НОМИ ДУХТАРОНА
Номҳо бо ҳарфи "В"
985
0

В –

ВАСИЛА а. وسیله 1. восита, чизе ё касе ки ба воситаи он кор ва амалеро иҷро мекунанд, чизе ки барои ҳосил кардани мақсаде ба кор мебаранд («ФЗТ»);

       Ҳукм кун, то ба хидмате бирасам,

       З-ин василат ба давлате бирасам. (Бедил)

2. туҳфа ҳамчун воситаи ба мақсад расидан («ФЗТ»); дастовез («Фарҳехта», «Вожаҳои сара», «Мунтаҳо», «Онандроҷ», «Деҳхудо»); чизе, ки ба воситаи он ба дигаре тақарруб ҷӯянд («Дурҷ»);

       Фармуд: Бирав ба он қабила,

       Биспор ба меҳтар ин васила. (Шоҳин)

3. сабаб, боис, баҳона («ФЗТ»); иллат («Фарҳехта», «Деҳхудо»);

       Ҳар кушта, ки з-он қабила медид,

       Бар гиряи худ васила медид. (Шоҳин)

4. наздикӣ («Муҳаззаб-ул-асмо», «Онандроҷ», «Деҳхудо»);

5. поя ва манзилати наздики подшоҳ («Онандроҷ», «Мунтаҳо»);

6. роҳ («Вожаҳои сара», «Деҳхудо»).

ВОЛИДА а. والیده. соҳибаи фарзанд, модар, оча («ФЗТ»); умм («Фарҳехта», «Дурҷ»); муаннаси волид («Муъин», «Амид»);

2. номи духтарона дар номгузории тоҷикон.

       Гуфт чун тифле ба пеши волида,

       Вақти қаҳраш даст ҳам дар вай зада. (Румӣ)

ВОСИЛА а. واصله муаннаси восил («ФЗТ»).

       Ҳамчунон, ки қатраҳои нозила,

       Назди ту шуд мустақилу восила. (Румӣ)

ВОРАСТА وارسته ошуда, раста («ФНЭ», «Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин»); раҳоиёфта («Нозим-ул-атиббо»); озод («Fиёс», «Онандроҷ»); раҳоёфта, орӣ аз қайд («Деҳхудо»), озода ва беқайд («Амид»);

       Аз ҳар ду ҷаҳон чашм ба як чашм задан баст,

       Озод зи бас хотири ворастаи мо буд.

(Фаррухии Яздӣ)

       Аз диёри куфр берун рафтаӣ

       В-аз ҷафои мардумаш ворастаӣ. (Аттори Нишопурӣ)

2. фурӯтан («Муъин»);

3. дар номгузории муосири тоҷикӣ номи духтарона аст.

ВОҲИДА а. واحیده муаннаси воҳид («ФЗТ»).

Хабарҳо дар шабакаҳои иҷтимоӣ:
Шарҳ
(0)
ҲАНУЗ ШАРҲ НЕСТ
Шарҳ