Test For
Номномаи Исломӣ | Номҳои писарона бо ҳарфи "Ф"
578

– Ф –

 

ФАЗИЛ а. فضیل 1. бартар («ФНЭ»); афзал, авлотар, беҳтар.

ФАЗЛ а. فضل 1. бартарӣ, афзалият («ФЗТ», «Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин», «ФНЭ», «Вожаҳои сара»); 

2. дониш, илм, маърифат («ФЗТ»); маърифат, ҳикмат…(«Фарҳехта», «Дурҷ», «ФНЭ»); маърифат, дониш («Муъин»); дониш, фарҳанг («Вожаҳои сара»); маърифат, ҳикмат, камол («Деҳхудо»).

3. некӣ, лутфу марҳамат; неккирдорӣ; бахшиш («ФЗТ»); эҳсон («Фарҳехта», «Дурҷ», «ФНЭ»); некӯӣ («Муъин»); бахшиш кардан («Мунтахаб»); лутфу марҳамат («Ф.Ҷомӣ», «Fиёс», «Вожаҳои сара», «Муъин», «Деҳхудо»); оғоз ба эҳсон бе он ки онро сабабе бошад («Ақраб-ул-маворид», «Деҳхудо»).

4. афзунӣ, зиёдат («Фарҳехта», «Дурҷ», «ФНЭ»); камол («Муъин»); афзун гардидан («Мунтаҳо», «Деҳхудо»); 

5. ғалаба кардан бар касе ба фазилат («Мунтахаб», «Fиёс»); 

ФАЗЛУДДИН а. فضل الدین камоли дин, бартарии дин; шахси дар кори дин шоистаи ибратшуда.

ФАЗЛӢ فضلی  мансуб ба фазл; касе, ки соҳибфазилат ва бомаърифат аст, некӯкор.

ФАЗЛУЛЛОҲ а. فضل الله бахшиши Худо, атои Офаридгор, эҳсони Аллоҳ;

ФАЙЗ а. فیض 1. бахшиши бузург, атову лутфи илоҳӣ;

2. хайру баракат ва некӯию эҳсон;

3. зебоию дилрабоӣ ва хушию хубӣ; 

4. сафед шудан; 

5. фаро расидан;

6. асби тезрав («Мунтаҳо», «Ақраб-ул-маворид», «Деҳхудо»).

      ФАЙЁЗ -  فیاض файздиҳанда, бисёр бахшанда (сифати Худо)

      ФАЙЗУДДИН а. فیض الدین хайру баракати дин; ном аст мардонро.

ФАЙЗУЛЛОҲ а. فیض الله бахшиши Худо, атои Худо; ном барои мардон.

ФАЙЗӢ فیضی мансуб ба файз, баракат, хайрбахт, ҳумоюн; аз асмои занон аст.

ФАРАҲ I а. فرح 1. хурсанд шудан; хурсандӣ, шодӣ, хушҳолӣ («ФЗТ»); шод шудан, шодмон гардидан, масрур шудан, шодмонӣ, сурур («Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин»); шодмон гаштан («ФНЭ») хушӣ кардан («Вожаҳои сара»); лаззати ҳосил дар қалб аз расидан ба он чи мавриди тамоил будааст («Таърифот»-и Ҷурҷонӣ); ишрат ва тараб ва шӯхӣ («Деҳхудо»);

2. ҷашн.

ФАРАҲ II فره ном аст мардонро; 1. афзунӣ, фаровонӣ («ФЗТ»); 

2. фирӯзӣ, ғалаба; пешӣ, сабқат; бартарӣ («ФЗТ»);

3. бисёр фаровон, афзун, зиёда («ФЗТ»); зиёд («Фарҳехта», «Дурҷ»); 

4. бартар; афзал, хубтар, олӣ («ФЗТ»); хуб, писандида («Фарҳехта», «Дурҷ», «Ф.Ҷомӣ»); 

5. фарох («ФЗТ»); кушода («Ф.Ҷомӣ»); 

6. ширин («ФЗТ», «Ф.Ҷомӣ»); 

7. сабаб, боис («ФЗТ», «Ф.Ҷомӣ»); 

8. сахт шод шудан («Мунтахаб»); 

9. бошукӯҳ, бошавкат, ҳашматнок («Ф.Ҷомӣ»).

ФАРАҲМАНД فرحمند 1. хушҳол, хурсанд («ФЗТ»);

2. дорандаи шукӯҳу фар.

ФАРБУД فربد касе, ки дорои шаъну бузургӣ бошад, нигаҳбони шукӯҳу бузургӣ.

ФАРДИД فردید писандида, огоҳ.

ФАРДИН فردین ном барои мардон; 1. болотарин дин; 

2. болотарин андешаманд;

3. мухаффафи фарвардин – моҳи аввали баҳор бошад.

ФАРДОД فرداد болотарин додгар, пешдод.

ФАРДОН فردان хушбахткунанда, пешрафтдиҳанда, ободкунанда; ном аст мардонро.

ФАРЗИН فرزین 1. меҳрварз; 2. сазовор; 3. огоҳ; 

4. яке аз муҳраҳои шатранҷ («ФЗТ», «Fиёс»); яке аз донаҳои шатранҷ, ки дар бозии шатранҷ бо номи вазир машҳур аст («Ф.Шоҳнома», «Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин»); ба арабӣ фарзон мегӯянд ва ҷамъи он фарозин аст («Амид»).

5. вазир ҳам мегӯянд («Амид»); 

ФАРЗОМ فرزام шоиста, лоиқ («ФЗТ», «Муъин»); сазовор, дархур («Бурҳон», «Деҳхудо», «Сиҳоҳ» «Туҳфат-ул-аҳбоб»);

2. огоҳ; ниг. фарзон.

ФАРЗОН فرزان доно, хирадманд («ФЗТ»); оқил, ҳаким «Муъин», «ФНЭ»); дар фарҳангҳо ба ин калима маънии ҳикмат ва илм ва дониш додаанд («Фарҳехта», «Дурҷ»). 

2. ҳикмат, дониш («Амид»); илм («Бурҳон», «Туҳфат-ул-аҳбоб»). 

ФАРИДУДДИН а. فرید الدین 1. ягонаи дин («ФНЭ»); 

2. Шайх Фаридуддини Аттори Нишопурӣ, яке аз урафо ва шуарои маъруфи қарни шашуми ҳиҷрӣ мебошад.

ФАРИДУН فریدون 1. фариштаи нек, аҳуройӣ;

2. номи подшоҳи Эрон («Ф.Шоҳнома»); аз шоҳони пешдодӣ (дар паҳлавӣ Фаритун) дорои се нерӯ («ФНЭ»); аз рӯи «Шоҳнома»-и Фирдавсӣ Фаридун аз насли Ҷамшед буд.

ФАРИЗ а. فریض 1. ситуданӣ, ситудашуда; 

2. донои илми фароиз.

ФАРИНОЗ فریناز бахшанда; ниёишгар.

ФАРМЕҲР فرمهر шукӯҳу меҳрубонӣ, хуршеддидор, гармрӯ.

ФАРОД فراد гиреҳкушой, кушоишбахш, кушоишдиҳанда.

ФАРОЗ فراز 1. боло, баланд («ФЗТ», «Ф.Шоҳнома», «Бурҳон», «Деҳхудо», «Fиёс»); рафеъ;

2. баландӣ; боло, рӯи чизе («ФЗТ», «Ф.Шоҳнома», «ФНЭ»); афроз («Фарҳехта», «Дурҷ»); авҷ («Муъин», «Амид»);

3. қариб, наздик («Ф.Шоҳнома»); канор, назд, пеш («Муъин»);

4. сарболоӣ («Муъин»); 

5. нахуст, азал («Муъин»).

ФАРОЗАР فرآذر шукӯҳи оташ, мурод аз рангу гармии оташ, рӯсурх, нуронӣ.

ФАРОЗОН فرازان болотарин, бартарин; ниг. Фароз.

ФАРОЗИН فرازین болотарин, пешравтарин; ниг. Фароз.

ФАРОИН فرآئین шукӯҳи оин, болотарин оин, беҳтарин ороиш.

ФАРОНИШ فرانش боланда, пешрав.

ФАРОЧЕҲР فراچهر болотарин нажод, беҳтарин нажод; дорои чеҳраҳои бошукӯҳ, зеботарин, хушрӯтарин.

ФАРСОР فرسار шукӯҳу бузургӣ, шукӯҳи сарварӣ, шукӯҳи нерумандӣ.

ФАРУХ//ФАРРУХ فرخ 1. некӯ, зебо («ФЗТ»); ҷамил («Фарҳехта», «Дурҷ», «ФНЭ», «Муъин»); зеборӯй («Амид»); некрухсор, соҳибҷамол ва дорои чеҳраи шукӯҳманд ҳам бошад; номест мансуби занон ва ҳам мардон.

2. хушбахт, саодатманд («Ф.Ҷомӣ», «ФЗТ»); комёб («Деҳхудо»); комраво, соҳиби иқбол, некбахт, бахтёр, бахтманд.

3. муборак, саодатбахш, хуҷаста («ФЗТ», «Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин», «ФНЭ»); масъуд («Ф.Шоҳнома»); маймун («Амид»); муборак ва хуҷасталиқо («Сиҳоҳ»); фархунда («Ф.Ҷомӣ»);

4. некгуфтор, ростгуфтор; 

5. хуш, хушоянд; 

6. гиромӣ, муаззам, бузургвор соҳиби этиром, муҳтарам.

ФАРРУХАХТАР فرخ اختر хушбахт, саодатманд.

ФАРРУХДОД فرخ راد додаи хуҷаста, офаридаи муборак («ФНЭ»).

ФАРРУХЗОД فرخزاد 1. зодаи фараҳ, саодатманд («ФНЭ»); муборакзод бошад, чӣ фаррух ба маънии муборак омадааст («Бурҳон»); фирӯз, хуҷаста («Нозим», «Деҳхудо»); 

2. аз сардорони Яздгирди севум («ФНЭ»); 

3. номи фариштаест муваккал ба замин.

ФАРРУХҚАДАМ فرخ قدم муборакқадам, некқадам.

ФАРРУХПАЙ فرخپی некқадам ва хуҷастапай; аз асмои мардон ва занон.

ФАРРУХРӮفرخ رو соҳиби чеҳраи ҷамил, зеборухсор; ном аст мардон ва ҳам занонро. 

ФАРРУХРӮЗ فرخ روز 1. некрӯз, хуҷастарӯз, хушрӯз; 

2. яке аз оҳангҳои мусиқӣ («Амид»); 

3. номи лаҳне аз сӣ лаҳни Борбад («Амид»); 

ФАРРУХСИРИШТ فرخسرشت маҷ. покнажод, муборакхилқат, асилзода, некӯсират, озоднажод.

ФАРРУХБЕҲ فرخبه1. хуҷастаи некӯ;

2. номи писари Гурдофарин.

ФАРРУХДОД فرخداد додаи некӯ; ниг. Фаррухдод.

ФАРРУХЗОД فرخزاد 1. фаррухзода;

2. номи мустаори Гуштосп («Ф.Шоҳнома»);

3. номи яке аз бузургони Эрон, писари Озармигон, дар замони Хусрави Парвиз («Ф.Шоҳнома»).

4. номи писари Ҳурмуз сардори лашкари Яздигурд («Ф.Шоҳнома»).

ФАРҲАНГ فرهنگ 1. шукӯҳ, бузургӣ ва санҷидагӣ; 

2. дониш, илм, маърифат («ФЗТ», «Ф.Ҷомӣ»); хирад («Ф.Шоҳнома», «Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин», «ФНЭ»); ба маънии фарҳанҷ, ки илму дониш… бошад («Деҳхудо»);

3. тарбият, адаб («Муъин», «ФНЭ», «Фарҳехта», «ФЗТ», «Ф.Шоҳнома», «Ф.Ҷомӣ», «Сиҳоҳ», «Дурҷ»).

4. омӯзиш ва парвариш, таълим ва тарбият, умури марбут ба мадорис ва омӯзишгоҳҳо; 

5. ақл («ФЗТ»); хирад.

6. вожанома, китоби луғат («Муъин»); китоби луғоти форсиро низ гӯянд («Деҳхудо»).

ФАРҲОД فرهاد 1. ёридиҳанда; 

2. номи паҳлавони эронӣ (шакли қадимтарини он «Фарҳат» ва маънии он: «фаҳмида», «боҳуш» аст); номи қаҳрамони достонҳои ишқӣ-романтикӣ чун «Хусраву Ширин», «Фарҳоду Ширин» («Ф.Шоҳнома»); номи ошиқи Ширин, қаҳрамони як қатор достонҳои ишқӣ («Ф.Ҷомӣ»); номи паҳлавони кӯҳкане дар рӯзгори Хусрави Парвиз, ки достони «Ширину Фарҳод» аз дилдодагию дилбохтагии вай ҳикоят мекунад;

3. номи сардори лашкари Нӯшервон («Ф.Шоҳнома»).

ФАРҲОМ فرهام некандеш, хубпиндор.

ФАРШЕД فرشید шукӯҳ, дурахшон, нуронӣ, банур.

ФАРШОД فرشاد шукӯҳу шодмонӣ, хандонрӯ.

    ФАРОМУРЗ - فرامرز омурзандаи душман

    ФАРҲАТ -  فرھت шаъну шараф, шукӯҳмандӣ

    ФАҲИМ -  فھم бозеҳн, олим, бофаҳм

    ФАТТОҲ а. فتاح ниг. Абдулфаттоҳ.

ФАТҲИДДИН а. فتح الدین кушоиши дин.

ФАТҲУЛЛОҲ а. فتح الله кушоиши Худо.

ФАХРУДДИН а. فخر الدین 1. ифтихори дин; 

2. маҷ. шахси баландкунандаи шуҳрати дин.

ФИРДАВС فردوس ном аст мардонро; 1. боғ, боғи хушу хуррам («ФЗТ»); бӯстон («Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин», «ФНЭ»); 

2. биҳишти афсонавӣ («ФЗТ»); биҳишт, ҷаннат («Ф.Шоҳнома», «Ф.Ҷомӣ», «Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин», «ФНЭ»); номи биҳишт («Fиёс»);

3. беҳтарин ҷой дар биҳишт («Деҳхудо»); ва баъзе гуфта, ки табақаи аълои биҳишт ва бӯстоне, ки он чӣ дар ҳама бӯстонҳо бувад дар он мавҷуд бошад аз дарахти ангур ва хурмо ва ҷуз он («Мунтахаб») ва дар «Бурҳон» навишта, ки ба маънии боғи ангур аст; ва дар «Рисолаи муарработ» навишта, ки фирдавс муарраби «пирдавс» («Таърихи Байҳақӣ»); ва дар «Қомус» гӯянд, ки фирдавс бӯстоне, ки дар ӯ мавҷуд бувад он чи дар ҳама басотин бувад; дар асл арабист ё румӣ, ё сурёнӣ, ки ба арабӣ нақл кардаанд («Fиёс»), 

ФИРДАВСӢ فردوسی 1. биҳиштӣ, ҷаннатӣ («Ф.Ҷомӣ»); мансуб ба фирдавс; 

2. тахаллуси Ҳаким Абулқосим Фирдавсии Тӯсӣ, ки аз шуаро ва фузалои маъруф ва муаззами Эрон ва соири кишварҳои ҷаҳон маҳсуб мешавад; мутаваллид ба соли 934 ва мутаваффо ба соли 1020 мебошад; муаллифи «Шоҳнома» («Ф.Ҷомӣ»); 

ФИРУД // ФУРУД فرود 1. номи писари Сиёвуш ва Ҷарира («Ф.Шоҳнома»);

2. номи писари Хусрави Парвиз («Ф.Шоҳнома»).

ФИРӮЗ فیروز 1. шакли арабишудаи «пирӯз»; ғолиб, фотеҳ, музаффар («Ф.Ҷомӣ»); 

2. комёб, хушу хуррам, хушбахт, саодатманд («Ф.Ҷомӣ»);

3. номи шоҳзодаи Ғарча, ки аз сардорони сипоҳи Кайхусрав буд («Ф.Шоҳнома»).

ФОВАНД فاوند баланд; аз асмои мардон.

ФОЗИЛ а. فاضل 1. барзиёд, зиёдатӣ; афзун («ФЗТ», «Вожаҳои сара»); фузуниёбанда («Муъин»); 

2. олӣ, афзал, бартар, беҳтар («ФЗТ», «Вожаҳои сара»); писандида, некӯ («Вожаҳои сара», «Деҳхудо»).

3. олим, доно, фозил, донишманд, соҳиби фазилат, дорои фазлу камол («ФЗТ»); он ки дар дониш ва адаб бар дигарон фузунӣ ёбад («Фарҳехта», «Дурҷ»); соҳиби ҳунар («Муъин»); бофазл («ФНЭ»); бофазилат, хирадманд («Ф.Ҷомӣ»); фарзона, донишвар («Вожаҳои сара»); ба маҷоз касеро гӯянд, ки дар дониш ва илм бар дигарон фузунӣ ёбад ва бад-ин маънӣ дар забони форсӣ бисёр роиҷ аст; соҳибфазл, марди донанда («Деҳхудо»);

4. фузуниёбанда («Фарҳехта», «Дурҷ»); 

5. арҷманд, гиромӣ ва боаҳаммият.

6. ҳунарӣ, ҳунарвар, ҳунарманд («Деҳхудо»).

 

ФОТЕҲ а. فاتح 1. кушоянда, соҳиби кушоиш («ФЗТ»); 

2. маҷ. осонкунандаи мушкилот («ФЗТ»);

3. ғалабаовар, мусаххаркунанда, фирӯз («ФЗТ»); пирӯз, ғолиб, зафарманд;

    ФОИҚ -  فائق беҳтарин, баргузидатарин; ғолиб, забардаст

   ФОРУҚ - فارق аз ҳам ҷудокунанда, фарқкунандаи неку бад

    ФУРҚАТ а. فرقت даста, гурӯҳ, фирқа («Фарҳехта», «Дурҷ»); 

2. ҷудоӣ, ҳиҷрон, дурӣ («ФЗТ», «Ф.Ҷомӣ»); муфорақат («Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин», «Нозим», «Деҳхудо»); муқобили васл. 

   ФУРӮТАН - فروتن хоксор, шикастанафс, бетакаббур

Поделиться новостью
Шарҳ
(0)
ҲАНУЗ ШАРҲ НЕСТ
НОМАТОНРО НАВИСЕД
ШАРҲАТОНРО ГУЗОРЕД
Шарҳ
(0)
ҲАНУЗ ШАРҲ НЕСТ
НОМАТОНРО НАВИСЕД
ШАРҲАТОНРО ГУЗОРЕД