НОМИ ДУХТАРОНА
Номҳо бо ҳарфи "С"
769
6

– С –

САБЗИНА سبزینه 1. мансуб ба ранги сабз бошад;

2. маъшуқаи гандумгунаро гӯянд, дилбари мавзунқад ва гандумҷурда.

       Дили ман хонаи деринаи туст,

       Ба сад чангу ғубор оинаи туст.

       Дарахти шеъри ман гар сабз монда,

       Зи тоби чеҳраи сабзинаи туст. (Лоиқ Шералӣ)

САБО а. صبا боде, ки аз тарафи шарқ мевазад; шамоли форам, насими салқин («ФЗТ»); боди баҳорӣ («Вожаҳои сара»); боде, ки аз самти шарқ мевазад, боди барин («Амид»); боди хунук ва латиф («ФНЭ»); боди барин, ки ҷои вазидани он аз матлаи Сурайё то Банотуннаъш аст ва онро «қабул» ҳам номанд, хилофи дабур («Мунтаҳо»).

       Бод, к-он аз машриқ ояд, он сабост

       В-он, ки аз мағриб, дабури бовафост. (Румӣ)

      

       Эй сабо, гар ба ҷавонони чаман бозрасӣ,

       Хидмати мо бирасон сарву гулу райҳонро. (Ҳофиз)

САБОҲАТ а. صباحت сафедрӯй, хушрӯй, зебоӣ («ФЗТ»); зебо будан, зебоӣ, хубрӯӣ, сафедрӯӣ, равшании чеҳра, хушгилӣ («Вожаҳои сара»); хубӣ; ва ҷамол («Мунтахаб»); сафедии ранги инсон («Fиёс»); накӯрӯӣ («Ф.Ҷомӣ», «Муъин»).

       Туро сабоҳати турку фасоҳати араб аст,

       Малоҳате, ки миёни аҷам чунон аҷаб аст.(Ҷомӣ)

       Гулистони сабоҳат рӯи туст, оё бувад рӯзе,

       Ки хезам чун насим аз ҷою гулзори туро бинам?

(Мушфиқӣ)

САВСАН سوسن 1. гулест бо баргҳои дароз ва борик ва гулҳои хушбӯ ба рангҳои мухталиф («Муъин»); гулест маъруф – ва он ду қисм аст: сафед, ки онро озод гӯянд ва кабуд, ки онро абарсоъ гӯянд («Мунтахаб»); номи гулест осмонгун («Fиёс»); гиёҳе аз тираи савсаниҳо бо гулҳои фаслии зебо («ФНЭ»); гулест пиёзбех, ки баргҳояш борику баланд буда, гулҳои рангоранги зебо дорад («ФЗТ», «Ф.Ҷомӣ»);

       Ҳарчанд, ки ҳастӣ, эй нигори дилҷӯй,

       Чун лола ҳама рангу чу савсан ҳама бӯй.

(Абдулвосеъи Ҷабалӣ)

       Марди доно гуфт: Нафси ту мисоли савсан аст,

       Бебаҳо имрӯз, лекин бобаҳо фардо шавад.

(Носири Хусрав)

2. зане ромишгар аз Тӯрон («ФНЭ»).

САВСАНБАР سوسنبر 1. касе, ки бараш ба савсан монанд аст («ФНЭ»);

2. гиёҳест.

САДАФ а. صدف 1.ҷилде, ки дар даруни он як навъ ҷонвари баҳрӣҷой дорад («ФЗТ»); қишри (ғилофи) ҳайвони маъруфи баҳрӣ, ки марворид дар даруни он пайдо шавад («Ф.Шоҳнома»); пӯстаи сахте, ки навъе ҷонвари нармтани дарёӣ дар он зиндагонӣ мекунад; анвои садаф вуҷуд дорад аз ҷумла: садафи хӯрокӣ ва садафи марворидӣ («Муъин»);

       Оби садаф гарчи фаровон бувад,

       Дур зи яке қатраи борон бувад. (Низомии Ганҷавӣ)

 

       Ҳар шаҷареро самаре додаанд,

       Ҳар садаферо гуҳаре додаанд. (Ҳоҷӯи Кирмонӣ)

2. моддае, ки ба даруни садаф пайдо шуда, батадриҷ ба гавҳар мубаддал мешавад («ФЗТ»); маъруфтар аз ҳама садафи марворид аст, ки дар дохили бадани худ моддае тавлид мекунад, ки батадриҷ мутаҳаҷҷир мешавад ва ташкили марворид медиҳад («Амид»); гӯшмоҳӣ («Ф.Ҷомӣ»);

       Ба сабр андар садаф борон шавад дур,

       Ба сабр аз лаълу гавҳар кон шавад пур. (Ҷомӣ)

       Зари бисёр чун меҳраш ба каф буд,

       Аз ин гавҳар вале холӣ садаф буд. (Ҳозиқ)

3. се ситора аст ба шакли мусаллас бар даври қутб, ки онро садафи қутб гӯянд («Fиёс», «Деҳхудо»).

САДБАРГ صدبرگ номи гуле мебошад, ки дорои ранги зард бошад ва ба ҳиндӣ онро «генда» мегӯянд; ва низ номи ҳар гуле бошад, ки нисбат ба дигар ақсоми худ соҳиби барги зиёд бошад. ҳазора; ном барои духтарон аст.

       Ҳазорон сифат гул дамида зи санг,

       Зи садбаргу дурӯю аз ҳафтранг. (Асадӣ)

 

       Ба рангу бӯйи он ҳури паризод

       Гули садбарг як даста бад-ӯ дод. («Вису Ромин»)

САДОҚАТ а. صداقت 1. дӯстии самимӣ, дӯстӣ ва ростӣ («ФЗТ»); дурустӣ («Амид»); дӯстӣ доштан («Фарҳехта»); ва муҳаббатест содиқ, ки боис шавад бар эҳтимоми ҷумлагӣ асбоби фароғати сиддиқ ва исор расонидан ба ҳар чиз, ки мумкин бошад («Деҳхудо», «Муъин»); омезиш кардан, дӯстӣ намудан, ёрӣ («Вожаҳои сара»);

Аммо анвоъе, ки дар тахти ҷинси адолат аст, ҳам дувоздаҳ аст, – аввал садоқат… («Ахлоқи Ҷалолӣ»)

2. дурустӣ ва ростӣ («ФНЭ»); ростӣ кардан, росткорӣ намудан, ростгӯйӣ («Мунтаҳо», «Деҳхудо»);

3. ягонагӣ кардан, якрангӣ намудан («Вожаҳои сара»).

САЙЁРА а. سیاره 1. муаннаси сайёр; корвон, қофила («Амид», «Fиёс» («Ф.Шоҳнома»);

       Юсуферо, ки зи сайёра ба сад ҷон бихаранд,

       Бемуҳобош ба зиндони падар боз диҳед.

(Хоқонии Шарвонӣ)

2. ва ҳар ситорае, ки даври хуршед бигардад; дар истилоҳи ҳайат сайёрот ситорагоне ҳастанд, ки фосилаи онҳо нисбат ба якдигар собит нест ва макони худро дар осмон тағйир медиҳанд; сайёроте, ки ба даври хуршед мегарданд, ба тартиби фосила аз хуршед иборатанд аз Уторид, Зуҳра, Замин, Миррих, Муштарӣ, Зуҳал, Уронус, Нептун, сайёрот аз худ рӯшноӣ надоранд ва аз хуршед касби нур мекунанд («Амид»); ситора, ки ба ҳаракати худ мутаҳаррик бошад ва он ҳафтанд: Қамар, Уторид, Зуҳра, Шамс, Миррих, Муштарӣ, Зуҳал («Деҳхудо»); ҳар як аз ҳафт ситорае, ки мувофиқи тасаввури ситорашиносони қадим гирди замин чарх мезананд: Қамар (Моҳ), Уторид (Тир), Зуҳра (Ноҳид), Шамс (Офтоб), Миррих (Баҳром), Муштарӣ (Бирҷис), Зуҳал (Кайвон);

       Олам чу яке раванда дарё,

       Сайёра сафина, табъ лангар. (Носири Хусрав)

3. киноя аз ахгар, оташпора, оташак («Ф.Ҷомӣ»);

       Ба захми сум чу захми хора хастӣ,

       Зи ҳар моҳи наваш сайёра ҷастӣ. (Ҷомӣ)

4. духтари вазир дар китоби «Тӯтинома» («ФНЭ»).

САКИНА а. سکینه 1. оромиш, осудагӣ;

       Фархундатар аз сафинаи кӯҳ,

       Ороми дилу сакинаи рӯҳ. (Абдураҳмони Ҷомӣ)

2. виқор;

САЛИМА а. سلیمه муаннаси салим; зани софдил ва покдоман.

САЛОМАТ а. سلامت 1. солим будан, сиҳат-саломат будан; солим, тандуруст («ФЗТ»);

       Чӣ хуш гуфт он накӯгӯю накӯкор,

       Ки сар хоҳӣ саломат, сир нигаҳ дор. (Ҷомӣ)

2. саломатӣ, тандурустӣ, офиятмандӣ; осудагӣ («ФЗТ», «Амид»); амният («Муъин»); таносонӣ («Вожаҳои сара»);

       Ба ман нанмуд гар бахтам раҳи кӯи саломатро,

       Зи ҷустуҷӯи худ пайдо кунам роҳи маломатро. (Махфӣ)

2. дурустӣ; ҳақиқат («ФЗТ»);

Ман гуноҳе накардаам... ва амир аз саломати ҳол маълум надорад. (Авфӣ)

3. беосеб, безарар («ФЗТ», «Ф.Ҷомӣ»).

       Саломат кашам рахти худ бар канор,

       В-аз ин беқарорим зояд қарор. (Абдурраҳмони Ҷомӣ)

4. покӣ ва раҳоӣ аз айбу офат, беайб будан («Амид»); бегазанд шудан («Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин», «Fиёс», «Вожаҳои сара»); покӣ, раҳоӣ аз айбу нанг («Ф.Ҷомӣ»);

       Насозад ишқро кунҷи саломат,

       Хушо расвоии кӯи маломат. (Абдурраҳмони Ҷомӣ)

5. раҳоӣ ёфтан, наҷот ёфтан («Дурҷ», «Онандроҷ»); наҷот («Муъин», «Деҳхудо»);

       Дилу динам шуду дилбар ба саломат бархост,

       Гуфт: Бо ман манишин, к-аз ту саломат бархост.

(Саъдии Шерозӣ)

6. холис аз беморӣ, шифо («Деҳхудо», «Муъин»); сиҳат ёфтан («Вожаҳои сара»);

       Чу баргардад мизоҷ аз истиқомат,

       Ба душворӣ ба даст ояд саломат. (Низомии Ганҷавӣ)

7. таҳният, муборакбодӣ («Ф.Ҷомӣ»);

8. растгорӣ («Вожаҳои сара», «Муъин», «Деҳхудо»);

9. хушӣ, шодӣ («Деҳхудо»);

10. номи зане маҳбуба аз араб («Fиёс»).

САМАН // СУМАН سمن гули себарга ва гоҳе панҷбарга, сафедрангу хушбӯ («ФЗТ», «Зебоном»); ёсуман, ёсамин («Ф.Ҷомӣ», «Ф.Шоҳнома»); гули себаргро гӯянд, яъне гиёҳе ва рустание ҳаст, ки онро себарга мегӯянд; гули он мудаввар ёсуманиранг мебошад; ва баъзе гӯянд, гуле бошад, панҷранг ва сафед ва хушбӯй, ки онро «шир» хонанд («Бурҳон»); баъзе ба сурхӣ моил бошад; номи гулест сафед ва хушбӯй («Сиҳоҳ», «Fиёс»).

       Агар бад кунӣ, чашми некӣ мадор,

       Ки гар хор корӣ, суман надравӣ. (Ибни Ямин)

2. рӯй бошад, рухсора, чеҳра.

       Зи сунбул кард бар гул мушкбезӣ,

       Зи наргис бар суман симобрезӣ. (Низомии Ганҷавӣ)

3. маҷ. дорандаи ранги сафед бошад; сафедранг.

4. ҳамчунин киноя аз рӯи сафед.

САМАНБАР // СУМАНБАР سمنبر 1. гуландом; зебо, хушрӯ («ФЗТ»); гуландом, симтан, зебо, хушрӯй («Ф.Ҷомӣ»);

       Чу бедор шуд Бежану ҳуш ёфт,

       Нигори саманбар дар оғӯш ёфт. (Фирдавсӣ)

2. касе, ки бӯи хуше аз ӯ ояд («ФНЭ»); муаттар;

3. он ки бараш ҳамчун саман бошад («ФНЭ»);

4. касе, ки ёсуман дар бар ва оғӯш гирифта ва бӯйи хуш аз вай барояд («Нозим», «Деҳхудо»).

5. касе, ки бари ӯ (яъне домонаш) бӯи суман диҳад («Деҳхудо»).

САМАНБӮ // СУМАНБӮسمنبو хушбӯ, муаттар монанди саман («ФНЭ», «Деҳхудо»).

       Саманбӯён ғубори ғам, чу биншинанд, биншонанд,

       Парирӯён қарор аз дил, чу бистезанд, бистонанд.

(Ҳофизи Шерозӣ)

САМАНДУХТ // СУМАНДУХТ سمندخت духтари саман, духтари хушбӯ («ФНЭ»); дурустӣ ва ростӣ («ФНЭ»).

САМАНЗОР سمنزار маконе, ки пур аз суман аст.

САМАННОЗ سمنناز нози чун гул («Зебоном»).

САМАНРУХ سمن رخ зебочеҳра, гулрӯ, хушрӯ.

САМАНЧЕҲРА // СУМАНЧЕҲРА سمن چهره киноя аз соҳибҷамол ва гулрӯ; зани зебо.

САМИРО سمیرا 1. зани гандумгун («ФНЭ»);

2. Меҳинбону – аммаи Ширин – маъшуқаи Фарҳод («ФНЭ»).

САНАВБАР а. صنوبر 1. киноя аз маъшуқи хушқадду қомат («ФНЭ»); истиораест маъшуқро аз ҷиҳати ташбеҳи қадди ӯ ба санавбар, қадди маҳбуб, маҷ. мавзунқомат, зебо.

       Эй пеши ту луъбатони чинӣ ҳабашӣ,

       Кас чун ту санавбар нахиромад ба кашӣ.

       Гар рӯй бигардонию гар сар накашӣ,

       Мо бо ту хушем, гар ту бо мо на хушӣ. (Саъдӣ)

2. дарахте аз ҷинси коҷ, дарахти чалғӯза («ФЗТ», «Ф.Ҷомӣ»); дарахти чалғӯза, ки ба ҳиндӣ чир гӯянд («Fиёс»); дарахте, ки ҳамеша сарсабз аст («ФНЭ»); дарахти сӯзанбарг;

       Ҷӯяш пур аз санавбару кӯяш пур аз суман,

       Роғаш пур аз бунафшаву боғаш пур аз баҳор.

(Манучеҳрии Домғонӣ)

3. сарви нозро низ гӯянд («Fиёс»).

       Андалебони хушалҳони саҳархони дуруст,

       Сифати қадди ту болои санавбар хонанд. (Камол)

САНАМ а. صنم 1. бут, ҳайкале, ки аз санг, чӯб ё маъдан тарошида ё сохта, бо сангҳои қиматбаҳо оро дода, онро мепарастидаанд («ФЗТ», «Ф.Ҷомӣ»); маъбуд («Ф.Шоҳнома»); ба маънии бут («Fиёс»);

       Сурат набандад, эй санам, бе зулфи ту ороми дил,

       Дил фитна шуд бар зулфи ту, эй фитнаи айёми дил.

(Аттори Нишопурӣ)

2. маъшуқ, дилбар («Фарҳехта», «Дурҷ»); зеборӯ («Муъин»); маҷ. маҳбуба («Ф.Ҷомӣ»); дар муҳовараи форсиён ба муносибати хубии сурат бар маъшуқ итлоқ кунанд («Fиёс», «Деҳхудо»); дилбари зеборӯй («ФНЭ»); нигор («Вожаҳои сара»); маҷ. ёр, нозанин.

       Гар як вафо кунӣ, санамо, сад вафо кунам,

       В-ар ту ҷафо кунӣ ҳама, ман кай ҷафо кунам?

(Масъуди Саъд)

САНО I а. ثنا 1. тавсиф, мадҳ («Ф.Ҷомӣ», «ФЗТ»); ситоиш, таҳсин («Муъин», «Фарҳехта», «Муъин»); таъриф («Ф.Шоҳнома», «Fиёс»); офарин («Муъин», «ФЗТ»); тамҷид, таъриф («Фарҳехта», «Дурҷ», «Ф.Ҷомӣ»);

       Ҳама лаб дар санои ӯ кушоданд,

       Сари тоат ба пои ӯ ниҳоданд. (Абдурраҳмони Ҷомӣ)

2. шукр ва сипос («ФЗТ», «Муъин», «Фарҳехта»).

       Санои пири харобот боядам гуфтан,

       Ки дод бо мани махмур пои хум ҷоро. (Туғрали Аҳрорӣ)

3. дуо («Муъин»); дуруд, таҳийят («Фарҳехта»);

       Чу моя надорам санои туро,

       Ситоиш кунам хоки пои туро. (Абулқосим Фирдавсӣ)

4. зикри ҷамил, зикри ҳасан («Фарҳехта»).

САНО а. سنا 1. рӯшноӣ дурахшонӣ («ФЗТ», «Амид», «Фарҳехта», «Вожаҳои сара»); ба маънии равшании камтар аз зиё ва нур («Fиёс»); равшанӣ («Мунтахаб»);

       Худовандо, Саноиро саное деҳ ту дар ҳикмат,

       Чунон-к аз вай ба рашк ояд равони Бӯалӣ Сино. (Саноӣ)

2. баландӣ, рифъат, олидараҷа («ФЗТ», «Амид», «Фарҳехта», «Дурҷ»); рифъат («ФНЭ»); баландӣ («Вожаҳои сара»); билмадд маънии рифъат ва баландиро соҳиб аст.

Агар аз нуфуз гӯянд, ба мадади маҷду сано маҷол наёбем.

(«Ахлоқи Носирӣ»)

САНОАТ а. صناعت кори эҷодӣ; ҳунар; пеша («ФЗТ»); ҳирфа («Амид», «Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин»);

       Кимиёе кунам туро таълим,

       Ки дар иксиру дар саноат нест. (Анварӣ)

3. ва гиёҳест маъруф, беҳтарини он якест, ки онро санои маккӣ гӯянд («Мунтахаб»);

САОДАТ а. سعادت ном барои занон аст; хушбахтӣ, некбахтӣ, масъудӣ, бахтёрӣ («ФЗТ»); хилофи шақоват («Амид»); иқбол, майманат, хуҷастагӣ, пирӯзӣ («Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин»); комронӣ, беҳрӯзӣ («Вожаҳои сара»).

       То даври чарх бар ту саодат кунад ҳаме,

       Аз даври чарх бар ту саодат нисор бод! (Масъуди Саъд)

 

       Ки кимиёи саодат дар ин ҷаҳон сухан аст,

       Бузургмеҳр чунин гуфта буд бо Кисро. (Носири Хусрав)

САРВИН سروین 1. мансуб ба сарв («ФЗТ»); номи дарахти сарв;

2. некӯ, зебо, хушандом («Зебоном»);

САРВИНА سروینه монанди сарв, хушандом.

САРВИНОЗ سروناز 1. ба маънии сарви навруста, ки шохаҳои он ба ҳар сӯ моил бошад («Fиёс»); сарви наврасида, сарви зебо, сарви хушнамо («Зебоном», «Бурҳон», «Деҳхудо»);

2. сарверо низ гӯянд, ки шохҳои он ба ҳар тараф моил бошад бар хилофи сарви озод («Бурҳон», «Онандроҷ», «Деҳхудо»).

САРВИЯ سرویه муаннаси сарвӣ.

САРВӢ سروی мисли сарв мавзуну хушқомат.

САРВО سروا сурур («Зебоном»); шодӣ, хушӣ.

САРВОДА سرواده 1. суруда, суруд («Зебоном»);

2. шодӣ («Зебоном»); фараҳ, хушнудӣ, хурсандӣ.

САРИРО سریرا зебо, некӯ.

САУДА а. سعوده яке аз занони Расули акрам (с).

САФИЙЯ а. صفیه1. муаннаси сафӣ; баргузида («ФНЭ»);

2. номи яке аз занони паёмбари акрам, саллаллоҳу алайҳи васаллам, буд.

САФО а. صفا 1. покӣ, тозагӣ; беғуборӣ; ҷило; равшанӣ («ФЗТ», «Амид»); софӣ шудан, пок, беғаш ва бекудурат шудан («Фарҳехта», «Дурҷ», «Муъин», «Мунтахаб»); покизагӣ («Муъин», «ФНЭ»); софӣ, софу пок, холис, баргузида; хушсифат («Ф.Ҷомӣ»);

       Аз сафои синаи бекина гавҳар мекунем,

       Чун садаф як қатраи обе, ки менӯшем мо.

(Саййидои Насафӣ)

2. майи ноб, маи соф, шароби бедурд («ФЗТ»)

       Рӯи мастонаш чу ҷоми бода лабрез аз нишот,

       Майгусоронаш ба ранги шамъ саршор аз сафо.

(Абулқодири Киромӣ)

3. садоқат, садоқатмандӣ, самимият, беғаразӣ («ФЗТ»); самимият («ФНЭ»).

4. равнақ, хушӣ ва хуррамӣ («Амид», «Муъин»);

5. тароват («Муъин»).

6. хулус, якрангӣ («Муъин», «ФНЭ»);

       Инак дар ин диёр манам, к-аз сафои табъ

       Оинае, ки қадр надорад ба Зангбор. (Шоҳин)

7. кайф, лаззат, роҳат («Ф.Ҷомӣ»);

8. осудагӣ, осоиш, оромӣ («Ф.Ҷомӣ»);

       Умеди комронӣ нест дар ишқ,

       Сафои зиндагонӣ нест дар ишқ. (Абдурраҳмони Ҷомӣ)

9. сулҳ, оштӣ, дӯстӣ («Ф.Ҷомӣ»);

10. номи кӯҳпораест дар Маккаи муаззама.

СИДДИҚА а. صدیقه 1. зани ниҳоят ростгӯ;

2. Сиддиқаи тоҳира, аз асмои Фотима, разияллоҳу анҳо, духтари хотами анбиё Муҳаммад (с).

СИМГУН سیمگون сапедранг, тобанда чун нуқра («Зебоном»).

СИМИН سیمین сапедранг, тобанда чун нуқра («Зебоном»)

СИНДУХТ سندخت 1. зодаи симурғ («Зебоном»);

2. номи духтари Меҳроб, ки ӯ подшоҳи Кобул буд.

СИТОИШ ستایش ном барои бонувон; ситудан, парастидан.

СИТОРА I ستاره ном аст духтаронро; маънии он дар луғот: 1. ҳар як аз кураҳои осмонӣ, ки дар шаб медурахшад; кавкаб, ахтар («Фарҳехта», «Дурҷ», «Амид»); рӯшанӣ афшонанда («Зебоном»);

       Замоне дар дилам ишқу ҳавас буд,

       Ситора аз бароям дастрас буд.

       Агар ман рӯи дунёро надидам,

       Насиби дидани рӯи ту бас буд. (Лоиқ Шералӣ)

2. гӯшвора;

       Намуд аз тарфи ораз гӯшвора,

       Қирон афканд маҳро дар ситора. (Ҷомӣ)

3. номи модари Абӯалӣ ибни Сино.

СИТОРА II ستاره парда, чодир («ФЗТ»).

       Фурӯбурда чӯби ситора биканд,

       Бизад бар сари шаҳрёри баланд.(Фирдавсӣ)

СОВЕЗ ساویز 1. соҳиби хӯи нек, хушрафтор;

2. фармондиҳанда, панд ва андарз диҳанда («Зебоном»); аз асмои занон бошад.

СОВИС ساویس фармондиҳанда, панду андарздиҳанда, омӯзишдиҳанда («Зебоном»); Ин ном мансуб ба занон бошад.

СОЛЕҲА а. صالحه муаннаси солеҳ; зани некӯкор.

СОНОЗ ساناز номи гуле бошад.

СОРО سارا 1. зубда, холис, беғаш, ғолибан ба калимоти анбар ва мушк ва зар таркиб мешавад, монанди мушки соро, анбари соро, зари соро («Амид»); соф, пок (оид ба тило, мушк ва анбар) («Ф.Ҷомӣ»); ба маънии холис; лекин дар ғайри сифати анбару мушк ва зар мустаъмал нашуда («Бурҳон», «Fиёс», «Деҳхудо»);

3. номи зани ҳазрати Иброҳим ва зани Исҳоқ («Амид»);

СОРОБОНУ سارابانو бонуи вижа («ФНЭ»).

СОРОДУХТ سارادخت духтари вижа ва зубда («ФНЭ»).

СОТИЁ ساتیا1. ниёишгар, ситоишгар («Зебоном»);

2. суруди ниёиш («Зебоном»).

СОҲИБА а. صاحبه муаннаси соҳиб.

СУБҲИННИСО а. صبن النسا чароғи занҳо; зеботарини занҳо.

СУДОБА سودابه 1. ситоишгар, дурахшон, ситоиш ва ниёиш («Зебоном»);

2. дар достонҳои Эрон духтари подшоҳи Ҳоморон, ки зани Кайковус буд, Ковус ошиқи ӯ шуд ва бо ӯ ба зиндон афтод, Рустам Ковусро наҷот дод ва бо Судоба ба Эрон омад, Судоба ошиқи Сиёвуш – писари Кайковус шуд ва чун Сиёвуш имтиноъ варзид, ӯро назди Кайковус муттаҳам сохт («Амид», «ФНЭ»).

       Сиёвуш чу андар шабистон расид,

       Яке тахти заррини рахшанда дид.

       Бар он тахт Судобаи моҳрӯй,

       Ба сони биҳиште пур аз рангу бӯй.

       Нишаста чу тобон Суҳайли Яман,

       Сари ҷаъди зулфаш шикан бар шикан. (Фирдавсӣ)

СУМАЙЯ а. صمیه 1. ҳамном, ҳамто, мислу монанд («ФНЭ»);

2. номи аввалин зани шаҳид дар ислом аст.

Хабарҳо дар шабакаҳои иҷтимоӣ:
Шарҳ
(6)
Сабина 2019-08-22, 22:30
Ба номи сабина момст номхо
Посух
Сабина Сабина 2019-10-13, 11:27
Манош
Посух
Саида 2019-09-05, 12:26
Конибодом
Посух
париваш 2019-09-15, 14:01
иютть .
Посух
Сумайя 2019-10-10, 05:39
Точикистон
Посух
Саидмурод 2019-10-26, 18:21
Маънояш чияй??
Посух
Шарҳ