НОМИ ДУХТАРОНА
Номномаи Исломӣ | Номҳои духтарона бо ҳарфи "О"
1346
2

– О –

 

ОБИДА а. عابده муаннаси обид; зани Худопараст ва покдоман.

ОБНӮШ آبنوش номест мансуб ба занон; маънии он дар фарҳангҳо: 1. дӯстдори рӯшноӣ («Зебоном»);

2. номи зане мебошад дар достони «Вису Ромин».

ОБОН آبان аз асмои занон; маънии он дар фарҳанг: 1. моҳи ҳаштуми соли шамсӣ, ки ба 23 октябр – 21 ноябр рост меояд («ФЗТ», «Fиёс», «Муъин»); тибқи тақвими кунунӣ, мутобиқ бо моҳи дувуми пойиз аст («Фарҳехта», «Дурҷ», «Амид», «Сиҳоҳ»); 

2. рӯзи даҳуми ҳар моҳи шамсӣ («Фарҳехта», «Дурҷ», «Fиёс», «Муъин»);

3. номи ҳамсари Доро – подшоҳи давраи Сосонӣ.

    ОДИЛА - عادلھ боадолат, боинсоф

     ОВИД آوید номест мансуб ба зан; маънии он дар фарҳанг: огоҳ, доно («Зебоном»). 

ОВИН آوین номест занонро; маънии он дар фарҳанг: нигаристан, тамошо кардан, бо жарфнигарӣ баррасӣ кардан («Зебоном»); 

ОВИНО آوینا ном барои зан аст; маънии он дар фарҳанг: пинҳон, нопайдо, ноошкор («Зебоном»).

ОВИСТО آویستا ном барои занон бошад; маънии он дар луғат: огоҳидиҳанда («Зебоном»). 

ОВИШ آویش исмест аз асмои занон; маънии он дар фарҳанг: ошкор, ҳувайдо, пайдо («Зебоном»); равшан, аён.

ОЗАРГУЛ آذرگل аз асмои занон; номи гули оташранг; вартоҷ, офтобпараст.

ОЗАРҲУР آذرهور номи зардуштӣ. 

ОЗАРҲУМОЮН آذرهمایون зане ҷодугар аз наҷоди Сом.

ОЗОД آزاد (Озот – паҳлавӣ) номест мансуби мардон ва занон; маънии он дар фарҳангҳо: 1. раҳо, вораста, халос, фориғ; аз қайду тааллуқот фориғ; касе, ки бандӣ ва асир нест; муқобили зиндонӣ («ФЗТ», «Муъин», «Фарҳехта», «Fиёс», «Деҳхудо», «Ф.Шоҳнома»); хуррам («Амид»); 

2. бемушкилӣ, бехалал, ба осонӣ («ФЗТ»);

3. тамом, комил, пурра («ФЗТ»); беайб ва комил («Fиёс»); мукаммал, бенуқс; 

4. соҳиби хислатҳои накӯ, асилзода, шариф, наҷиб, ҷавонмард («ФЗТ», «Ф.Шоҳнома»); восил («ФНЭ»); набил;

5. хурсанд, шод, шодмон, масрур, фараҳманд;

6. сарбаланд, сарфароз («Деҳхудо»); 

7. солим, бегазанд («Деҳхудо»); 

8. вораста, беалоқа ба мол ва ҷоҳ монанди он («Деҳхудо»); ринд, дарвеш («Деҳхудо»);

9. пок, афиф, мубарро, барӣ. 

10. маҷ. бахшидан, афв кардан («Деҳхудо»); 

11. Озод Аминзода – шоираи тоҷик, духтари шоир Муҳиддин Аминзода (1933-2009). 

ОЗОДА آزاده номи занона; маънии он дар фарҳангҳо: 1. раҳо («Муъин»); он ки бандаи кас набошад («Фарҳехта»); озод ва вораста («Амид»);

2. сахӣ, карим, дасткушод («ФЗТ»);

3. паҳлавон, диловар, далер («ФЗТ»);

4. тоза, покиза («ФЗТ»); 

5. бепарво; тарки дунё карда, қаландармашраб («ФЗТ»);

6. лақаби хосси эрониёни қадим («Ф.Шоҳнома», «ФЗТ»); эронӣ («Муъин»);

7. асил, наҷиб («Муъин»); озодмард, ҷавонмард («Амид»);

8. Баҳроми Гӯр маъшуқае дошт, ки Озода ном дошт ва ӯ найнавоз буд.

ОЗОДСАРВ // ОЗОДАСАРВ آزادسرو//آزاده سرو номест барои ҳам риҷол ва ҳам занон; 1. маҷ. бонуи зеборухсор ва мавзунқоматро мегӯянд;

2. номи яке аз андешамандони зардуштӣ, нависандаи «Номаи фарзонагон» («ФНЭ»);

3. номи касе, ки Фирдавсӣ достони марги Рустамро аз забони вай нақл мекунад («Ф.Шоҳнома»).

    ОЙИНА -  آئینھ дилсоф, шаффоф, тоза

    ОЙИША -  عایشھ зинда, дорои зиндагии некP27F

    ОИША а. عایشه аз асмои занон бошад; 1. зинда, барҳаёт;

2. Оиша духтари яке аз чор хулафои рошидин Абӯбакри Сиддиқ аст. Ӯ яке аз ҳамсарони Расули гиромӣ, салаллоҳу алайҳи васаллам, буд. Паёмбар (с) баъд аз вафоти Хадиҷа ӯро ба занӣ гирифтаанд. Оиша, разияллоҳу анҳо аз фиқҳ ва шеър огаҳӣ дошт ва ӯ ривоёти касир аз паёмбар (с) нақл кардааст. Уламои омма ва аҳли суннат бад-он ривоёт тамассук мекунанд. Гуфтаанд, ки аз ӯ ҳудуди 2210 ҳадис ва ривоят нақл шудааст (613 – 678 м.)

ОҚИЛА а.عاقله муаннаси оқил; зани хирадманд («Амид»).

ОЛИЯ а. عالیه муаннаси олӣ. 

ОМИНА آمنه номи духтарона; маънии он дар фарҳанг: 1. ба форсӣ, тӯдаи ҳезум («ФНЭ»);

2. номи модари Ҳазрати Муҳаммад («ФНЭ»).

    ОЛИМА -  عالمھ соҳиби илм, донишманд, донанда

    ОЛУФТА -  آلفتھ худоро, худпардоз

    ОМИНИД آمنید  аз асмои занон; 1. хирадманд, огоҳ («Зебоном»); 

2. нерӯи хирад ва дониш («Зебоном»);

3. номи дабири Дориюш («Зебоном»); 

ОМИТИС آمتیس ном барои духтарон; маънияш дар фарҳанг: 1. падидомада аз нерӯи хирад, нишондиҳандаи нерӯи хирад ва огоҳӣ («Зебоном»); 

2. номи духтари Остиёк ном шахсест, ки аз подшоҳони Мод буд; Омитис ҳамсари Куруши бузург буд.

   ОМИЛА -  عاملھ амалкунанда, иҷрокунандаи коре

   ОМИНА -  آمینھ эмин, мутмаин; номи модари Муҳаммад (с)

   ОМИРА -  آمره амркунанда, фармондеҳ

   ОНДИЁ آندیا ном барои бонувон. 1. дур будан аз бадӣ ва зиштӣ бошад (зебоӣ, меҳрубонӣ, оростагӣ);

2. номи ҳамсари Ардашери якум мебошад. 

ОНИД آنید номест аз номҳои занон; маънияш дар фарҳанг: 1. меҳрубон («Зебоном»); дорандаи меҳру муҳаббат;

2. хушрӯ («Зебоном»); зеборух, соҳибҷамол, некӯрӯй, ҷамил ва гулчеҳра;

3. ороста («Зебоном»); зинатбахшидашуда, орододашуда. 

ОНИМО آنیما ном барои занон аст; бениёз («Зебоном»). 

ОНИТ آنیت номест барои занҳо; оростагӣ («Зебоном»); 

2. меҳрубонӣ («Зебоном»); 

3. хушрӯйӣ («Зебоном»). 

ОНИТО آنیتا ном барои занон аст; 1. оростагӣ («Зебоном»); 

2. меҳрубонӣ («Зебоном»); 

3. хушрӯйӣ («Зебоном»); зебоӣ, раъноӣ, некрӯйӣ. 

ОНОҲИД آناهید ном барои занон аст; 1. беолоиш, дур аз нопокӣ («Зебоном»); орӣ аз палидӣ;

2. номи фариштаи об («Зебоном»); номест мансуб ба занон.

ОНОҲИТ آناهیت 1. бегонагӣ аз нопокӣ ва зиштӣ бошад. 

ОНОҲИТО آناهیتا ин ном барои занон бошад. беолоиш, дур будан аз бадӣ, дурӣ аз нопокию зиштӣ, афиф, муқаддас; 

ОНӮШ آنوش аз номҳои занон бошад; бемарг, ҷовидон («Зебоном»).

ОРЗУ آرزو аз номҳои духтарона бошад; маънияш дар луғот: 1. хоҳиш, майл («Ф.Шоҳнома»); ком, мурод («ФНЭ»).

2. интизор, таваққуъ, амал;

3. ҳавас, майл; 

4. чизи матлуб, ҳоҷат; 

5. номи зани Салм («Ф.Шоҳнома»);

6. номи духтари Моҳёри ҷавоҳирфурӯш ва зани Баҳроми Гӯр («Ф.Шоҳнома»). 

ОРИЁНОЗ آریاناز зебои озода ва арҷманд; ном барои бонувон бошад.

ОРИФА а. عارفه ҳадия, лутфу марҳамат, меҳрубонӣ; номи духтарона. 

ОРОГУЛ آراگل ороста чун гул; ном аст духтаронро.

ОРОСТА آراسته музайян («ФНЭ»); ороишшуда, зебонигор; ин номро ба духтарон гузоранд.

ОРМИНДУХТ آرمیندوخت духтари хушбахткунанда, духтари оромишдиҳанда; ба муроде ин ном ба духтар гузоранд, ки саодату оромӣ орад.

     ОСУДА -  آسوده беғам, беташвиш, дар осоишбуда

     ОТИФА - عاطفھ дилсӯз, муҳаббат, меҳрубонӣ, меҳр

     ОФАРИН آفرین ном барои занон аст; ситоиши нек, дуруд ва ситудан бошад.

ОФТОБ آفتاب номест мансуб ҳам барои занон ва ҳам барои мардон; 1. шамс, хур, хуршед, меҳр, шед, бузургтарин кавкаби осмон аст, ки ҳар саҳар тулӯъ мекунад ва рӯйи заминро равшанӣ ва гармӣ мебахшад ва ҳангоми шаб фурӯ мешавад.

2. гармобахши равшан («Зебоном»);

3. нури шамс, хуршед;

4. маҷ. шароб бошад.

Хабарҳо дар шабакаҳои иҷтимоӣ:
Шарҳ
(2)
Осия 2019-07-27, 21:50
Ми
Посух
Гулру 2019-08-14, 19:27
Робияа
Посух
Шарҳ