goodwell
САДҚАИ ИШҚИ ПОКАМ ШАВӢ, ДУХТАР!
15.11.2026
Оила
217

САДҚАИ ИШҚИ ПОКАМ ШАВӢ, ДУХТАР!
 
Нилуфар! Туро духтари боақлу боандеша, боиффату бовафо гумон мекардам, вале сахт хато кардаам. Ту на оне будаӣ, ки худро дар назарам вонамуд мекардӣ. Афсӯс мехӯрам, ки ин қадар вақтамро беҳуда бо хаёли ишқи ту гузаронида, орзуҳои ширини ҷавониамро ба номи ту пайванд додаам. Садқаи меҳру муҳаббат ва ишқи покам шавӣ, бераҳм!
 
Ҳайфи дили поку содаи ман, ки ба пеши пойи ту барин одами бевафо афтида, хору зор гашт! Ман ба ту чӣ бадӣ карда будам? Магар кам дӯстат медоштам? Магар ягон бор дилатро озурда будам? Чаро бо дили ман чунин бозии бераҳмона кардӣ?
Ҳанӯз рӯзи аввали шиносоиамон дар ёдам ҳаст. Он вақт ту бо суханҳои ширин ва нигоҳҳои пурмеҳрат диламро рабуда будӣ. Ман, ки то он рӯз ба ягон духтар дил набаста будам, гумон кардам, ниҳоят бахти худро ёфтаам. Ҳар боре ки бо ту суҳбат мекардам, дунё дар назарам зеботар менамуд. Аз шодӣ дар куртаам намеғунҷидам. Шабҳо бо ёди ту хоб мерафтаму субҳ бо орзуи дидорат аз хоб мехестам.
Ман ба ту бовар доштам, Нилуфар! Ба ҳар сухан, ҳар ваъдаву ҳар қасамат бовар мекардам. Вақте мегуфтӣ, ки маро аз ҷонат бештар дӯст медорӣ, гумон мекардам, рост мегӯӣ. Ҳатто дар хаёлам зиндагии ояндаамонро тасаввур мекардам. Мехостам хонае обод кунем, соҳиби фарзанд шавем ва то охири умр дар канори ҳам бошем.
Аммо ту ҳамаи он орзуҳоро дар як лаҳза барбод додӣ.
Медонӣ, аз ҳама бештар чӣ диламро сӯзонд? На танҳо хиёнатат, балки он ки маро дар назди ҷӯраам паст задӣ. Ман аз дигарон чӣ камӣ доштам, ки дар ҳаққам суханҳои носазо гуфта, бо Обид ишқварзӣ намудӣ? Охир, ӯ дӯсти ман буд! Касе буд, ки ба ӯ бовар мекардам, дарди диламро мегуфтам ва аз муҳаббатам ба ту қисса мекардам.
Ту худат хуб медонистӣ, ки Обид зан дорад. Медонистӣ, ки ӯ соҳиби оила асту туро ба занӣ намегирад. Пас, чаро бо ӯ робита барқарор кардӣ? Чаро ба хотири як муносибати бебунёд муҳаббати самимии маро қурбон намудӣ?
Шояд гумон мекардӣ, ки ман ҳеҷ гоҳ аз ин сир огоҳ намешавам. Вале дурӯғ рӯзе ошкор мешавад. Вақте аз муносибатҳои пинҳонии шумо бохабар шудам, боварам намеомад. Аввал мехостам ҳамаи шунидаҳоямро туҳмат ҳисобам. Ба худ мегуфтам, ки Нилуфар чунин кор намекунад. Охир, духтаре, ки ин қадар сухан аз вафову садоқат мегуфт, чӣ гуна метавонад хиёнат кунад?
Аммо ҳақиқат талх буд.
Баъди ин воқеа чанд шаб хобам набурд. Ба ҳар чизе, ки аз ту ёдгор доштам, менигаристаму дилам фишурда мешуд. Гоҳе мехостам ба ту занг занам, сабабашро пурсам. Баъд худдорӣ мекардам. Охир, аз касе, ки дидаву дониста дилатро шикастааст, чӣ ҷавоб интизор шудан мумкин?
Ман аз ту сарват, пул ё чизе намехостам. Танҳо як дили вафодор мехостам. Тайёр будам, ки ба хотири ту ба ҳар мушкил тоб биёрам. Гумон мекардам, агар тамоми моли дунё насибам гардаду ту дар паҳлуям набошӣ, бадбахттарин одами рӯйи замин мешавам.
Вале акнун фаҳмидам, ки зиндагӣ бе ту ҳам идома дорад. Офтоб бе ту ҳам мебарояд, баҳор бе ту ҳам меояд ва инсон баъди шикасти ишқ ҳам метавонад дубора хушбахт шавад.
Имрӯз дигар он ҷавони содаи дирӯза нестам. Хиёнати ту барои ман дарси талхе шуд. Омӯхтам, ки ба ҳар сухани ширин бовар кардан дуруст нест ва муҳаббатро бояд аз рафтору садоқати инсон шинохт, на танҳо аз ваъдаҳои зебояш.
Ман туро дигар интизор намешавам, Нилуфар! Ҳатто агар рӯзе пушаймон шуда, бо чашмони гирён ба наздам биёӣ, дигар наметавонам мисли пештара ба ту бовар кунам. Зеро дили шикастаро шояд пайванд кардан мумкин бошад, аммо боварии аздастрафтаро барқарор намудан бисёр душвор аст.
Бо вуҷуди ҳамаи ин, бароят бадӣ намехоҳам. Фақат орзу дорам, ки рӯзе қадри муҳаббати самимии инсонро бифаҳмӣ ва дигар ҳеҷ гоҳ бо дили касе чунин бозӣ накунӣ.
Ман бошам, роҳи худро меравам. Дигар намегузорам, ки хиёнати ту тамоми зиндагии маро талх созад. Бигзор ишқи покам ба касе насиб гардад, ки воқеан қадрашро медонад.
 
Аҳлиддин, хонандаи «Оила»

Поделиться новостью
Шарҳ
(0)
ҲАНУЗ ШАРҲ НЕСТ
НОМАТОНРО НАВИСЕД
ШАРҲАТОНРО ГУЗОРЕД
Шарҳ
(0)
ҲАНУЗ ШАРҲ НЕСТ
НОМАТОНРО НАВИСЕД
ШАРҲАТОНРО ГУЗОРЕД