НОМИ ПИСАРОНА
Номномаи Исломӣ | Номҳои писарона бо ҳарфи "З"
435
0

З –

 

ЗАЙДУЛЛОҲ а. زید الله атои Худо.

ЗАЙНУДДИН زین الیدن мӯҷиби ороиши дин («ФНЭ»); зеби дин;

ЗАКАРИЁ زکریا 1. номи пайғамбаре аз банӣ Исроил дар қарни шашуми қабл аз милод, гӯянд, ба иғвои шайтон ба дарахте паноҳ бурд ва дар он ҳолат, ки вай дар миёни дарахт буд, он дарахтро арра карданд («Амид»); номи набӣ (а) («Музил-ул-ағлот», «Fиёс», «Онандроҷ», «Деҳхудо»);

2. Закариёи Розӣ – табиби машҳури эронӣ («ФНЭ»).

ЗАМИР а. ضمیر 1. дил, қалби инсон («ФЗТ»); ботини инсон, андаруни дил («Амид»). 2. чизе, ки кас дар дили худ гузаронад, фикри пинҳонӣ, хаёл («ФЗТ»); сирри пинҳон, роз («Фарҳехта»); андеша ва рози нуҳуфта дар дил («Амид»);

3. он чи дар хотир бигзарад; андеша («Фарҳехта»); андеша («Вожаҳои сара»);

4. виҷдон («Фарҳехта»).

  ЗАБИР -  زبیر сахт, қавӣ, неруманд; номи саҳобӣ

  ЗАЙД - (арабӣزید афзоянда, фаровон; номи саҳобӣ

  ЗАКАРИЁ -  زکریا ба ёд оварандаи Худо; номи пайғамбар

  ЗАРБАХШ زربخش бахшанда ва атокунандаи зар («ФНЭ»); зарбахшанда, бахшандаи зар, ки зар ато кунад («Деҳхудо»).

ЗАРИФ а. ظریف 1. хуштабъ («ФЗТ»); латифагӯй («Муъин»); нуктасанҷ («Амид», «Дурҷ»); хушгуфтор, ширинзабон, ширингуфтор, хушзабон;

2. тезфаҳм («ФЗТ»); зирак («Муъин», «Дурҷ»);

3. латиф, маҳин, нозук («ФЗТ»); 

4. зебо, хушшакл («Муъин», «Дурҷ»); хушрӯй («Деҳхудо»); хушгил, хушҳайкал («Амид»).

   ЗАКӢ -  ذكی заковатманд, тезфаҳм, ҳушёр

   ЗАМОН -  زمان вақт, ҳангом, айём, давр, аҷд

   ЗАРНИЁ زرنیا оғушта ба зар, заррин («Зебоном»).

ЗАРНӮШ زرنوش 1. дурахшон ва ҷовид, ҳамеша заррин ва дурахшон («Зебоном»).

2. номи шаҳре, ки Доро бино карда буд.

ЗАРШО زرشا хушнуд, шодмон («Зебоном»).

ЗАҲИР زهیر  1. сазовори ниёиш («Зебоном»);

2. номи яке аз сардорони шоҳ Кайхусрав («Зебоном»);

3.Тахаллуси шоири номвар Заҳири Форёбӣ.

ЗАФАР а. ظفر ғалаба, фатҳ, фирӯзӣ («ФЗТ»); пирӯзӣ, нусрат, ғалаба бар душман («Фарҳехта»); пирӯзиёфта, зафарёбанда («ФНЭ»); пирӯз шудан («Муъин»); истило, пешрафт («Деҳхудо»).

ЗЕВИШ زیوش дӯст, меҳрубон. 

ЗИЁ а. ضیا нур, рӯшноӣ («ФЗТ», «Муъин», «ФНЭ», «Фарҳехта»); партав афкандан, партав, фурӯғ, тобиш, тов, тоб, афрӯхтагӣ («Вожаҳои сара»); равшанӣ («Мунтаҳо», «Муҳаззаб-ул-асмо», «Деҳхудо»); равшании офтоб; бидон, ки зиё аз нур қавитар аст ва нур аз сано қавитар аст («Нисоб», «Fиёс»). 

ЗИЁУДДИН а. ضیا الدین зиёи дин, равшании дин. 

ЗИЁУЛЛОҲ а. ضیا الله нури Худо.

ЗИКРУЛЛОҲ а. ذکر الله ёди Худо ё ситоиши Худо.

ЗИРЕҲ زره 1. либоси оҳанини ҷангӣ, ки барои муҳофизат аз тиру туфанг одамони қадим ба бар мекарданд.

2. номи паҳлавонест дар «Шоҳнома»-и Фирдавсӣ.

ЗОБИТ а. ضابط 1. нигоҳдоранда («ФЗТ», «ФНЭ», «Вожаҳои сара»); ҳифзкунанда («Муъин», «Фарҳехта»), фароҳамоваранда, нигоҳдорандаи чизе («Деҳхудо»);

2. марди ҳушёру тавоно, марди устувор, хирадманд («ФЗТ», «Вожаҳои сара»); 

3. ҳоким («ФЗТ», «Муъин»); волӣ («Фарҳехта»).

ЗОВУШ زاوش 1. пуртавон, чобук («Зебоном»); 

2. ситораи Муштарӣ («Зебоном», «ФНЭ»); сайёраи Муштарӣ, панҷумин сайёраи манзумаи шамсӣ («Муъин»); ситораи Муштарӣ бувад ва Зовуш низ гӯяндаш («Туҳфат-ул-аҳбоб»). 

ЗОДБАХТ زادبخت хушбахт, зодаи бахт («ФНЭ»). 

ЗОДМЕҲР زادههر 1. зодаи нуру равшанӣ, зодаи меҳру меҳрубонӣ («Зебоном»); зодаи хуршед («ФНЭ»); 

2.номи фариштаи фурӯғу рӯшноӣ ва посбони ростию паймон («Зебоном»).

ЗОДОН زادان озодон: вораста, озода («Зебоном»). 

ЗОДФАР زادفر зодаи фарру рӯшноӣ («ФНЭ»), фарзод: зодаи фарру шукӯҳ («Зебоном»). 

ЗОИР زایر зиёраткунанда.

ЗОКИР а. ذاکر 1. зикркунанда, ёдоваранда («ФЗТ», «Муъин»); ёдкунанда («Вожаҳои сара»); ситоишкунандаи Ҳақ («ФНЭ»); он, ки зикри Худо кунад («Фарҳехта»); 

2. гӯянда, воиз («ФЗТ»);

3. саногӯй, мадҳкунанда, маддоҳ («ФЗТ»). 

ЗОЛ زال номи падари Рустам, ки сафедмӯ таваллуд шуда буд (дар «Шоҳнома»-и Фирдавсӣ).

ЗОНЁР زانیار хирадманд, доно, фарзона («Зебоном»).

ЗОҲИД а. زاهد касе, ки хоҳони дунё нест; гӯшанишин, парҳезкор, порсо, он ки тарки дунё кардааст; диндор («ФЗТ»); покдоман, дарвеш, марди Худо, гӯшагир, покрав, покбоз («Вожаҳои сара»); диндор («ФНЭ»); он, ки рағбат ва хоҳиши дунё надорад ва аз молу ҷоҳ ва номус тааллуқ нагирад («Мунтахаб», «Латоиф», «Fиёс»); он, ки чизеро тарк кунад ва аз он ароз намояд, он ки дунёро барои охират тарк гӯяд («Фарҳехта»); обид («Муъин»); дар истилоҳи соликон зоҳид онро гӯянд, ки доим мутаваҷҷеҳи охират бошад ва аз роҳату лаззати дунё эҳтироз кунад ва хуру хоб бар худ ҳаром гардонад магар ба зарурат ва доим дилнарму чашмтар бошад, як соат аз вирду ибодат холӣ набошад («Кашф-ул-луғот»); худотарс, муртоз («Нозим», «Деҳхудо»). 

ЗОҲИР а. ظاهر 1. ошкор, падидор, равшан, аён, маълум, возеҳ («ФЗТ»); ошкоро, намоён, пайдо, падид, ҳувайдо («Вожаҳои сара», «Фарҳехта», «Муъин», «ФНЭ»); маълум, боҳир («Деҳхудо»); 

2. шакл, ҳолати беруна («ФЗТ»); рӯйи берунии ҳар чиз («Муъин»);

3. берун, хориҷ («ФЗТ»);

4. ғолиб, ғалабакунанда;

5. ниг. Абдуззоҳир.

ЗУБАЙД а. زیید ба маънии атия, бахшиш («Деҳхудо»). 

ЗУЛОЛ а. زلال ҳар моеи соф («ФЗТ»); ноб, полида, оби гуворо, оби пок («Вожаҳои сара»); оби соф («Фарҳехта», «Муъин»); оби ширин ва хушгувор («Мунтаҳо»); оби ширини хушгувори зуд фурӯшаванда ба ҳалқ («Нозим», «Ақраб-ул-маворид»); оби осонгувор ва ширину хуш («Деҳхудо»). 

ЗУЛФИҚОР а. ذوالفقار номи теғи Ҳазрати Муртазо Алӣ, каррамуллоҳу ваҷҳаҳу; ва ҳақиқаташ ин, ки шамшери Ос ибни Мунаббаҳ, ки рӯзи ҷанги Бадр кушта шуда, ба Ҳазрати расулуллоҳ, саллалоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам, мунтақил шуд ва аз пайғамбар ба Муртазо Алӣ («Мунтахаб», «Кашф», «Қомус», «Суроҳ», «Музил», «Fиёс»).

ЗУБАЙР-  زبیر марди неруманд ва қавӣ; номи саҳобӣ

ЗУЛҚИФЛ -  ذوالكفل қувват аз Худост; номи пайғамбар

ЗУҲРУДДИН а. ظهر الدین нуру сафои дин.

ЗӮРОН زوران 1.нерӯманду пурталош, нерӯманди кӯшо («Зебоном»); 

2. номи дарбони Анӯшервон («Зебоном»).

Хабарҳо дар шабакаҳои иҷтимоӣ:
Шарҳ
(0)
ҲАНУЗ ШАРҲ НЕСТ
Шарҳ