Ман шаби гузашта хоби аҷибе дидам. Дар хоб худро дар як маҳбас дидам. Дастонам баста буд ва хеле парешон ва ғамгин будам. Пас аз чанде тавонистам аз он ҷо гурезам ва ба берун бароям. Вақте аз маҳбас баромадам, эҳсоси сабукӣ кардам. Илтимос, бигӯед, ки таъбири ин хоб чист?

ФАРҲОД

ҶАВОБ:

- Хоби дидаи шумо дорои чанд рамз ва маънии муҳим аст, ки ҳар кадом ба як ҳолати рӯҳӣ ё воқеияти зиндагӣ ишора мекунад.

Аввалан, дидани худ дар маҳбас бо дастони баста, мувофиқи таъбири уламои хобшинос, нишонаи рӯ ба рӯ шудан бо мушкилот ва нохушиҳо дар зиндагиро дорад. Ин гуна хоб метавонад аз он дарак диҳад, ки шахс худро дар вазъияти маҳдуд, танг ва бебарор эҳсос мекунад. Парешонӣ ва ранҷур будан дар маҳбас низ ишора ба он дорад, ки шахс дар айни ҳол ё дар ояндаи наздик бо ҳолати ғамгинӣ ва нороҳатӣ рӯ ба рӯ мешавад.

Аммо қисми дуюми хоби шумо - гурехтан аз маҳбас бисёр муҳим ва хушхабар аст. Дар таъбири хобҳо омадааст, ки агар шахс аз маҳбас раҳо шавад, ин нишонаи раҳоӣ аз мушкил, сабук шудани дард ё бартараф шудани беморӣ мебошад. Яъне, агар шумо дар зиндагӣ мушкиле доред, ин хоб метавонад башорати он бошад, ки он ба зудӣ ҳал мешавад.

Ҳамчунин, агар шахси бемор ё ғамгин дар хоб аз маҳбас ё ҷои танг берун шавад, ин нишонаи беҳбудии ҳол ва сабук гардидани андӯҳ аст. Эҳсоси сабукие, ки шумо баъд аз баромадан аз маҳбас дар хоб доштед, ин маъниро тақвият медиҳад.

Аз тарафи дигар, баъзе уламо бар он ақидаанд, ки дидани маҳбас дар хоб метавонад нишонаи дарозумрӣ низ бошад. Яъне, ҳарчанд ин хоб дар зоҳир вазнин менамояд, дар ботин метавонад маънои мусбат низ дошта бошад.

Хулоса, хоби шумо дар маҷмуъ ду паём дорад: аввал, ишора ба душвориҳо ё фишорҳое, ки эҳтимол дар зиндагӣ доред ва дуюм, муждаи раҳоӣ ва беҳбудӣ аз он ҳолат. Агар айни ҳол дар мушкил қарор дошта бошед, ин хоб нишон медиҳад, ки роҳи наҷот наздик аст ва рӯзҳои беҳтар дар пешанд.