Нафрат
Актриса бо режиссёр моҷаро мекунанд. Актриса дар сари қаҳр:
- Шумо маро чашми дидан надоред! Бовар дорам, ки дар ҷанозаам омада, ба рӯйи қабрам туф мекунед!
- Ба ҳеҷ ваҷҳ! Ман тобу тоқати дар навбат истоданро надорам.
Заҳр
Марде ба духтури ҳайвонот занг зада, мегӯяд:
- Ҳозир ба наздатон хушдоманам бо саги пираш меояд. Илтимос, ягон заҳри сахттаъсир диҳед, ки дурудароз азоб накашад.
Байтор:
- Майлашу баъд саг худаш роҳи хонаатонро меёбад?
Зангир
Марде баъди издивоҷ бо дӯстонаш вомехӯрад. Аз ӯ мепурсанд:
- Хайр, занат чӣ хел?
Мард:
- Даҳшат! Рӯзи дароз дар майкадаву тарабхона мегардад!
Дӯстонаш ҳайрон шуда:
- Чӣ, занат арақ менӯшад?
Мард:
- Э нее, маро кофтанӣ меравад!