Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз нерӯи зиёд ва рӯҳияи фаъол ба шумо барои пешрафт дар кор кумак мерасонад. Идеяҳои навро роҳбарият хуб қабул мекунад ва метавонед масъалаҳои дермондаро ба анҷом расонед. Нимаи дуюми рӯз бо дӯстону шиносони дерина мулоқоти хотирмон дар назар аст. Муоширати самимӣ муносибатҳоро мустаҳкам месозад. Барои рафъи хастагӣ сайругашт ё машқи ҷисмонӣ муфид хоҳад буд. Шом ба шумо эҳсоси оромӣ ва қаноатмандӣ мебахшад.
Савр (21 апрел-21 май)
Вазъи молиявии шумо имрӯз устувор мемонад ва метавонед харидҳои нақшавиро анҷом диҳед. Дар кор эҳтиёткорӣ ва диққат ба ҳуҷҷатҳо аз хатогиҳо нигоҳ медорад. Ҳисси ботинӣ барои интихоби ҳамкорони боэътимод роҳнамоӣ мекунад. Дар муҳити хона гармӣ ва меҳрубонӣ ҳукмфармо мешавад. Ғамхорӣ нисбат ба наздикон бо меҳру миннатдорӣ бармегардад. Шом барои мутолиа, истироҳати рӯҳӣ ва барқарор кардани нерӯи равонӣ вақти хеле муносиб аст.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Рӯзи шумо бо хабарҳои ҷолиб ва вохӯриҳои судманд оғоз меёбад. Қобилияти зуд фаҳмидани дигарон дар кор ба пешрафт мусоидат мекунад. Идеяҳои нав дастгирӣ ёфта, метавонанд ба нақшаҳои воқеӣ табдил ёбанд. Сафар ё гардиши кӯтоҳ ба шумо таассуроти хуб мебахшад ва ҷаҳонбиниро васеъ мекунад. Имрӯз шиносоии тасодуфӣ метавонад ба дӯстии устувор табдил ёбад. Муоширати гарму самимӣ рӯҳияро боло бурда, ба зиндагӣ ранги тоза мебахшад.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз шумо эҳсосоти дигаронро беҳтар дарк мекунед ва ҳиссиёти ботиниатон қавитар мегардад. Барои корҳои эҷодӣ ё ободонии хона фурсати хуб фаро мерасад. Дар масъалаҳои душвор ба садои дил гӯш диҳед, зеро он роҳи дурустро нишон медиҳад. Муҳити оилавӣ сарчашмаи оромӣ ва илҳом мегардад. Шоми гарму самимӣ дар назди наздикон муносибатҳоро мустаҳкам мекунад. Ғамхорӣ нисбат ба калонсолон ба хона фазои сулҳу ҳамдигарфаҳмӣ меорад.
Асад (23 июл-23 август)
Қобилияти роҳбарии шумо имрӯз бештар намоён мешавад ва диққати ҳамкоронро ҷалб мекунад. Барои гирифтани вазифа ё масъулияти нав имконият пайдо мешавад. Боварӣ ба худ ва нерӯи мусбат обрӯи шуморо баланд мебардорад. Дар зиндагии шахсӣ сюрпризҳои гуворо ва лаҳзаҳои ошиқона интизор аст. Эҷодкорӣ ва ҳунар истеъдоди шуморо бештар нишон медиҳанд. Шом бо эҳсосоти хуш ва рӯҳияи болида анҷом меёбад ва дигарон аз ҳузури шумо илҳом мегиранд.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Ақлу таҳлили дақиқ имрӯз ба шумо барои ҳал кардани масъалаҳои душвор кумак мекунад. Агар нақшаҳоро тартиб диҳед ва ба ҷузъиёт аҳамият диҳед, аз саросемагӣ дур мемонед. Корро оромона иҷро кардан натиҷаи беҳтар медиҳад. Ба саломатӣ диққат диҳед: ғизои сабук ва сайругашт боиси худро беҳтар ҳис карданатон мегардад. Шом барои хулосабарорӣ аз корҳои анҷомдода мувофиқ аст. Тартиб дар фикру зиндагӣ заминаи мустаҳкам барои муваффақиятҳои оянда мегардад.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз қобилияти дипломатии шумо барои ҳалли баҳсҳо бисёр муфид хоҳад шуд. Муоширати ором ва хушмуомилагӣ дар гуфтушунидҳо ба шумо кумак мерасонад. Зебоӣ, ҳунар ва муҳити дилнишин рӯҳияро болида мегардонанд. Вохӯрӣ бо дӯстон ё иштирок дар чорабиниҳои фарҳангӣ таассуроти хуб мебахшад. Дар муносибатҳои ошиқона ҳамдигарфаҳмӣ бештар мешавад. Шом бо ҳисси қаноатмандӣ ва хотири ҷамъ анҷом меёбад ва ба шумо илҳоми тоза мебахшад.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Пойдорӣ ва иродаи қавӣ имрӯз шуморо ба натиҷаҳои деринтизор мерасонанд. Шумо метавонед масъалаҳои муҳимро амиқ таҳлил карда, имкониятҳои пинҳониро пайдо намоед. Дар муносибатҳои шахсӣ эҳтиёткорӣ ва боварӣ муҳим аст. Ҳисси ботинӣ қавӣ шуда, нияти одамонро хуб дарк мекунед. Шом барои танҳоӣ, андеша ва ором кардани фикрҳо муносиб мебошад. Бо сабру таҳаммул аз ҳар мушкил мегузаред.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз хоҳиши омӯзиш ва кашфи чизҳои нав дар шумо зиёд мешавад. Муошират бо одамони гуногун ҷаҳонбиниатонро васеъ мегардонад. Барои оғоз кардани таҳсил ё нақшаи сафар вақти хуб аст. Шавқу ҳаваси шумо ба дигарон низ таъсир мерасонад ва атрофатон ҳамфикрон ҷамъ мешаванд. Машғулиятҳои варзишӣ ва истироҳати фаъол рӯҳияро боло мебардоранд. Шом бо суҳбатҳои ҷолиб ва нақшаҳои бузург мегузарад. Хушбинӣ ба шумо барои расидан ба орзуҳо нерӯ мебахшад.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Меҳнати зиёд ва сабри шумо имрӯз натиҷаи хуб медиҳад. Роҳбарият кӯшишу масъулиятшиносии шуморо қадр мекунад. Фикрронии дурандешона барои қабули қарорҳои муҳим ёрӣ мерасонад. Дар муносибат бо наздикон шумо ҳамчун шахси боэътимод шинохта мешавед. Шом барои корҳои хона ва масъалаҳои молиявӣ мувофиқ аст. Агар интизомро нигоҳ доред, дар оянда ба дастовардҳои калон мерасед. Боварӣ ба худ шуморо ба муваффақият наздик мекунад.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз фикру идеяҳои ғайриоддии шумо дигаронро ба ҳайрат меоранд. Кор дар гурӯҳ натиҷаҳои хуб медиҳад ва дӯстону ҳамкорон метавонанд пешниҳоди ҷолиб кунанд. Рӯзи пур аз тағйироту имкониятҳои нав хоҳад буд. Дар ҷамъият фаъол будан эҳтимоли вохӯрӣ бо шахси ҳамфикрро зиёд мекунад. Суҳбатҳои зеҳнӣ ва мубодилаи андешаҳо ба шумо лаззат мебахшанд. Шом бо орзуҳо ва нақшаҳои нав мегузарад. Озодии фикр ва худбаёнкунӣ калиди муваффақияти шумост.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Илҳоми эҷодӣ имрӯз дар лаҳзаҳои ғайричашмдошт пайдо мешавад. Машғулият бо мусиқӣ, расмкашӣ ё дигар корҳои ҳунарӣ эҳсосоти пинҳониро ошкор месозад. Кумак ба дигарон ба шумо оромиш мебахшад. Барои барқарор кардани тавозуни рӯҳӣ машқҳои оромкунанда ва истироҳат муфиданд. Хобҳои шабона метавонанд маънои муҳим дошта бошанд. Шоми ором дар назди оила эҳсоси амният мебахшад. Агар вақтро дар табиат ё назди об гузаронед, нерӯи тоза мегиред.
