Дар хоб дидам, ки бо чанд нафар бозӣ карда истодаам. Ҳама хурсанд буданд, механдиданд ва бо ҳам шӯхӣ мекарданд. Аммо дар миёни бозӣ баъзан эҳсос мекардам, ки касе маро фиреб медиҳад ё ба суханонам аҳамият намедиҳад. Мехоҳам бидонам, ки бозӣ кардан дар хоб чӣ таъбир дорад ва оё чунин хоб аз ҳодисаҳои нохуш дарак медиҳад?

АЛИШЕР, ш. Истаравшан

Ҷавоб:

Бозӣ дар хоб вобаста ба вазъият, ҳамроҳон ва эҳсосоти хоббин маъниҳои гуногун дошта метавонад. Дар таъбирҳои анъанавии хоб, бозӣ кардан баъзан рамзи худфиребӣ, дурӯғ, масхара ва таҳқир дониста мешавад. Чунин хоб метавонад ҳушдоре бошад, ки инсон дар муносибат бо атрофиён эҳтиёткор бошад ва ба ҳар сухану ваъда зуд бовар накунад.

Агар дар хоб худро машғули бозӣ бинеду атрофиён бо шумо шӯхӣ кунанд, ин метавонад ба муносибатҳои носолим, суханони ноҷо ё рафтори беэҳтиромонаи баъзе одамон ишора намояд. Шояд дар зиндагии воқеӣ касе ба суханони шумо ҷиддӣ муносибат намекунад ё кӯшиш дорад, ки бо рафтори худ шуморо фиреб диҳад. Аз ин рӯ, чунин хоб метавонад сабабе барои бознигарии муносибатҳо ва андеша кардан дар бораи рафтори худу дигарон бошад.

Дар баъзе таъбирҳои мардумӣ бозӣ кардан дар хоб ба масъалаҳои эътиқодӣ ва иҷрои нопурраи расму оинҳои динӣ низ рабт дода мешавад. Агар инсон чунин хоб бинад, метавонад онро даъвате барои таваҷҷуҳи бештар ба корҳои нек, масъулиятҳои шахсӣ ва покизагии ниятҳои худ қабул кунад.

Қиморбозӣ дар хоб бошад, дар таъбирҳои анъанавӣ маънои номатлуб дорад. Онро рамзи бадбахтӣ, ҷазо, пайдо шудани душман ва сар задани муноқиша бо дӯстон медонанд. Агар дар хоб худро қиморбоз бинед, хуб аст, ки дар муносибатҳои дӯстона ва масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед. Аз баҳсҳои беҳуда, ваъдаҳои беасос ва қарорҳои шитобкорона худдорӣ намоед.

Ҳамзамон, набояд ҳар хобро пешгӯии ҳатмии оянда шуморид. Баъзан хобҳо таъсири фикрҳои рӯзмарра, нигарониҳо ва таҷрибаҳои шахсии инсон мебошанд. Муҳим он аст, ки инсон аз ҳар ҳолат хулосаи нек барорад, бо дигарон бо эҳтиром муносибат кунад ва барои оромии рӯҳу равони худ талош намояд.