Ассалому алайкум, хонандаҳои азиз! Ман дар оилаи обрӯманд ба воя расидаам. Падарам дар деҳа шахси соҳибэҳтиром буд ва модарам тамоми умр барои тарбияи фарзандон заҳмат кашид. Дар ҷавонӣ орзуҳои зиёде доштам. Мехостам донишгоҳро хатм кунам, омӯзгор шавам, соҳиби оилаи хушбахт гардам ва фарзандонамро бо меҳру муҳаббат тарбия намоям. Вале тақдир барои ман роҳи дигареро интихоб кардааст.
Ҳанӯз духтари ҷавон будам, ки аз сабаби беморӣ ба духтур муроҷиат кардам. Муоинаи оддии тиббӣ буд, аммо баъд аз чанд рӯз овозаи бисёр баде дар деҳа паҳн шуд. Яке аз наздиконамон ба мардум гуфтааст, ки гӯё байни ману ҳамон духтур муносибати номуносиб вуҷуд доштааст. Намедонам аз рӯйи ҳасад ин корро кард ё аз рӯйи кина, аммо ҳамин як сухани беасос зиндагии маро дигар кард.
То он вақт чанд хостгор доштам. Баъзеҳо ҳатто бо волидонам суҳбат карда буданд. Вале баъди паҳн шудани овоза дигар касе аз дари мо наомад. Ҳар боре ки касе барои хостгорӣ қадам мемонд, пеш аз расидан ба хонаи мо дар бораи ман ҳарфҳои дурӯғ мешунид ва фикрашро дигар мекард.
Солҳои аввал бисёр гиря мекардам. Ба худ савол медодам, ки чаро инсон бояд барои гуноҳе, ки накардааст, ҷазо гирад? Баъдтар фаҳмидам, ки ашк чизеро иваз намекунад. Қарор додам зиндагиро аз нав оғоз кунам. Ба донишгоҳ дохил шудам, омӯзгор гаштам ва имрӯз даҳҳо шогирд дорам, ки онҳоро мисли фарзандони худ дӯст медорам.
Бо вуҷуди ин, дарди дилам то ҳол шифо наёфтааст. Ҳар боре дар маърака ё ҷамъомаде ширкат мекунам, ҳатман касе мепурсад: «Чаро шавҳар накардӣ?» Ё баъзеҳо бо табассум мегӯянд: «Ҳоло ҳам дер нашудааст». Онҳо намедонанд, ки пушти ин саволи сода чандин соли ранҷу алам пинҳон аст.
Баъзан фикр мекунам, агар он овозаи бардурӯғ намебуд, имрӯз шояд модари чанд фарзанд мебудам. Шояд ҳоло дар гирди набераҳоям нишаста, аз зиндагӣ лаззат мебурдам. Аммо афсӯс, гузашта дигар барнамегардад.
Ман аз касе шикоят надорам ва намехоҳам касеро гунаҳкор кунам. Танҳо мехоҳам ба мардум муроҷиат намоям: пеш аз он ки дар бораи обрӯи инсон ҳарфе занед, андеша кунед. Як сухани носанҷида метавонад умри як духтарро барбод диҳад. Обрӯ мисли шиша аст - як бор шикаст, дубора ба ҳолати пешина барнамегардад.
Бо эҳтиром, НИЛУФАР
