Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз дар муносибат бо дӯстдоштаатон боақл ва ботадбир бошед, вале худро аз ҳад зиёд нишон надиҳед. Барои оштӣ шудан бо наздикон ва барқарор кардани муносибатҳои вайроншуда фурсати хуб аст. Дар кор вазифаҳои душвор пеш меоянд, аммо шумо аз уҳдааш мебароед. Барои беҳтар шудани даромади пулӣ метавонед дар бораи кори иловагӣ ё баланд шудани мақом фикр кунед. Аз кори вазнини ҷисмонӣ эҳтиёт шавед, зеро хатари осеб дидан вуҷуд дорад.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз таваҷҷуҳ ва суханони хуби дигарон рӯҳияи шуморо боло мебарад. Қувва ва нерӯятонро беҳуда сарф накунед, балки ба корҳои дӯстдошта равона созед. Дар кор заҳмати шумо қадр мешавад ва имкони муваффақият зиёд аст. Барои савдо ва корҳои тиҷоратӣ рӯзи хуб мебошад, вале аз баҳсу муноқиша дурӣ ҷӯед. Худро аз ҳад хаста накунед ва барои истироҳат низ вақт ҷудо намоед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Хабари хуш ё шиносоии ошиқона метавонад рӯзи шуморо зебо гардонад. Барои пешгирии баҳсҳо беҳтараш шомро ором гузаронед. Дар касбу кор диққат ва сабр лозим мешавад, зеро анҷоми бомуваффақияти корҳои пешина имконпазир аст. Имкони афзоиши маош ё гирифтани маблағи ғайричашмдошт вуҷуд дорад. Ба ҳолати рӯҳӣ ва эҳсосоти худ бештар аҳамият диҳед ва каме истироҳат кунед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз барои оромии хона муҳим аст, ки сухани ҳамдигарро бо диққат шунавед. Муносибати хуб ва рафтори мулоими шумо фазои хонаводаро беҳтар мекунад. Дар худ қобилияти роҳбариро эҳсос мекунед ва метавонед дигаронро илҳом бахшед. Дар масъалаҳои молӣ бо наздикон машварат кунед, то хароҷоти зиёдатӣ пешгирӣ шавад. Хастагӣ ва дарди сар нишонаи зиёд кор кардан аст, бинобар ин бештар истироҳат кунед.
Асад (23 июл-23 август)
Муносибат бо дӯстдоштаатон имрӯз гарм ва ором мегузарад. Лаҳзаҳои хушро қадр кунед ва ба эҳсосоти ҳамдигар аҳамият диҳед. Рӯз бо корҳои оддӣ оғоз мешавад, вале масъулиятҳо зиёд хоҳанд буд. Дар масъалаҳои молӣ эҳтиёткор бошед ва аз корҳои хавфнок худдорӣ намоед. Барои беҳтар шудани ҳолат шомгоҳон каме фароғат кунед ё муҳитро иваз намоед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Идора кардани эҳсосот имрӯз каме душвор мешавад. Агар ба чизе шубҳа доред, аз маслиҳати дигарон истифода баред. Нимаи аввали рӯз барои шиносоӣ ва муоширати нав мувофиқ аст. Ҳоло вазъи молиявӣ метавонад чандон хуб набошад, аммо ба зудӣ шароит беҳтар мегардад. Суҳбат бо дӯст ё равоншинос ба шумо оромии рӯҳӣ мебахшад ва фикрҳои парешонро кам мекунад.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Муносибатҳои ошиқона метавонанд зудгузар бошанд ва каме ноумедӣ оваранд. Ба аҳли оила таваҷҷуҳ зоҳир кунед ва ба онҳо ёрӣ расонед, ин муносибатҳоро мустаҳкам мекунад. Дар касбу кор имкони болоравии мақом ва зиёд шудани маош вуҷуд дорад, агар худро хуб нишон диҳед. Мушкилоти асосӣ масъалаи маблағ мешавад. Барои беҳтар шудани саломатӣ ба хоб ва истироҳати худ аҳамияти бештар диҳед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Барои нигоҳ доштани рӯҳияи хуб дар муносибатҳои ошиқона аз ранҷиши беҳуда худдорӣ кунед. Давраи санҷишҳо ҳанӯз пурра ба анҷом нарасидааст, бинобар ин дар муносибат бо наздикон эҳтиёткор бошед. Барои татбиқи нақшаҳо шароит чандон мусоид нест, вале корҳои хусусӣ ва гуфтушунидҳои корӣ метавонанд фоида оваранд. Ба баҳсҳо ҳамроҳ нашавед ва ба пешниҳодҳои аз ҳад судманд зуд бовар накунед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Агар муносибати нави ошиқона оғоз мекарда бошед, шитоб накунед, аввал шахсро хуб шиносед. Имрӯз меҳмони деринтизор метавонад ба шумо хабари муҳим расонад. Дар касбу кор муваффақият ва қадршиносӣ интизор аст. Барои беҳтар шудани вазъи молӣ сарфакориро оғоз кунед. Нимаи дуюми рӯз нерӯятон кам мешавад, бинобар ин бештар истироҳат кунед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Барои беҳтар шудани ҳаёти шахсӣ аз фикрҳои зиёд даст кашед ва ором бошед. Орзуҳо ва нақшаҳои шумо иҷрошавандаанд, танҳо вақт ва сабр мехоҳанд. Имрӯз имкони шиносоии муфид ё пешрафт дар кор вуҷуд дорад. Аммо барои васеъ кардани фаъолият вақти мувофиқ нест, зеро дастгирии кофӣ намеёбед. Ба саломатӣ диққат диҳед ва бештар ба варзиш машғул шавед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Шиносоии нав метавонад он гуна ки интизор будед, хуб анҷом наёбад, бинобар ин зуд хулоса набароред. Имрӯз ба калонсолони хона таваҷҷуҳ ва меҳрубонӣ нишон диҳед. Дар ҷои кор аз шумо шитобкорӣ талаб намешавад ва худи раванд барои шумо ҷолиб хоҳад буд. Аз хавфу саргузаштҳои молиявӣ дурӣ ҷӯед, зеро эҳтимоли хароҷоти ногаҳонӣ вуҷуд дорад. Агар бемории кӯҳна дошта бошед, худро зиёд хаста накунед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Дар муносибат бо дӯстдоштаатон каме нофаҳмӣ пайдо мешавад, аз ин рӯ, беҳтараш шитоб накарда, вазъиятро оромона арзёбӣ кунед. Барои аз дилгирӣ гурехтан бо кори нав ё машғулияти ҷолиб машғул шавед. Имрӯз барои сармоягузорӣ ва корҳои калон рӯзи мувофиқ нест. Шиносоии нави муфид ва дӯстона имкон дорад. Оромиву бомулоҳизагӣ ба шумо барои рафъи хастагӣ кумак мекунад.
