Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз тамоми нерӯи шумо ба пешрафт дар кор ва расидан ба ҳадафҳои касбӣ равона мешавад. Агар нақшаҳои худро дуруст тартиб диҳед ва бо сабру матонат амал намоед, ба натиҷаҳои назаррас мерасед. Ҳамкорон аз ташаббусҳои шумо пуштибонӣ мекунанд ва роҳбарият заҳмататонро қадр хоҳад кард. Шомро беҳтар аст бо аҳли оила сипарӣ намоед. Вохӯрии ошиқона эҳсосоти хуш мебахшад. Дидори тасодуфӣ бо шиноси дерина метавонад барои ояндаи шумо фоидаовар гардад.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз ба масъалаҳои молиявӣ диққати бештар диҳед. Имкони ба даст овардани даромади иловагӣ ё пешниҳоди судманд вуҷуд дорад. Агар маблағ ва имкониятҳои худро оқилона истифода баред, дар оянда ба суботи бештар мерасед. Харидҳои имрӯза муваффақ хоҳанд буд. Дар муносибатҳои ошиқона фазои оромиву ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмфармо мегардад. Суҳбати самимӣ нофаҳмиҳоро бартараф мекунад. Ба ҳисси ботинии худ гӯш диҳед, он роҳи дурустро нишон медиҳад.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз нерӯи эҷодии шумо афзуда, фикрҳои ҷолибу нав ба зеҳнатон меоянд. Шумо метавонед барои масъалаҳои гуногун зуд ҳалли муносиб пайдо кунед. Идеяҳои пешниҳодкардаатон аз ҷониби атрофиён дастгирӣ мешаванд ва метавонанд оғози лоиҳаҳои нав гарданд. Сафарҳо натиҷаи хуб медиҳанд. Нимаи дуюми рӯз аз дӯстон хабарҳои хуш мегиред. Машғулиятҳои варзишӣ ё шуғли дӯстдошта саломатиро мустаҳкам намуда, рӯҳияро болида нигоҳ медоранд.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз барои беҳтар кардани шароити хона ва фароҳам овардани муҳити бароҳат рӯзи мувофиқ аст. Ҳатто тағйироти хурд дар хона метавонад ба шумо ва наздиконатон эҳсоси нав бахшад. Дар ҷойи кор эҳтиёткор бошед ва аз суханони шитобкорона худдорӣ намоед, то аз баҳсҳо канорагирӣ кунед. Иҷрои масъулиятҳо обрӯи шуморо боло мебарад. Туҳфаи ногаҳонӣ аз ҷониби шахси азиз табъатонро болида месозад.
Асад (23 июл-22 август)
Имрӯз шумо дар маркази диққати дигарон қарор мегиред. Боварӣ ба худ ва ҷозибаи шахсӣ ба шумо имкон медиҳад, ки дар мулоқотҳо, суханронӣ ё муаррифӣ муваффақ бошед. Қобилияти роҳбарии шумо дигаронро барои расидан ба ҳадафи муштарак муттаҳид мекунад. Дар ҳаёти шахсӣ оромӣ ва устуворӣ ҳукмфармо мешавад. Ғамхории шахси дӯстдошта эҳсоси амният мебахшад. Шиносоии нав метавонад дар фаъолияти корӣ имкониятҳои ҷолиб фароҳам оварад.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз барои таҳлил, омӯзиш ва ба тартиб даровардани корҳои ҷамъшуда вақти хуб аст. Шумо метавонед маълумотро дуруст арзёбӣ намуда, ҷузъиёти муҳимро дарк кунед. Тартиб додани ҳуҷҷатҳо ва анҷоми корҳои нотамом қаноатмандӣ мебахшад. Ба саломатии худ низ аҳамият диҳед: ғизои солим ва реҷаи дурусти рӯз ба беҳбудии аҳвол мусоидат мекунад. Наздикон ба дастгирӣ ва сухани неки шумо ниёз доранд.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз вазифаи асосии шумо нигоҳ доштани мувозинат дар муносибатҳо ва корҳост. Иштирок дар чорабиниҳо ё вохӯриҳо шиносҳои муфид меорад. Дар масъалаҳои молиявӣ пешрафтҳои мусбат имконпазиранд. Эҳтимол аст маблағе ба даст оред ё пешниҳоди нави ҳамкорӣ қабул кунед. Дӯстон дар вақти зарурӣ дастгирӣ хоҳанд кард. Нигоҳи некбинона ба зиндагӣ ба амалӣ шудани орзуҳо мусоидат мекунад.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз беҳтараш ба ҳисси ботинии худ эътимод кунед. Шумо ният ва мақсадҳои воқеии одамонро осонтар дарк хоҳед кард. Муносибати ҷиддӣ ба корҳо ба пешрафти назаррас мусоидат мекунад. Қувваи ирода ба шумо барои паси сар кардани душвориҳо кӯмак мекунад. Дар ҳаёти ошиқона лаҳзаҳои пурэҳсос интизоранд. Эътирофи самимӣ метавонад муносибатҳоро беҳтар намояд. Аз танқиди аз ҳад зиёд худдорӣ кунед ва ба оромии рӯҳӣ аҳамият диҳед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз дарҳои нави имкониятҳо ба рӯятон боз мешаванд. Сафар, омӯзиш ва шиносоӣ бо таҷрибаҳои нав бароятон хеле муваффақ хоҳад буд. Хушбинӣ ва шавқи кашфи чизҳои нав рӯзро хотирмон мегардонад. Вохӯриҳо бо шарикон ё сафарҳои кӯтоҳ натиҷаҳои хуб медиҳанд. Нимаи дуюми рӯз барои истироҳати фаъол мувофиқ аст. Варзиш ё бозиҳо дар ҳавои тоза нерӯи шуморо зиёд мекунанд. Хабари хуш аз дур метавонад рӯҳияатонро хеле болида созад.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз интизом ва масъулиятшиносӣ калиди муваффақияти шумост. Меҳнати пайваста ва муносибати ҷиддӣ ба кор боиси эҳтиром ва қадршиносӣ мегардад. Барои ҳалли масъалаҳои муҳими корӣ ва ҳуқуқӣ рӯзи мусоид аст. Дар оила фазои ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмфармо мешавад. Корҳои муштарак пайванди байни наздиконро мустаҳкам месозанд. Ғамхорӣ нисбат ба калонсолон ба шумо эҳсоси хуш мебахшад. Сабру таҳаммул ва боварӣ ба худ заминаи пешрафти минбаъда хоҳад шуд.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз эҳсоси озодӣ ва хоҳиши навоварӣ дар шумо қавӣ мешавад. Идеяҳои ғайриоддӣ метавонанд таваҷҷуҳи дигаронро ҷалб кунанд ва ба шумо обрӯи хуб оваранд. Муошират бо одамони ҳамфикр ба шумо илҳом мебахшад. Дар ҳаёти шахсӣ хабарҳои хуш имкон доранд. Занг ё паёми ғайриинтизор рӯҳияатонро боло мебарад. Шомро бо шахсоне гузаронед, ки ҷаҳонбиниашон ба шумо наздик аст.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз ба оромии рӯҳӣ ва рушди маънавӣ бештар аҳамият диҳед. Машғул шудан ба санъат, мусиқӣ ё дигар корҳои эҷодӣ ба шумо эҳсоси ҳамоҳангӣ мебахшад. Ҳисси ботинӣ барои пешгирӣ кардани иштибоҳҳо кумак мекунад. Некӣ ва кӯмак ба дигарон бо хайр ба худатон бармегардад. Дар фаъолияти касбӣ давраи нисбатан ором фаро мерасад, ки барои ҷамъбасти корҳо ва андеша кардан ба нақшаҳои оянда мувофиқ аст. Шом фазои роҳат, гармиву осоиш меорад.
