Ҳамал (21 март-19 апрел)
Имрӯз дар муносибат бо шахси дӯстдошта эҳтимоли низоъ вуҷуд дорад, ки метавонад тӯл кашад. Кӯшиш кунед баҳсҳоро бо дӯстону наздикон ба таъхир гузоред. Аз мушкилот пинҳон нашавед, беҳтараш аз шахсони боваринок маслиҳат пурсед. Дар кор имкониятҳои хуб пайдо мешаванд, онҳоро сари вақт истифода баред. Барои пешгирӣ аз норасоии маблағ хароҷотро ба нақша гиред. Ба ғизои солим аҳамият дода, аз маҳсулоти нимтайёр худдорӣ намоед.
Савр (20 апрел-20 май)
Агар муносибатҳои ошиқонаатон бад шуда бошанд, аз худ бипурсед, ки оё ин вазъият шуморо қонеъ мекунад. Имрӯз гуфтугӯ ва ҳатто гилаву шикоятҳо зиёд мешаванд, сабрро пеша кунед. Шароити корӣ ба нафъи шумост, вале барои пешрафт кӯшиши ҷиддӣ лозим аст. Фикрҳои нави молиявӣ метавонанд даромади хуб оваранд. Ниҳоят имконияте барои истироҳат ва машғул шудан ба кори дӯстдошта пайдо мегардад.
Ҷавзо (21 май-20 июн)
Имрӯз эҳтимол баъзе одатҳои шахси дӯстдошта шуморо асабонӣ кунанд. Ба эҳсосоти манфӣ таслим нашавед. Аз танбалӣ парҳез карда, ба мушкилоти кӯҳна бо назари нав нигаред. Вақти хуб барои суҳбати самимӣ ва имзои ҳуҷҷатҳои муҳим аст. Аммо аз муомилаҳои хатарноки молӣ худдорӣ намоед. Қувваи ҷисмонӣ зиёд аст, вале эҳтиёт кунед, то осеб набинед.
Саратон (21 июн-22 июл)
Имрӯз метавонед ба беҳтар кардани ҳаёти шахсӣ таваҷҷуҳ намоед, бахт дар паҳлуи шумост. Масъалаҳои муҳими шахсиро ҳал кунед ва гуфтугӯҳои ҷиддии кориро ба вақти дигар гузоред. Рӯзи хуб барои харид ва сармоягузорист. Кумак ба дигарон ба шумо бо некии бештар бармегардад. Бо вуҷуди ин, саломатиро фаромӯш накунед, зеро рӯзҳои наздик метавонанд пурташвиш бошанд.
Асад (23 июл-22 август)
Дар муносибат ҳама чиз аз ташаббуси шумо вобаста аст. Барои нигоҳ доштани муҳаббат ба созиш омода бошед. Ба наздикон вақт ҷудо карда, нақшаҳои муштарак тартиб диҳед. Дар кор маҷбур мешавед корҳои ҷамъшударо ба анҷом расонед. Метавонед масъалаи баланд бардоштани маошро баррасӣ кунед. Ба ғизо диққати ҷиддӣ диҳед, зеро беэътиноӣ метавонад ба мушкилоти меъда оварда расонад.
Сунбула (23 август-22 сентябр)
Бо шахси дӯстдошта суҳбати самимӣ анҷом диҳед, зеро камбуди муошират метавонад нофаҳмиро зиёд кунад. Харидҳоро боақлона ба нақша гиред, то маблағ сарфа шавад. Имрӯз хоҳиши роҳбарӣ кардан зиёд мешавад, вале андешаи ҳамкоронро низ ба инобат гиред. Агар мушкили молӣ пеш ояд, бо таҷриба ва банақшагирӣ онро ҳал карда метавонед. Ба хоб ва оромӣ аҳамият диҳед.
Мизон (23 сентябр-22 октябр)
Дар муносибати ошиқона шуморо имтиҳони муҳаббат интизор аст, аммо он пайванди шуморо қавитар мекунад. Масъулияти қабули қарорҳои оилавӣ бар дӯши шумо меафтад. Дар кор аз ҳад зиёд талош накунед, беҳтараш ба корҳои хонагӣ диққат диҳед. Барои соҳибкорон имкони беҳбудии молӣ ҳаст. Аз эҳсосоти манфӣ дурӣ ҷӯед, зеро онҳо метавонанд ба намуди зоҳирии шумо таъсир расонанд.
Ақраб (23 октябр-21 ноябр)
Имрӯз бахту муҳаббат бо шумост ва барои ошиқона амал кардан вақти мувофиқ аст. Ба ҳарфҳои худ бодиққат бошед, то касеро нохоста наранҷонед. Дар ин рӯз шуморо имкониятҳои нав интизоранд. Рӯзи хуб барои бастани шартномаҳо мебошад. Варзиш ва ҳаракат ба саломатии шумо фоидаи калон меорад.
Қавс (22 ноябр-21 декабр)
Имрӯз барои мулоқоти ошиқона рӯзи муносиб нест, зеро эҳтимоли баҳс зиёд аст. Нафарони оиладор метавонанд хушхабарҳои молӣ гиранд. Пеши мушкилот таслим нашавед ва роҳҳои нав ҷӯед. Агар чизе ба шумо писанд омад, метавонед онро харед. Бо вуҷуди ин, эҳсосотро идора намоед, зеро асабоният метавонад қувваи шуморо беҳуда сарф кунад.
Ҷаддӣ (22 декабр-19 январ)
Истироҳати муштарак бо шахси дӯстдошта метавонад асабониятро коҳиш диҳад. Аз эродҳои сахт худдорӣ намоед. Рӯзи хуб барои чорабиниҳои иҷтимоӣ ва варзиш аст. Шояд имрӯз яке аз мушкилоти хонагиро ҳал кунед. Шиносоии нав метавонад ба ҳамкории судманд табдил ёбад. Қарз надодан беҳтар аст. Ба саломатӣ диққат диҳед ва аз хастагии зиёд парҳез кунед.
Далв (20 январ-18 феврал)
Имрӯз эҳтимол ошиқ шавед. Муносибатҳои нав метавонанд зуд оғоз ёбанд. Бо аҳли оила бештар вақт гузаронед, то фазои гармтар эҷод шавад. Дар касбу кор ташвишатон зиёд хоҳад буд ва шояд шарикони нав пайдо кунед. Аз хариди беандеша худдорӣ намоед. Қувваи ҳаётӣ каме паст мешавад, бинобар ин истироҳати кофӣ ва ғизои солимро фаромӯш накунед.
Ҳут (19 феврал-20 март)
Агар муносибати ошиқонаатон дигар маъно надошта бошад, шояд ҷудоӣ осонтар аз эҳё кардан бошад, вале пеш аз қарор бодиққат андеша кунед. Бо наздикон эҳсосотро идора намоед, зеро хавфи баҳс вуҷуд дорад. Ҳамкорон шуморо барои касбият эҳтиром мекунанд. Ба садои қалби худ гӯш диҳед. Эҳтимоли тағйири ҳолати саломатӣ ҳаст, оромиро нигоҳ доред.
