Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз дарк кардани эҳсосоти худ барои шумо каме душвор мешавад. Шояд он чизе, ки муҳаббат мешуморед, танҳо як шавқи гузаро бошад. Корҳои хона зиёд мешаванд, бинобар ин қувваатонро дуруст истифода баред. Дар ҷои кор роҳбарият қобилияти фикрронӣ ва таҳлили шуморо қадр мекунад ва ҳатто имкони пешрафт пеш меояд. Вазъи молиявӣ тадриҷан беҳтар мешавад. Барои саломатӣ рӯзи хуб аст, варзиш, парҳез ё давидани саҳарӣ ба шумо нерӯ мебахшад.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз барои корҳои ошиқона рӯзи чандон мувофиқ нест. Беҳтараш диққататонро ба кор ва масъалаҳои оилавӣ равона кунед. Баъзе нофаҳмиҳои оилавӣ метавонанд рӯҳиятонро ноором созанд, вале онҳоро нодида гирифтан дуруст нест. Барои оғоз кардани кори нав каме сабр кунед. Аз одамони носолим ва шиносоии шитобкорона дурӣ ҷӯед. Ба саломатии худ аҳамият диҳед ва кӯшиш кунед аз одатҳои бад халос шавед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз шуморо лаҳзаҳои хушу романтикӣ интизоранд. Муносибат бо дӯстдошта хотирмон мешавад ва рӯҳияатонро беҳтар мекунад. Ба наздикон меҳрубонӣ ва таваҷҷуҳ нишон диҳед, некии шумо ҳатман бармегардад. Дар ҷои кор аз фикри худ дифоъ намоед ва бовариро аз даст надиҳед. Барои оромии дилу рӯҳ ба табиат баромадан ё каме истироҳати равонӣ ба шумо фоида меорад.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз бештар ба зиндагии шахсӣ ва эҳсосоти худ аҳамият диҳед. Агар танҳо бошед, имкони пайдо кардани муносибати ҷиддӣ зиёд аст. Дар баҳсу нофаҳмиҳо роҳи созишро интихоб кунед. Дар ҷои кор мехоҳед худро беҳтар нишон диҳед ва ин метавонад ба обрӯи шумо таъсири хуб расонад. Аз харидҳои нолозим ва сарфи зиёдатӣ эҳтиёт шавед. Ҳамчунин аз хӯрокҳои вазнин ва нӯшокиҳои спиртӣ дурӣ ҷӯед.
Асад (23 июл-22 август)
Муносибати нави ошиқона имрӯз натиҷаи хуб намедиҳад. Беҳтараш ба оила ва наздикон бештар вақт ҷудо кунед. Ба ҳар мушкил оромона нигоҳ кунед ва аз баҳсҳои беҳуда канорагирӣ намоед. Тағйири муҳити хона ё таъмири сабук метавонад рӯҳияи шуморо беҳтар созад. Дар касбу кор масъалаҳои ҳуҷҷатгузорӣ вақти зиёд мегиранд. Эҳтимоли хароҷоти ғайричашмдошт низ вуҷуд дорад. Барои нигоҳубини худ ва зебоӣ рӯзи муносиб аст.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Агар дили шахси дӯстдоштаро ба даст овардан хоҳед, бояд фаъолтар бошед. Дастгирии оила имрӯз ба шумо қувват мебахшад ва мушкилҳоро осонтар мегардонад. Ҳисси ботинӣ ва фикрронии шумо хеле қавӣ мешавад. Аз хароҷоти зиёдатӣ худдорӣ кунед ва кӯшиш намоед қарзҳоро кам кунед. Ба саломатии сутунмуҳра ва қомати худ диққат диҳед. Машқҳои сабук ба шумо фоидаи зиёд мерасонанд.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз бахт дар масъалаҳои ошиқона бо шумост. Имкони пайдо кардани муносибати хуб ё мустаҳкам шудани муҳаббат зиёд мешавад. Ба оила ва наздикон вақти бештар ҷудо кунед. Дар ҷои кор роҳбарият ба фаъолияти шумо таваҷҷуҳ мекунад ва эҳтимоли пешрафти корӣ вуҷуд дорад. Барои иҷрои нақшаҳои нав рӯзи хуб аст. Эҳсосоти худро пинҳон накунед, баъзан дилатонро холӣ кунед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Агар муносибатҳоятон каме сард шуда бошанд, кӯшиш кунед онҳоро наву гарм созед. Дар хона эҳтимоли нофаҳмиҳо вуҷуд дорад, зеро шумо аз ҳад зиёд ба эҳсосоти худ ғарқ мешавед. Дар кор имкониятҳои шумо бештар аз мақоми ҳозираатонанд, вале имрӯз барои корҳои молиявӣ вақти хуб нест. Хароҷот зиёд мешавад, аммо баъзе сарфҳо ба фоидаи шумо хоҳанд буд. Кӯшиш кунед бо одамоне, ки ранҷиш доред, оштӣ намоед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Агар ба эҳсосоти дӯстдоштаатон шубҳа дошта бошед, каме фосила гирифтан метавонад ҳақиқатро нишон диҳад. Имрӯз эҳтимоли хароҷоти ғайричашмдошт ва тағйири нақшаҳо зиёд аст. Барои оғози кори нав рӯзи муносиб нест. Аз ваъдаҳои зиёдатӣ ва баҳсҳои беҳуда худдорӣ кунед. Барои оромии равонӣ бештар истироҳат кунед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Муносибати кӯтоҳи ошиқона метавонад ба шумо боварии бештар бахшад. Ба корҳои дигарон зиёд дахолат накунед, то мушкили онҳо ба шумо нагузарад. Рӯз барои омӯзиш, эҷодкорӣ ва кори дастаҷамъона хеле мувофиқ аст. Мушкилоти молиявӣ тадриҷан кам мешаванд ва вазъият беҳтар мегардад. Агар ба тағйири ҳаво ҳассос бошед, эҳтиёткор бошед ва саломатии худро муҳофизат кунед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз имкони вохӯрӣ бо муҳаббати ҳақиқӣ зиёд аст, вале баъзе ҳолатҳои ғайричашмдошт метавонанд монеа шаванд. Барқарор кардани анъанаҳои оилавӣ муносибатҳои шуморо гармтар мекунад. Шиносоии нав метавонад дар оянда ба шумо фоидаи калон оварад. Каме танҳо мондан ва аз чизҳои кӯҳна халос шудан ба шумо оромӣ мебахшад. Аз кори зиёди ҷисмонӣ худдорӣ кунед, то худро хаста насозед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз барои танҳо мондан ва фикрҳои худро таҳлил кардан вақти хуб аст. Шояд шумо ҳиссиёти сабукро муҳаббати ҳақиқӣ шуморед. Суҳбатҳои гарму хотираҳои оилавӣ муносибатҳои шуморо мустаҳкам мекунанд. Дар ҷои кор асабонӣ нашавед ва бо роҳбарият баҳс накунед. Низоъ бо сардор метавонад мушкил эҷод кунад. Саломатиятон тадриҷан беҳтар мешавад ва вақти муносиб барои оғоз кардани варзиш фаро мерасад.
