Ҳамал (21 март-19 апрел)
Имрӯз худро пурқувват ва боэътимод ҳис мекунед. Шумо мехоҳед кор ё нақшаи наверо оғоз намоед. Аз андешаи дигарон зиёд хавотир нашавед, ташаббус имрӯз ба фоидаи шумост. Дар кор ва молия қарорҳои муҳим имконпазиранд. Бо наздикон оромона суҳбат кунед, онҳо шуморо мефаҳманд. Шом барои истироҳат ва ҷамъ кардани қувва бисёр мувофиқ аст. Қадамҳои имрӯз фардо натиҷаи хуб медиҳанд.
Савр (20 апрел-20 май)
Имрӯз диққати шумо бештар ба муҳаббат ва аҳли оила равона мешавад. Хуб аст, ки вақтро бо шахси дӯстдошта гузаронед. Суҳбатҳои самимӣ муносибатҳоро гармтар мекунанд. Дар кор вазъ ором аст, вале имкони пешниҳоди ҷолиб вуҷуд дорад. Харидҳо муваффақ мешаванд, агар шитоб накунед. Шом хабари хуш ё сюрпризи хурд меорад. Каме истироҳат кунед ва аз лаҳзаҳои одӣ лаззат баред.
Ҷавзо (21 май-20 июн)
Имрӯз хеле самимӣ ва хушчақчақ ҳастед. Суҳбат бо одамони нав бароятон осон мешавад. Имкони мулоқоти ҷолиб ё вохӯрии ногаҳонӣ вуҷуд дорад. Дар кор эҷодкорӣ нишон диҳед, пешниҳодҳои шумо шунида мешаванд. Хастагӣ метавонад зуд шуморо аз по афтонад, бинобар ин танаффус карданро фаромӯш накунед. Шомро бо дӯстону наздикон гузаронед. Ин ба шумо рӯҳбаландӣ ва нерӯи нав мебахшад.
Саратон (21 июн-22 июл)
Имрӯз эҳсосотатон қавӣ мешаванд. Шумо ба меҳрубонӣ ва дастгирӣ ниёз доред. Бо наздикон ростқавл бошед, онҳо шуморо мефаҳманд. Дар касбу кор шитоб накунед, беҳтараш ҳар қадами гузоштаи худро бодиққат андеша кунед. Аз хароҷоти калон худдорӣ намоед. Шом барои истироҳат ва оромӣ мувофиқ аст. Муҳити ором ва суҳбати самимӣ ҳолати рӯҳии шуморо беҳтар мекунад.
Асад (23 июл-22 август)
Имрӯз шумо дар маркази диққат қарор мегиред. Одамон ба сухан ва рафторатон аҳамият медиҳанд. Ин рӯз барои нишон додани қобилиятҳо хеле хуб аст. Дар кор имкони пешрафт ё таъриф шунидан вуҷуд дорад. Бо наздикон каме мулоимтар бошед. Хастагӣ эҳсос шавад ҳам, рӯҳия баланд мемонад. Шомро бо истироҳат ва чизҳои дӯстдошта гузаронед.
Сунбула (23 август-22 сентябр)
Имрӯз кӯшиш кунед оромиро нигоҳ доред. Ба ҳар масъала аз роҳи мантиқӣ нигоҳ кунед. Дар кор масъулият зиёд мешавад, вале шумо аз уҳдааш мебароед. Меҳнати шумо қадр мегардад. Вазъи молиявӣ тадриҷан беҳтар мешавад. Ба саломатӣ диққат диҳед, каме хоб ва истироҳат лозим аст. Шом барои тартиб додани нақшаҳо ва ором кардани фикрҳо мусоид мебошад.
Мизон (23 сентябр-22 октябр)
Имрӯз барои шумо рӯзҳои мусбат оғоз мешаванд. Муносибатҳо гармтар ва оромтар мегарданд. Дар оила фазои хуб ҳукмрон мешавад. Дар касбу кор шуморо дастгирӣ мекунанд. Қарорҳои молиявиро бо андеша гиред. Шом эҳсоси қаноатмандӣ меорад. Ба худ бовар кунед ва аз фурсатҳои пайдошуда истифода баред. Ҳатто қадамҳои хурд натиҷаи хуб медиҳанд.
Ақраб (23 октябр-21 ноябр)
Имрӯз ҳар вохӯрӣ метавонад барои шумо муфид бошад. Ба суханҳои дигарон бодиққат гӯш кунед. Дар муносибатҳо ростқавлӣ муҳим аст. Дар касбу кор эҳтиёт бошед, на ҳама ниятҳо софанд. Хароҷотро зери назорат гиред. Шом барои фикр кардан ва хулоса баровардан мувофиқ аст. Ба ҳисси дарунии худ эътимод кунед, он имрӯз роҳнамои хуб мешавад.
Қавс (22 ноябр-21 декабр)
Имрӯз эҳсосот метавонад ноором шавад. Дар муносибатҳои ошиқона сабру таҳаммул нишон диҳед. Бо суҳбати ором бисёр масъалаҳо ҳал мешаванд. Дар ҷои кор каме фишор эҳсос мегардад, вале шумо нерӯ доред. Имкони даромади иловагӣ вуҷуд дорад, вале хавфро ба назар гиред. Шом барои истироҳати сабук мувофиқ аст. Ба саломатӣ диққат диҳед ва аз худ зиёд талаб накунед.
Ҷаддӣ (22 декабр-19 январ)
Имрӯз бештар ба маслиҳати наздикон гӯш кардан фоида меорад. Дар касбу кор ҳамкорӣ кардан осон нест, вале сабри шумо кумак мекунад. Барои нақшаҳои дарозмуддат рӯзи хуб аст. Масъалаҳои молиявиро тартиб диҳед. Шомро ором гузаронед, то фикрҳоятон ҷамъ шаванд. Истироҳати дуруст ба шумо неруи нав мебахшад.
Далв (20 январ-18 феврал)
Имрӯз оромӣ ва устуворӣ эҳсос мешавад. Дар муносибатҳои ошиқона ҳама чиз ба ҷояш аст. Дар коргоҳ бо ҳамкорон забони муштарак меёбед. Ба корҳои гурӯҳӣ диққат диҳед. Аз хароҷоти беҳуда худдорӣ намоед. Шом барои танҳоӣ ё машғулияти дӯстдошта мувофиқ аст. Ғизои сабук ва нӯшокиҳои солим ҳолати шуморо беҳтар мекунанд. Ба ҷисми худ гӯш диҳед.
Ҳут (19 феврал-20 март)
Имрӯз рӯҳияи ошиқона доред. Шумо меҳрубону ҳассос мешавед. Муносибатҳои ошиқона метавонанд ранги тоза гиранд. Дар коргоҳ каме серкорӣ пайдо мешавад, вале ҳама чиз ҳалшаванда аст. Хароҷоти ногаҳонӣ имкон дорад, эҳтиёт бошед. Шом ором ва гуворо мегузарад. Ба истироҳат ва хоб аҳамият диҳед. Оромӣ ба шумо илҳом ва қувваи нав меорад.
