Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз ҷозиба ва дилрабоии шумо боз ҳам бештар мешавад ва ба осонӣ диққати дигаронро ҷалб мекунед. Эҳтимол касе аз наздикон мехоҳад хонаашро таъмир кунад, вақти нав кардани муҳити зиндагӣ расидааст. Барои кор, тиҷорат ва корҳои эҷодӣ рӯзи бисёр хуб аст. Сафару мулоқотҳо натиҷаи хуб медиҳанд. Бо вуҷуди дастовардҳо каме ба худ истироҳат диҳед. Ба кори дӯстдошта машғул шуда, нерӯ ва оромии худро барқарор кунед.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз ниёзатон ба меҳру муҳаббат ва ғамхорӣ бештар мешавад. Агар ба шахси дӯстдошта меҳрубонӣ кунед, аз ӯ низ ҷавоби самимӣ мегиред. Эҳтимоли омадани меҳмон ё сафари шавқовар вуҷуд дорад. Қарорҳои ногаҳонӣ метавонанд муваффақ шаванд, бинобар ин ба ҳисси ботинии худ бовар кунед. Барои пайдо кардани манбаи нави даромад рӯзи муносиб аст. Ба ғизои худ диққат диҳед ва бештар меваву сабзавоти тару тоза истеъмол намоед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Шахси дӯстдошта мехоҳад шуморо бо сюрпризи гуворо шод кунад. Шумо барои ӯ бисёр азиз ҳастед. Агар нақшаҳои худро якбора тағйир диҳед, эҳтимоли нофаҳмӣ бо шахси наздик вуҷуд дорад. Дар корҳои оғозкардаатон ба натиҷаҳои хуб мерасед, танҳо худро аз ҳад зиёд хаста насозед. Аз ҷониби дӯстону наздикон кумак ё фоидаи молӣ мерасад. Имрӯз барои харид ва тағйироти хуб дар ҳаёти шахсӣ рӯзи муносиб аст.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз аз ҷониби шахси дӯстдошта нишонаҳои ғайриинтизор ва самимии меҳрро эҳсос мекунед. Ба суханони ӯ бо диққат гӯш диҳед, зеро онҳо метавонанд барои беҳтар шудани муносибатҳо кумак кунанд. Барои муроҷиат ба роҳбарият ё идораҳои давлатӣ рӯзи хуб аст, аммо нақшаҳои худро ба ҳама ошкор насозед. Дар рӯзҳои наздик масъалаҳои молӣ каме душвор мешаванд. Кӯшиш кунед вазъиятро аз ҳад зиёд ҷиддӣ нагиред ва оромиро нигоҳ доред.
Асад (23 июл-23 август)
Агар бо шахсе шинос шудан хоҳед, ки ба шумо писанд аст, фурсати муносиб фаро расидааст. Муносибатҳои оилавӣ имрӯз гарм ва пур аз шодмонӣ мешаванд. Ба тарбияи фарзандон ва оромии хона аҳамият диҳед. Шумо эҳсос мекунед, ки барои рушди шахсӣ ва донишомӯзӣ омода ҳастед. Бо корҳои зиёд худро бор накунед, то ба мушкили молӣ рӯ ба рӯ нашавед. Ғизои солим интихоб кунед ва аз хӯрокхӯрии саросемавор дурӣ ҷӯед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз фаҳмидан ва бахшидани шахси наздик барои шумо осон намешавад. Эҳтимоли баҳсу нофаҳмиҳо вуҷуд дорад, бинобар ин эҳсосоти худро идора кунед. Баъзе корҳои хонаро маҷбур мешавед ба вақти дигар гузоред. Агар атрофиён шуморо ба ҷанҷол тела диҳанд ҳам, оромиро нигоҳ доред. Вақти хуб аст, ки бо роҳбар дар бораи зиёд кардани маош суҳбат кунед. Ба саломатӣ диққат диҳед ва аз ҷойҳои серодам дур бошед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Дар муносибат бо шахси дӯстдошта ҳам меҳрубон бошеду ҳам эҳтиёткор. Ҳар сухани нодуруст метавонад сабаби ҷанҷол гардад. Ҳоло вақти исрор кардан ба ҳақ будани худ нест. Дар кору тиҷорат бошад, бахт бо шумост. Соҳибкорон метавонанд ба муваффақияти хуб ноил шаванд. Ситораҳо аз беҳтар шудани вазъи молӣ хабар медиҳанд. Бемориҳои кӯҳна метавонанд худро ёдрас кунанд, бинобар ин ба саломатӣ аҳамияти ҷиддӣ диҳед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз вақти хубест, ки симо ё услуби худро каме тағйир диҳед. Ин метавонад ба беҳ шудани ҳаёти шахсӣ ё вазъи молии шумо кумак кунад. Рӯз каме пур аз фикру изтироб мешавад, зеро тағйироти ҷиддӣ дар пешанд. Муносибатҳои худро бо наздикон мустаҳкам кунед. Дар кор бештар бо мулоимӣ рафтор намоед. Аз қиморбозӣ ва созишҳои шубҳанок дурӣ ҷӯед. Фикрҳои манфӣ низ метавонанд ба саломатӣ таъсири бад расонанд.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз беҳтараш эҳсосоти худро сахт нишон надиҳед, як баҳси хурд метавонад муносибатҳоро вайрон кунад. Агар худро ба рӯҳияи хуб омода созед, рӯз хеле хуб мегузарад. Баъзе намояндагони ин бурҷ мехоҳанд истироҳат ва хурсандӣ кунанд, ба дили худ гӯш диҳед. Дар кор аз ҳад ҷиддӣ набошед ва вақти худро беҳуда сарф накунед. Аз харидҳои калон ва қарз гирифтан худдорӣ кунед. Саломатӣ ва рӯҳияи шумо имрӯз беҳтар мешавад.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Шумо одатан оромона амал мекунед, вале имрӯз ситораҳо шуморо ба пеш ҳаракат кардан водор месозанд. Дар оила эҳтимоли баъзе нофаҳмиҳо вуҷуд дорад, аммо бо сабру мулоимӣ онҳоро ҳал кардан мумкин аст. Дар ҷойи кор қобилияти баланди худро нишон медиҳед ва мушкилоти зиёдеро ҳал мекунед. Вазъи молӣ каме ноустувор мешавад, бинобар ин, хароҷотро назорат кунед. Барои оғоз кардани тарзи ҳаёти солим рӯз бисёр мувофиқ аст.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз эҳсосоти шумо амиқтар мешаванд, агар онҳоро пинҳон насозед. Яке аз наздикон аз шумо кумак мепурсад ва дастгирии шумо ба обрӯятон таъсири хуб мерасонад. Дар кор эҳтимоли баҳс бо ҳамкорон вуҷуд дорад ва шумо мефаҳмед, ки ба кӣ метавон бовар кард. Роҳбарият ба қобилияти шумо таваҷҷуҳ мекунад, бинобар ин худро хуб нишон диҳед. Пешниҳоди кори хуб ё даромади иловагӣ низ эҳтимол дорад. Барои касоне, ки тарзи ҳаёти солим доранд, рӯз хеле хуб мегузарад.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Аз муносибатҳои кӯтоҳмуддат дилсард нашавед, муҳаббати ҳақиқӣ ҳанӯз дар пеш аст. Наздиконро бо шикоятҳои зиёд хаста насозед ва пеш аз ҳар сухан оромона фикр кунед. Ба асабоният дода нашавед. Бо сабру тоқат ва меҳнати пайваста ба натиҷаи хуб мерасед. Имрӯз метавонед худро бо ғизои дӯстдошта шод кунед, аммо дар ҳама чиз меъёрро нигоҳ доред.
