Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз дар муносибатҳои ошиқона эҳтимоли нофаҳмӣ вуҷуд дорад. Беҳтараш аз баҳсҳои ҳассос ва мавзуҳои ихтилофангез дурӣ ҷӯед. Вохӯрӣ ё суҳбат бо хешовандон ва дӯстони дерина хотираҳои хушро зинда мекунад. Дар муҳити корӣ эҳтиёткор бошед, зеро нофаҳмӣ бо роҳбар ё ҳамкорон имкон дорад. Ба кори худ диққат диҳед ва аз хароҷоти калон худдорӣ намоед. Шом души гарм ё истироҳати ором асабҳоро таскин медиҳад.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз барои андеша кардан дар бораи эҳсосот ва орзуҳои шахсӣ хеле мувофиқ аст. Агар худро қадр кунед, муҳаббат ва меҳри дигаронро низ беҳтар эҳсос хоҳед кард. Амале анҷом медиҳед, ки дар оянда ба зиндагии шумо таъсири мусбат мерасонад. Дар кор фазои хуби ҳамкорӣ ҳукмфармо мешавад. Барои ҳалли масъалаҳои молиявӣ рӯзи мусоид аст. Пешниҳодҳои навро бодиққат баррасӣ намоед. Барои пешгирӣ аз шамолхӯрӣ аз нӯшокиҳои хеле сард худдорӣ кунед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Агар дар муносибати устувори ошиқона қарор дошта бошед, имрӯз фурсати хубест, ки барои муҳаббат ва дастгирии шарики ҳаётатон изҳори сипос намоед. Ба падару модар ва калонсолони хонадон бештар таваҷҷуҳ диҳед, ҳатто як занги телефонӣ метавонад онҳоро шод гардонад. Дар кор танҳо ба лоиҳаҳои эҷодӣ машғул шудан натиҷаи хуб медиҳад. Барои харидани либос ва ашёи зарурӣ рӯзи мувофиқ аст. Энергияи худро барои баҳсҳои беҳуда сарф накунед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Сафари дарпешистода метавонад барои нафарони танҳо шиносоии ҷолиб ва хотирмон оварад. Дар масъалаҳои молиявӣ бо наздикон баҳс накунед, зеро нофаҳмиҳо зуд сар мезананд. Агар хоҳед муносибатҳои оилавӣ беҳтар шаванд, ба суханон ва тарзи муоширати худ диққат диҳед. Қисми зиёди рӯз бо корҳои ҷамъшуда мегузарад, вале шом барои истироҳат ва суҳбати гарму самимӣ мусоид аст. Барои мустаҳкам кардани саломатӣ бештар меваву сабзавот истеъмол кунед.
Асад (23 июл-23 август)
Барои шиносоиҳои нав, мулоқотҳои ошиқона ва изҳори муҳаббат давраи мусоид оғоз мешавад. Агар оиладор бошед, эҳсосоти худро зери назорат нигоҳ доред. Дар муҳити корӣ эҳтимоли рақобат ва баҳсҳо вуҷуд дорад, бинобар ин худро аз ҷанҷол дур нигоҳ доред. Хароҷоти зиёд метавонад буҷаро каме халал расонад, махсусан агар нақшаи хариди калон дошта бошед. Бо вуҷуди ин, қобилияти хуби даромадёбӣ мушкилро ҳал мекунад. Барои худ низ каме вақт ҷудо намоед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз метавонед ба муносибатҳои ошиқона рангу таровати нав бахшед. Барои наздик шудан ба аъзои оила вақт ҷудо кунед ва нақшаи истироҳати муштарак тартиб диҳед. Эҳтимол касе сабру таҳаммули шуморо бисанҷад, вале шумо аз уҳдаи ин ҳолат мебароед. Барои бастани шартномаҳо ва муомилаҳои молиявӣ рӯзи чандон мусоид нест. Камбуди витамину хоби нокифоя метавонад ба саломатӣ таъсир расонад, бинобар ин ба истироҳати худ аҳамият диҳед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Ҳамаи ғаму ташвишҳоро дар дил нигоҳ надоред. Агар идеяи ҷолибе ба зеҳнатон ояд, онро сарфи назар накунед, зеро метавонад имконияти муҳимро аз даст диҳед. Имрӯз беҳтараш худро бо корҳои вазнини хона хаста насозед. Шумо хеле хушмуомила ва хушсуҳбат хоҳед буд, аммо маҳз ҳамин метавонад диққататонро аз корҳои асосӣ дур кунад. Вазъи молиявӣ ба зудӣ беҳтар мешавад ва манбаи нави даромад пайдо мегардад. Ғизои солимро фаромӯш накунед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз мухлисони дерина ба шумо таваҷҷуҳи бештар зоҳир мекунанд, вале барои муносибати ҷиддӣ умеди зиёд бастан лозим нест. Нимаи дуюми рӯз барои беҳтар кардани муносибат бо шахси дӯстдошта мусоид аст. Ҳарфҳои пурмуҳаббат ва ситоиш таъсири хуб хоҳанд дошт. Масъалаи муҳими кориро ба таъхир нагузоред, зеро имкони ҳал кардани мушкили кӯҳна пайдо мешавад. Пули ғайричашмдошт ба дастатон мерасад. Агар қарз дошта бошед, барои пардохти он фурсати муносиб аст.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Нимаи аввали рӯз мулоқоти ошиқонаро ба нақша нагиред, зеро асабоният метавонад сабаби баҳси нолозим гардад. Барои худ ва наздикон рӯзи орому бароҳат ташкил кунед. Дар кор ояндаи касбии шумо аз масъулиятшиносӣ ва меҳнатдӯстиятон вобаста аст. Масъалаҳои молиявӣ хуб пеш мераванд, агар ба қобилияти худ бовар дошта бошед. Имрӯз беҳтараш аз корҳои аз ҳад зиёд фаъолона худдорӣ карда, бештар истироҳат намоед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Дар ҳаёти шахсӣ давраи тағйирот оғоз мешавад ва шумо бояд барои қадамҳои ҷиддӣ омода бошед. Агар баъзан ба худ камтар бовар дошта бошед, вақти он расидааст, ки ин мушкилро ҳал намоед. Энергияи худро барои обод кардани хона равона кунед, ҳатто тағйироти хурд натиҷаи хуб медиҳанд. Дар кор беҳтараш баъзе андешаҳои худро ҳоло ошкор насозед. Эҳтимоли талафоти молиявӣ вуҷуд дорад, бинобар ин эҳтиёткор бошед. Камтар қаҳва нӯшед, то хобатон беҳтар шавад.
Далв (21 январ-20 феврал)
Рӯзҳои наздик эҳсосоти қавӣ ва лаҳзаҳои фаромӯшнашаванда интизори шумоянд. Баъзе мушкилоти хурди рӯзгор, аз қабили вайрон шудани таҷҳизоти хона, асабатонро хароб карда метавонанд. Бо вуҷуди ин, имрӯз барои гуфтушунидҳои муҳим ва корҳои ҷиддӣ рӯзи самаранок аст. Пешниҳоди ҷолиб мегиред, вале пеш аз қабул ҳама ҷузъиётро бодиққат омӯзед. Аз сармоягузориҳои хавфнок худдорӣ намоед. Агар кайҳо боз ба духтури дандон муроҷиат кардан мехостед, вақти муносиб фаро расидааст.
Ҳут (21 феврал-20 март)
Имрӯз имконият пайдо мекунед, ки бо шахси дӯстдоштаатон масъалаҳои муҳимро баррасӣ намоед. Аммо суханони шумо метавонанд ӯро каме ранҷонанд, бинобар ин мулоим бошед. Агар аз рафтори фарзандон нигарон бошед, роҳи беҳтарини ҳалли мушкил муоширати ором ва боэътимод аст. Барои соҳибкорон ва тоҷирон рӯзи бобарор буда, имкони бастани созишномаи фоидаовар вуҷуд дорад. Аз фаъолияти ҷисмонии аз ҳад зиёд худдорӣ кунед, зеро хастагӣ метавонад ба саломатӣ таъсир расонад.
