Ҳамал (21 март-19 апрел)
Эҳсосоту ҳаяҷони қавӣ метавонанд ба қарорҳои шумо таъсир расонанд. Кӯшиш кунед шитобкорона амал накунед, то баъд пушаймон нашавед. Дӯстони дерин шуморо ба ёд меоранд, вақти хубест барои мулоқот ва суҳбати гарму самимӣ. Дар кор бо масъулият фаъолият мекунед ва заҳмататон қадр мешавад. Аммо имрӯз барои муомилаҳои пулӣ рӯзи хуб нест. Хароҷоти калон накунед. Ба ғизо диққат диҳед ва аз зиёдаравӣ худдорӣ намоед.
Савр (20 апрел-20 май)
Бегоҳирӯзӣ каме истироҳат намоед. Эҳтимол бо шахсе шинос шавед, ки дар оянда ба зиндагии шумо таъсири муҳим мерасонад. Ҳадафҳои воқеӣ гузоред, то орзуҳои беасос шуморо ноумед насозанд. Агар дар ҷои кор пешрафтро набинед, шояд вақти тағйири касб фаро расидааст. Аз қиморбозӣ худдорӣ кунед. Бегоҳ беҳтараш нӯшокиҳои сарду газнок ва доруҳоро истифода набаред, то саломатӣ осеб набинад.
Ҷавзо (21 май-20 июн)
Имрӯз беҳтараш аз ҳиссиёти зебои муҳаббат лаззат баред. Барои ҳал кардани баъзе мушкилоти хона хароҷоти зиёд лозим мешавад, аммо наздикон ба шумо кумак мекунанд. Дар касбу кор тағйироти калон намешавад, шумо корҳои ҳамешагиро иҷро мекунед. Бо вуҷуди ин, имкони гирифтани мукофот ё даромади иловагӣ вуҷуд дорад. Мушкилоти охир каме ором мешаванд. Хоби хуб ба шумо нерӯ ва рӯҳияи тоза мебахшад.
Саратон (21 июн-22 июл)
Аз шахсе, ки танҳо каме ба шумо майл дорад, вафодории бузург интизор нашавед. Беҳтараш вақти худро бо оила гузаронед ва масъалаҳои ҷамъшударо оромона ҳал намоед. Дар кор ҳамкорон метавонанд шуморо ба баҳс кашанд ва роҳбар корҳои зиёд супорад. Оромиро нигоҳ доред, дер ё зуд ҳамааш хуб мешавад. Хароҷот зиёд мешавад, вале вазъи молиявии шумо устувор мемонад. Саломатӣ низ беҳтар мегардад.
Асад (23 июл-22 август)
Сардии шахси дӯстдошта шояд танҳо зоҳирӣ бошад, бинобар ин аз ҳад зиёд ташвиш накашед. Нимаи аввали рӯз каме ноором мегузарад, зеро эҳсосоти зиёд ба шумо таъсир мерасонанд. Кӯшиш кунед масъулиятҳоро камтар кунед, аммо имкониятҳои хубро аз даст надиҳед. Беҳтараш ҳоло ташаббуси калон нишон надиҳед ва бигзор корҳо табиӣ пеш раванд. Оромии рӯҳӣ ба шумо кумак мекунад, ки роҳи дурусти расидан ба ҳадафҳоро пайдо намоед.
Сунбула (23 август-22 сентябр)
Дар муносибат бо шахси дӯстдошта нофаҳмӣ пайдо шудааст, зеро эҳсосоти худро камтар баён мекунед. Имрӯз бештар мехоҳед бо одамони ҳамфикр мулоқот кунед. Қобилияти эҷодии шумо хуб зоҳир мешавад ва пешниҳодҳои ҷолиб дар кор аз ҷониби роҳбарият қадр мегарданд. Пеш аз оғози кори нав каме истироҳат кунед ва худро шод намоед. Дар хотир доред, ки зиндагӣ танҳо аз кор иборат нест. Рӯзи хуб барои оромӣ ва андеша мебошад.
Мизон (23 сентябр-22 октябр)
Имрӯз ба шахси дӯстдошта бештар меҳрубонӣ ва таваҷҷуҳ нишон диҳед. Ҳатто амалҳои хурд метавонанд муносибатро мустаҳкам кунанд. Пас аз нисфирӯзӣ чанд хабар мешунавед ва на ҳамаи онҳо хушоянд хоҳанд буд. Дар кор фикру пешниҳодҳои шумо ба роҳбар писанд меоянд. Бо вуҷуди ин, аз хароҷоти калон худдорӣ намоед. Қарз гирифтан ё қарз додан низ хуб нест. Шояд каме хастагӣ эҳсос кунед, бинобар ин истироҳатро фаромӯш накунед.
Ақраб (23 октябр-21 ноябр)
Барои нигоҳ доштани гармии муносибатҳо кӯшиш кунед зиндагии шахсиро каме гуногунтар созед. Баъзан лозим меояд аз одатҳои ҳамешагӣ берун равед ва бо мулоимат масъалаҳоро ҳал кунед. Рӯз барои кор муваффақ аст: фаъолиятатон хуб мешавад ва фоида ба даст меояд. Барои соҳибкорон ин давраи хуб аст. Аз таҷриба кардан натарсед, ҳатто агар иштибоҳ кунед, оқибати ҷиддӣ нахоҳад дошт. Ба саломатӣ ва мустаҳкам кардани нерӯи бадан аҳамият диҳед.
Қавс (22 ноябр-21 декабр)
Ба ҳисси дарунии худ гӯш диҳед, он шуморо фиреб намедиҳад. Дар муносибатҳои ошиқона эҳтимол баҳсҳои хурд пайдо шаванд, аммо онҳо зуд ҳал мешаванд. Имрӯз суҳбат ва мубодилаи маълумот зиёд мешавад. Ба ҳар шунида бовар накунед. Соҳибкорон метавонанд кори худро бо муваффақият пеш баранд, зеро қобилияти хуби муошират доранд. Рӯз барои ҳал кардани масъалаҳои пулӣ мувофиқ аст. Аз баҳсҳои беҳуда дурӣ ҷӯед.
Ҷаддӣ (22 декабр-19 январ)
Сафари ногаҳонӣ метавонад ба шумо таассуроти ҷолиб бахшад ва муносибатҳоро мустаҳкам намояд. Дар оила эҳтимол бо баъзе хешовандони дур нофаҳмӣ ба миён ояд. Масъалаҳои муҳимро ба таъхир нагузоред, ҳар қадар зудтар ҳал кунед, ҳамон қадар осон мешавад. Ба маслиҳати одамони боэътимод гӯш диҳед. Шояд хоҳиши харидани чизи нав пайдо шавад. Аммо имрӯз барои сафарҳои дур вақти мувофиқ нест.
Далв (20 январ-18 феврал)
Шояд имрӯз бояд интихоб кунед, ки бо кадом нафар муносибатро идома диҳед. Ба ҳисси дарунии худ бовар кунед. Бо вуҷуди сабр, эҳсосоти шумо метавонад ногаҳон берун ояд, бинобар ин худро идора намоед. Бисёре аз намояндагони ин бурҷ бояд қобилияти роҳбарии худро нишон диҳанд. Кор масъулияти зиёд талаб мекунад, аммо заҳмати шумо қадр мешавад. Аз бозиҳои қимор ва хароҷоти нолозим эҳтиёт кунед.
Ҳут (19 феврал-20 март)
Онҳое, ки муддати дароз муҳаббати ҳақиқиро наёфта буданд, эҳсос мекунанд, ки вақти бахти онҳо фаро мерасад. Барои оромии хона тозагӣ ва тартиб муҳим аст, бинобар ин хонаатонро ба тартиб дароред. Баъзе нохушиҳои хурд метавонанд рӯҳияро каме паст кунанд, вале шумо зуд онҳоро ҳал мекунед. Имкони пайдо шудани манбаи нави даромад вуҷуд дорад. Нимаи дуюми рӯз ба саломатӣ диққат диҳед ва аз асабоният худдорӣ намоед.
