Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз имкони ҷалби таваҷҷуҳи шахси ҷолиб пайдо мешавад ва эҳтимол оғози як ошноии ошиқона аст. Бо наздикон ростқавл бошед, пинҳонкорӣ метавонад эътимодро коҳиш диҳад. Дар кор ба ҳисси ботинии худ бештар такя кунед. Аз ваъдаҳои даромади осон дурӣ ҷӯед. Кӯшиш кунед рӯҳияи мусбатро нигоҳ доред ва воқеаҳоеро, ки аз ихтиёри шумо берунанд, оромона қабул намоед.
Савр (21 апрел-21 май)
Дар муносибат бо шахси дӯстдошта ба хости дилатон гӯш диҳед. Имрӯз эҳтимоли нофаҳмиҳо бо дӯстону наздикон вуҷуд дорад, ки метавонад хароҷоти ғайричашмдошт оварад. Аз ҳасудон эҳтиёт шавед ва сирҳои худро нигоҳ доред. Барои бастани созишномаҳои муфид фурсати хуб аст. Варзиш ва кори ҷисмонӣ ба шумо нерӯ мебахшад ва рӯҳияатонро боло мебарад.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Дар ҳаёти шахсӣ эҳсосот зиёд мешавад, бинобар ин вақти бештар барои муҳаббат ҷудо кунед. Қарорҳои муҳимро шитобкорона қабул накунед, аввал ҳама чизро хуб биомӯзед. Ба ҳадафҳои худ диққат диҳед, заҳмататон дер ё зуд самар медиҳад. Барои харид рӯзи мувофиқ нест. Саломатӣ беҳтар мешавад, вале онро бо нигоҳубини ҷисм ва рӯҳ нигоҳ доред.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз дар масъалаҳои ошиқона эҳтиёткор бошед. Баъзеҳо метавонанд беандеша ба муносибати нав ворид шаванд. Вақт ҷудо кунед, то корҳои ҷамъшударо ба тартиб дароред, эҳтимол чизе, ки гум карда будед, пайдо мешавад. Ҳангоми кор бо ҳуҷҷатҳо бодиққат бошед. Барои харид рӯзи хуб нест. Варзиш ва истироҳат дар ҳавои тоза ба шумо нерӯи тоза мебахшад.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз эҳсоси пазмонӣ аз шахси дӯстдошта шуморо фаро мегирад. Барои харид рӯзи муносиб нест ва метавонад боиси ихтилоф гардад. Дар касбу кор фаъолият ва эҷодкорӣ нишон медиҳед ва корҳои зиёдеро анҷом медиҳед. Қобилият ва шиносҳоятон ба беҳбудии молиявӣ мусоидат мекунанд. Худписанд нашавед. Саломатӣ хуб аст, вале машқҳои ҷисмониро фаромӯш накунед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Дар ҷодаи муҳаббат ба ҳисси ботинии худ эътимод кунед. Имрӯз беҳтараш каме танҳо бошед ва бо наздикон вақт гузаронед. Фурсати хуб аст, ки худро дар назди роҳбарият хуб нишон диҳед. Имкони беҳтар шудани вазъи молиявӣ вуҷуд дорад. Ба саломатӣ диққат диҳед, аз хӯрокҳои вазнин худдорӣ намуда, ғизои сабукро интихоб кунед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Агар дар ҷустуҷӯи муҳаббат бошед, содда ва самимӣ бошед, ин шуморо ҷолибтар мекунад. Рӯзро ба наздикон бахшед ва онҳоро бо меҳрубонӣ шод кунед. Бо ҷасорат амал кунед, то ба натиҷа расед. Заҳмататон подош мегирад ва вазъи молиявӣ беҳтар мешавад. Аз исрофкорӣ худдорӣ намоед. Аз одамони манфӣ дурӣ ҷӯед, то оромии рӯҳатон нигоҳ дошта шавад.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Муҳаббататон қавитар мешавад, агар ба шахси дӯстдошта таваҷҷуҳи бештар намоед. Як сухани нек метавонад рӯзро зебо гардонад. Дар оила фазои ором ҳукмфармо мешавад. Барои рушд ва мулоқотҳои корӣ вақти хуб аст. Бо нақшаҳои калон шитоб накунед. Харидҳо муваффақ мешаванд. Ба саломатӣ диққат диҳед ва аз кори зиёди ҷисмонӣ худдорӣ намоед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз асабоният зиёд мешавад, бинобар ин худро идора кунед. Баъзе нофаҳмиҳо ба вуҷуд меоянд, вале то охири рӯз ҳал мешаванд. Барои корҳои муҳим ва ҳуҷҷатгузорӣ рӯзи мувофиқ аст. Бо ҷасорат пеш равед. Коратон барор мегирад ва метавонед нақшаҳои деринаатонро амалӣ созед. Вақт ёбед, то фикру эҳсосоти худро ба тартиб дароред.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз бо зиракӣ ва хушбинӣ дар маркази таваҷҷуҳ қарор мегиред. Муносибат бо шахси дӯстдошта хуб мешавад. Бо вуҷуди ин, корҳои рӯзмарра метавонанд шуморо машғул созанд. Кӯшиш кунед мустақилона амал намоед. Имкони гирифтани пешниҳоди муфид вуҷуд дорад. Ба саломатӣ аҳамият диҳед ва бештар меваю сабзавот истеъмол кунед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Шахси ба дилатон писандро зуд-зуд мебинед, вале муносибати ошиқона хуб намешавад. Монеаҳо ногаҳон пайдо мешаванд, бинобар ин аз баҳс худдорӣ кунед. Агар хаста шуда бошед, каме истироҳат кунед. Аз хариди гарон худдорӣ намоед, вагарна ба мушкили молӣ дучор мешавед. Ба саломатии гулӯ ва овоз диққат диҳед ва худро аз сарбории зиёд муҳофизат кунед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз дар ҷодаи муҳаббат рақобат пайдо шуданаш мумкин аст, вале оромиро нигоҳ доред. Эҳсосоти худро идора кунед, то ба худ зарар нарасонед. Дар оила оромӣ ҳукмфармо мешавад, ин лаҳзаҳоро қадр кунед. Ба зудӣ бо кори эҷодӣ машғул мешавед, ки ба шумо писанд меояд. Имкони даромади хуб вуҷуд дорад. Саломатӣ беҳтар мешавад ва худро сабуктар ҳис мекунед.
