Ҳамал (21 март-19 апрел)
Имрӯз фурсати муносиб аст, то ба эҳсосоти худ рӯ ба рӯ шуда, биандешед, ки ишқ барои шумо чӣ арзиш дорад. Чунин андешаҳо ба дарки орзуҳои воқеиятон кумак мекунанд. Оромии хона аз рафтори шумо вобаста аст, бинобар ин бо наздикон боэҳтиром ва мулоим бошед. Рӯз барои омӯзиш ва пешрафти касбӣ мусоид аст. Аз қарорҳои шитобкорона худдорӣ намоед. Ба истироҳат ва ғизои солим аҳамият диҳед.
Савр (20 апрел-20 май)
Имрӯз беҳтар аст эҳсосоти худро ошкоро баён накунед. Суханатонро бодиққат ба забон оред, то боиси овозаҳо нагардед. Бештар бо оила бошед, зеро онҳо ба таваҷҷуҳи шумо ниёз доранд. Дар кор фаъолу ташаббускор бошед, заҳмататон бенатиҷа намемонад. Агар байни манфиати молӣ ва рушди касбӣ интихоб кунед, ояндаро авлотар донед. Бо маблағ оқилона муносибат кунед ва нерӯятонро ба корҳои муфид равона созед.
Ҷавзо (21 май-20 июн)
Дар ҳаёти шахсӣ тағйироти хуб интизор аст, ки рӯҳияатонро боло мебарад. Рӯз барои харид ва ғамхорӣ ба саломатӣ мусоид мебошад. Шом метавонад ором ва каме дилгиркунанда гузарад. Аз навгониҳо наҳаросед, таҷрибаҳои нав бароятон фоида меоранд. Сабру меҳрубонӣ нишон диҳед. Барои баррасии масъалаҳои молиявӣ вақти муносиб аст. Худро бо туҳфаи хурде шод гардонед.
Саратон (21 июн-22 июл)
Имрӯз метавонед бо зоҳири ҷолиб ва рафтори самимӣ худро хуб муаррифӣ кунед. Кӯшиш намоед бо шарикатон ошкоро суҳбат кунед. Эҳтимоли ба иштибоҳ роҳ додан вуҷуд дорад, бинобар ин ҳама гуна маълумотро санҷед. Масъалаҳои муҳимро бо оромӣ ҳал намоед. Ба хароҷот бодиққат бошед. Нимаи аввали рӯз фаъолу пурҳаводис мегузарад.
Асад (23 июл-22 август)
Агар дар муносибати ҷиддӣ набошед, барои овозаҳо баҳона надиҳед. Ҳатто агар зиндагии шахсӣ ором бошад, ҳоло барои қарорҳои саросемавӣ вақт нест. Метавонед пешниҳоди кори нав гиред, ки мутобиқшавӣ талаб мекунад. Муваффақият аз сабру кӯшиши шумо вобаста аст. Вазъи молиявӣ тадриҷан беҳтар мешавад. Барои истироҳат вақт ҷудо кунед ва аз ҳад зиёд худро хаста насозед.
Сунбула (23 август-22 сентябр)
Имрӯз барои мулоқоти ошиқона чандон мусоид нест, нофаҳмиҳо ба вуҷуд омаданаш мумкин аст. Беҳтараш вақтро бо оила ё танҳо сипарӣ кунед. Барои расидан ба натиҷа ба худ такя намоед. Хароҷотро аз назар гузаронед ва аз сарфи беҳуда худдорӣ кунед. Асабонӣ нашавед, бо кори дӯстдошта машғул шавед. Агар рӯҳия тағйир ёбад, оромиро нигоҳ доред.
Мизон (23 сентябр-22 октябр)
Дар ҳаёти ошиқона рӯйдоди ногаҳонии хуш имкон дорад. Рӯз бо мулоқоту шиносоии зиёд хотирмон мешавад. Зиракӣ ба шумо дар ҳалли масъалаҳо кумак мекунад. Дар кор интизом муваффақият меорад, гарчанде баъзе душвориҳо истисно нестанд. Барои амалиёти молиявӣ эҳтиёткор бошед. Ба ғизои сабук афзалият диҳед, то саломатии меъдаву рӯдаро ҳифз намоед.
Ақраб (23 октябр-21 ноябр)
Имрӯз эҳтимоли баҳс вуҷуд дорад, вале бо худдорӣ метавонед аз он пешгирӣ кунед. Наздиконро танқид накунед, суханонатон таъсири қавӣ доранд. Қувваи шумо зиёд аст ва барои гуфтушунид рӯзи хуб мебошад. Имкони пайдо кардани робитаҳои нави корӣ ҳаст. Аз хароҷоти беҳуда худдорӣ намоед. Бегоҳ истироҳати фаъол дар ҳавои тоза ба шумо фоида меорад.
Қавс (22 ноябр-21 декабр)
Вақти созиш ва фаҳмиши бештар бо шарик фаро расидааст. Барои муҷаррадон ҳоло тағйироти ҷиддӣ дар назар нест. Рӯзро бо наздикон гузаронед, ин ба шумо рӯҳияи хуб мебахшад. Дар кор кӯшиш кунед худро ҳамчун шахси боэътимод нишон диҳед. Эҳтимоли талафоти молӣ вуҷуд дорад, аз ин рӯ бодиққат бошед. Дар ҳама ҳолат рӯҳбаландиро нигоҳ доред.
Ҷаддӣ (22 декабр-19 январ)
Имрӯз барои мулоқоти ошиқона рӯзи мувофиқ аст, ҷозибаи табиии шумо бештар эҳсос мешавад. Шом имкони баррасии масъалаҳои муҳимеро фароҳам меорад. Обрӯ ва номи неки худро ҳифз намоед. Аз роҳҳои зуд ба даст овардани пул худдорӣ кунед. Сармоягузории хатарнок натиҷаи хуб намедиҳад. Ба ғизои солим ва реҷаи дурусти рӯз диққат диҳед.
Далв (20 январ-18 феврал)
Бо шахси дӯстдошта бо мулоимӣ суҳбат кунед ва аз суханони тез худдорӣ намоед. Қувваҳои мусбат ба иҷрои нақшаҳоятон кумак мекунанд. Ба наздикон фишор наоред, то нофаҳмӣ пеш наояд. Ҳангоми кор бо ҳуҷҷатҳои муҳим шитоб накунед. Рӯз барои пайдо кардани шиносоии нав ва густариши робитаҳо мусоид аст. Муоинаи тиббӣ метавонад ба манфиат бошад.
Ҳут (19 феврал-20 март)
Имрӯз барои оғоз кардани муносибати нав имкони хуб пайдо мешавад. Агар шахсе ба дилатон нишаста бошад, бо ӯ суҳбат кунед. Дар қабули қарорҳо бодиққат бошед. Нимаи дуюми рӯз эҳтимоли мулоқот бо дӯстони қадимӣ вуҷуд дорад, гузаштаро ба миён наоред. Дар кор нақшаҳои равшан тартиб медиҳед. Пеш аз хариди гарон фикр кунед ва мушкили деринаро ҳал намоед.
