Зебоӣ ҳамеша қурбонӣ талаб мекунад, аммо баъзан талош барои расидан ба қомати зебо метавонад ба саломатӣ зарари ҷиддӣ расонад. Мутахассисон ҳушдор медиҳанд, ки парҳезҳои сахт на танҳо вазнро кам мекунанд, балки метавонанд сабаби рехтани мӯй низ гарданд.
Табибони бритониёӣ мегӯянд, тақрибан сеяки занони аз 25-сола боло аз сабаби норасоии ғизо ва витаминҳо ба мушкили рехтани мӯй рӯ ба рӯ мешаванд. Яке аз омилҳои асосӣ маҳдуд кардани ғизо ва даст кашидан аз маҳсулоти зарурии ғизоӣ мебошад.
Ба гуфтаи мутахассисон, парҳезҳои гуногун на танҳо организмро аз моддаҳои муфид маҳрум мекунанд, балки боиси фишори равонӣ низ мегарданд. Заноне, ки барои нигоҳ доштани парҳез маҷбуранд ҳамеша калорияҳоро ҳисоб кунанд ва худро аз бисёр хӯрокҳо маҳдуд созанд, бештар асабонӣ мешаванд. Баъзеҳо аз он азоб мекашанд, ки сер хӯрок хӯрда наметавонанд, дигарон бошанд баъди вайрон кардани парҳез худро гунаҳкор ҳис мекунанд. Агар ба ин мушкилоти кору зиндагии рӯзмарра ҳамроҳ шавад, таъсири манфӣ ба саломатӣ боз ҳам бештар мегардад.
Трихолог Сара Эллисон мегӯяд, ки зиндагии имрӯза нисбат ба гузашта пур аз фишор ва изтироб аст. Аз ҳамин сабаб, организми инсон ба витаминҳо ва моддаҳои ғизоии бештар ниёз дорад. Аммо бисёр занон зери таъсири меъёрҳои иҷтимоӣ қарор гирифта, барои лоғар шудан худро аз ғизои кофӣ маҳрум мекунанд.
Мутахассисон шарҳ медиҳанд, ки ҳангоми норасоии шадиди ғизо организм пеш аз ҳама фаъолияти узвҳои ҳаётан муҳимро таъмин мекунад. Дар чунин ҳолат моддаҳои ғизоӣ ба дил, ҷигар, майна ва дигар узвҳои муҳим равона мешаванд, дар ҳоле ки мӯй аз ин ғизо маҳрум мемонад ва тадриҷан мерезад.
Таҳқиқот нишон додааст, ки тақрибан 37 дарсади занони аз 25-сола боло ҳадди ақал як бор бо мушкили рехтани мӯй рӯ ба рӯ шудаанд. Ҷолиб он аст, ки дар бисёр ҳолатҳо сабаб синну сол набуда, балки тарзи ғизохӯрӣ ва фишори равонӣ мебошад.
Равоншиносон таъкид мекунанд, ки барои бисёр занон мӯй рамзи ҷавонӣ, зебоӣ ва боварӣ ба худ ба ҳисоб меравад. Аз ин рӯ, рехтани мӯй метавонад сабаби пайдо шудани изтироб, рӯҳафтодагӣ ва ҳатто депрессия гардад. Ин ҳолат мушкилро боз ҳам вазнинтар мекунад.
Албатта, баъзе ҳолатҳое ҳастанд, ки рехтани мӯй аз ихтиёри инсон берун мебошад. Масалан, баъди химиотерапия, ҳангоми ҳомиладорӣ ё давраи менопауза чунин мушкил пайдо шуда метавонад. Аммо одатан пас аз гузаштани ин давраҳо мӯй дубора месабзад. Баъзе бемориҳо, аз ҷумла алопетсия низ метавонанд сабаби рехтани мӯй гарданд, вале аксари онҳо бо табобати дуруст ислоҳшавандаанд.
Аммо ҳолати дигар парҳезҳои аз ҳад сахт ва гуруснагии тӯлонӣ мебошад. Бисёр занон махсусан дар фасли баҳор, пеш аз мавсими истироҳат ё баъди таваллуди кӯдак барои зуд лоғар шудан ба чунин парҳезҳо рӯ меоранд. Дар ҳоле ки маҳз дар ҳамин давра организм ба ғизои пурра ва нигоҳубини бештар ниёз дорад.
Барои пешгирии рехтани мӯй чӣ бояд кард?
• Аз парҳезҳои гуруснагии тӯлонӣ худдорӣ намоед. Агар лозим шавад, танҳо барои 2–3 рӯз ва бо мақсади поксозии организм маҳдудияти ғизо риоя кардан мумкин аст.
• Агар хоҳиши кам кардани вазн дошта бошед, онро тадриҷан анҷом диҳед. Кам шудани 2–3 килограмм дар як моҳ барои саломатӣ бехатар ҳисобида мешавад.
• Аз ғизо пурра даст накашед. Беҳтараш миқдори калорияҳои рӯзонаро каме коҳиш диҳед ва ҳамзамон фаъолияти ҷисмониро зиёд намоед.
• Бештар сабзавот, мева, шир, твороги камравған, моҳӣ, ҷигар, лӯбиёгиҳо ва маҳсулоти ғалладонагӣ истеъмол кунед.
• Дар фасли зимистон ва ҳангоми парҳез бо тавсияи духтур аз маҷмӯаҳои витаминӣ истифода баред, то организм аз норасоии моддаҳои зарурӣ эмин монад.
Табибон хотиррасон мекунанд, ки зебоии воқеӣ аз саломатӣ оғоз меёбад. Аз ин рӯ, пеш аз интихоби ҳар гуна парҳез, беҳтараш дар бораи оқибатҳои эҳтимолии он низ андеша кард.
