Arzon Navruz
ЗАРБАИ ХИЁНАТ
5160

 

Ин сатрҳоро иброз медораму гиря гулӯгирам мекунад, имкон намедиҳад дарду ғамамро, ки тамоми вуҷудамро месӯзад, бароятон қисса намоям.Зиёда аз ду сол аст, ки ба рӯи ҷогаҳ бемори бистариам! Вале дар хамин холати дилшикастагӣ ҳам рӯҳафтоданашуда ба шикасту мағлубият тан додан намехоҳам.

Сомонаи дармонбахши "Оила"-ро мутолиа намуда, заҳри танҳоиро фаромӯш месозам, ки дар нобасомониҳои зиндагии оилавӣ аввалину охирин набудаам. То ба кунун "сирри оила пӯшида беҳ" гӯён тоқат кардам. Вале "Заҳри одамро одам мегирад!" гӯён ба қароре омадам то ғами дил ба шумо ифшо намояму сабук шавам.Ҳоло пайроҳаи рӯзгори ман холиву хомӯш, сабзаҳои марғзору лаби ҷӯйбораш ба тамом хушкидаанд. Ҳамаи ин ғурбатҳо аз дасти шавҳаре, ки 25 соли умр ба як болин сар монда, падари чорнафар фарзандон шуда аст, ба ман расид. Дар гармову сармо, дар будаву нобуда тоқат карда, баробараш бори зиндагиро бар дӯш доштам! Афсӯс, ки дар тӯли ин 25 сол ӯ дар сина на дили пур зи меҳр нисбати зану фарзандон,балки яхпорае доштаасту ман бо ҳарорати меҳри худу фарзандон онро об карда натавонистаам! Дареғ аз 25-соле ки ўро субҳ бо қалби саршори меҳр гуселонидаму бегоҳ бо лутфу навозиш пешвоз гирифта, шаб то саҳар дар оғӯши гарми худ ба гӯшаш таронаи ишқу садоқат сурудам! Шайдои лабханди зебою нигоҳи фусункораш шудаму бехабарӣ, соддагиву зудбовариам водор сохт, то худро зани хушбахт ҳисобам. Хато кардам, хатои авфнопазир!

Чӣ хатоиву норасоӣ, чӣ беҳурматию беэътиноӣ нисбаташ зоҳир карда бошам, ки ману ҷигарбандонамро ба нози худфурӯшонаи фоҳишаи пире арзону гарон бифурӯшад?! Агар сари вақт медонистам хоҳишашро, ё иқрор мешуд, ки хоҳони зани дигар аст, қасам ба шири сафедам, эътирозе надоштам.

Баръакс то ҳадди имкон мефаҳмидамаш, майлу хоҳишашро мепазируфтам, пайванди оилавиро мустаҳкамтар мекардам. Лозим мешуд,фарзандонро низ барои қабули чунин ҳодисаи талх омода месохтам. Намедонам, бори чандум буд, ки баногаҳ хиёнаташ ошкор гашт. Чӣ тавр забону виҷдонаш гашт, ки аз хона баромаду ба лутфу навозишам бо сохтакории рӯбаҳона гуфт: " шаб интизор нашавед, Душанбе рафта истодаам, дер монам, ба хонаи духтарам мераваму пагоҳ набераҳоро дида бармегардам". Ба суханонаш, ба лафзаш, бовар карда, тозон ба хона даромада як банка мураббо, андаке гӯшти пухта ва ба набераҳо шириниҳо бароварда ба дасташ додам.Вале ин бор вуҷудамро ҳиссиёти ногуворе пахш карду нороҳат гаштам. Рӯзи сиёҳи дар пеш истодаро қалбам мекард. Рӯзи дароз саргарангу хотирпарешон гаштам. Бо умеди донистани сиҳату саломат расиданаш шаб ба хонаи духтарам занг задам. Аз суоли "дадат нағз рафта расиданд?" духтарам дар афтода гуфт, ки не наомадаанд, шояд дертар оянд!" Бо азобе, бо дасту пои ларзону тани бемаҷол писари калониро гирифта ба хонаи дӯстону ҳамкоронаш рафтам. Аз хамкоронаш касе намедонист, бо кӣ ва бо кадом коре ба Душанбе рафта аст. Онеро, ки тибқи гуфти

Анис бояд ҳамроҳ ба Душанбе мерафтанд, дар иҳотаи аҳли оишлааш дида, аз суол додан худдорӣ кардам. Чун мард аз пайи коре аз хона берун баромад, занаш коҳишомез гуфт: "Дугона, чаро иҷозат додед, ки акаи Анис зан бигиранд? он кас дигар

ба Шумо лозим нестанд? Бачаҳо калон, назди келину домод айб нест?! Шӯи ман ҳам ҳавас карда истодааст. Ангур аз ангур ранг мегираду ҳамсоя аз ҳамсоя панд?!!!

Дигар дар ёд надорам, ки зан боз чиҳо гуфт, чӣ хел ба хона омадам. Чун аклу хушам ба ҷояш омаду чизеро мефаҳмидагӣ шудам, гуфтанд, ки аз нав ба дунё омадаам. Мазмун давоми ҳабдах рӯзи беҳушӣ ҳама умедашро канда будааст. Ва инак зиёда аз ду сол аст, ки бемори рӯи бистарам, дасту поям кор намекунанд. Танҳо вақтҳои охир бо азобе гап зада мақсадамро мефаҳмонидагӣ шудам. Дар ҳамин ҳолат ҳам то ҳол боварам намеояд, ки муносибату пайванди зану шавхарӣ ба ин дараҷа беқадру ноустувор мешудааст. Рост, занҳое ҳастанд, ки нисбати шавҳару авлод хиёнату беҳурматӣ зоҳир мекунанд. ба сабаби беморию бефарзандӣ гоҳҳо мардон ноилоҷ зани дигар мегиранд. Аммо ман то ҳол гуноҳу норасоии худро ёфта наметавонам.Хешу табори шавҳарам низ то имрӯз шикояте накардаанд.

Дар тӯли солҳои ҳамзистӣ мурғаке дар қалбам ошён гузошта буд, ки онро пар канда сӯхтаю нимбисмил ба паноҳи худо партофт. Агар ҷуръат дошта бошад, боре ба чашмонам нигоҳ кунад,ва ин ҳарфҳоро хонад: "Дигар намехоҳам лаҳзае бинамат! Бо вуҷуде ишқу памонам шикаст, армонам шикаст, ҷасади нимҷонамро рӯи бистар гузошт, аммо ман ҳамонам ҳамон ғурур нашикастаам!

Агар бевафой, беномусӣ ва бешарафӣ пешаи ӯст, шукри худо ман ба қадру қимматам, баномусу бошарафам! Ин рози ниҳонамро , нолишамро ба ҷуз ба хонандагони ҳафтанома то ҳол ба касе накушодаам. Аниқтараш, тавассути ҳафтанома азон бехиради,бешарафи, паймоншикани сангдил пурсидану донистан мехоҳам, ки ба хотири чӣ ба хотири ки дар ин синну сол худро ба расвой зад?! Агарчи бемори маслуқам дар ҳамин ҳол ҳам шарафи модарӣ дораму фарзандон дӯстам медоранд ва хушҳолам месозанд. Лаҳзае намегузоранд танҳо бимонаму ба андешаҳои ғамангез фурӯ равам. Онҳо барои наранҷонидани ман дурандеширо пеша карда, нисбаташ бадие раво надиданд. Оё медониста бошад, ки бо чунин иқдоми нангинаш фарзандонро назди ҳамсолону ҳамкорону атрофиён ва зану шавҳар ба зиллат ва сархамӣ андохтааст?! Ин бадномиаш онҳоро ёдгор монд, бинобар чи гуна метавонадазэшон рӯзе паноҳу мадад ҷӯяд?! То ба он рӯз ӯ чун падар барояшон фариштаи иқболу ситораи бахт буд! Пас аз ин чи касе хоҳад буд? Чун туфони офатӣ гули умеди баҳорашонро хазон кард.Дар баҳори  дасташон гирифту ба шаби сарди зулмати зимистони биёбоне андохт!

Ҳайф! Садҳайф, ки чун падар на ғамхору ғамгусору сипари фарзандон, балки чун душману падарандари золиму ҷоҳил афтор намуд. Афсӯс, сад дареғи ин зиндагӣ! Ай нағмагарони навои шайтонӣ! Аз ин саҳрои ба поён расида убур кунед, то ки ҳар кас ҳадди худро шиносаду расвои олам нагардад ва бо сари сафеду рӯи пажмурда, дасту пои ларзону қомати хамида, орзуи ишки ҷавонӣ накунад!

Ай нолаҳои чанг! Оҳанги ҷигарсӯзи худ ба гӯши дилдодагони ақлгумкардаи ҳавасбоз дилхароштар навозед, то ба худ оянд!

Ай сози дилнавоз! Овозифораму шурангезатро ба авҷ бирасон, танҳо дар гулбоғӣ ҷавононе, ки ҷуфти муносибанд.

Ай абри найсон! Борони раҳмататро қатра-қатра резу рез бар сари онҳое, ки оила барояшон, муқаддас буда дар паймони зану шавҳарӣ ва савгандусадоқат устуворанд!

Лутфия

 

 

Поделиться новостью
Шарҳ
(3)
А Д 2020-12-31, 21:54
Апаи Лутфия зик нашавед худатонро бемор накунед хамаи мардони ин замон чунин хислат доранд.ман хам мисли шумо нав фахмидам ки 20-сол пеш шавхарам як фохишаро аз хушёреи варзоб гирифтааст шояд бо чодуи ин фоиша дар як хона аз хам чудоем .мардон сунати пайгамбар гуфта фахр мекунанд аммо хушбахт хамон марде хаст ки як зан дорад кадру кимат дорад осуда аст бо таблеткаи болнолу оромбахш намегардад.Киёмат наздик аст чунин мешавад хиёнат зиёд.худо хонаи занхое ки дидаю дониста шавхари зани дигарро мегиранд хеч гох рузи бегамро набинанд .Аз фарзандонашон бинанд хамин шавхардуздиашонро .
Посух
Зара 2021-01-01, 10:23
Модари азиз ман аз даргохи Худованди бузург шифои комилро хоҳонам асои худованд садо надорад худованд рузе чои он хиёнакорро медихад
Посух
Манхам зангир 2021-01-01, 14:45
Хохари азиз шавхарат аз руи куръон ва суннат амал кардааст. Ин хиенат нест. Агар занакабоз мешуд чи кор мекардед. Ба у Худои бузург ичозат додаги хаст. Хайр рашк хама доранд. Барои хамин худро ба даст гир. ИншоАллох токат куни савоб мегири.
Посух
НОМАТОНРО НАВИСЕД
ШАРҲАТОНРО ГУЗОРЕД
Шарҳ
(3)
А Д 2020-12-31, 21:54
Апаи Лутфия зик нашавед худатонро бемор накунед хамаи мардони ин замон чунин хислат доранд.ман хам мисли шумо нав фахмидам ки 20-сол пеш шавхарам як фохишаро аз хушёреи варзоб гирифтааст шояд бо чодуи ин фоиша дар як хона аз хам чудоем .мардон сунати пайгамбар гуфта фахр мекунанд аммо хушбахт хамон марде хаст ки як зан дорад кадру кимат дорад осуда аст бо таблеткаи болнолу оромбахш намегардад.Киёмат наздик аст чунин мешавад хиёнат зиёд.худо хонаи занхое ки дидаю дониста шавхари зани дигарро мегиранд хеч гох рузи бегамро набинанд .Аз фарзандонашон бинанд хамин шавхардуздиашонро .
Посух
Зара 2021-01-01, 10:23
Модари азиз ман аз даргохи Худованди бузург шифои комилро хоҳонам асои худованд садо надорад худованд рузе чои он хиёнакорро медихад
Посух
Манхам зангир 2021-01-01, 14:45
Хохари азиз шавхарат аз руи куръон ва суннат амал кардааст. Ин хиенат нест. Агар занакабоз мешуд чи кор мекардед. Ба у Худои бузург ичозат додаги хаст. Хайр рашк хама доранд. Барои хамин худро ба даст гир. ИншоАллох токат куни савоб мегири.
Посух
НОМАТОНРО НАВИСЕД
ШАРҲАТОНРО ГУЗОРЕД