Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз барои истироҳат ва вақтгузаронӣ бо шахси дӯстдошта рӯзи хуб аст. Ба сайругашт, қаҳвахона ё тарабхона равед. Агар бо ҳамсоя ё фарзандон нофаҳмӣ пеш ояд, онро бо оромӣ ҳал кунед. Ба касе иҷозат надиҳед, ки табъатонро хира кунад. Вазъи молиявӣ тадриҷан беҳтар мешавад, аммо беҳуда пул сарф накунед. Агар худро нотоб ҳис кунед, ҳарчи зудтар ба духтур муроҷиат намоед.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз аз ҳад зиёд фикриву хаёлӣ нашавед ва шахси дӯстдоштаро беҳтарин нафар ҳисоб накунед. Дар муносибат бо аҳли оила сабру таҳаммул нишон дода, ба фикри онҳо гӯш диҳед. Дар кор имкони пешрафт зиёд аст, махсусан агар ба корҳои душвор машғул бошед. Аз одамоне, ки шуморо қадр намекунанд, дурӣ ҷӯед. Агар ягон нишонаи беморӣ пайдо шавад, онро нодида нагиред.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Агар нисбати шахси дӯстдошта шубҳа дошта бошед, беҳтараш рӯирост суҳбат кунед. Имрӯз дар оила каме нофаҳмӣ ба вуҷуд омада метавонад, вале онро бо оромӣ ҳал мекунед. Дар касбу кор пешниҳодҳои нав пайдо мешаванд. Ҳангоми имзои ҳуҷҷатҳо ва корҳои молиявӣ бодиққат бошед. Барои мустаҳкам кардани саломатӣ бештар истироҳат кунед, ғизои солим бихӯред ва иммунитетро қавӣ нигоҳ доред.
Саратон (22 июн-22 июл)
Хотираҳои гузашта метавонанд имрӯз шуморо ба андеша баранд. Бо наздикон оромона рафтор кунед ва онҳоро танқид накунед. Дар кор фаъол бошед, роҳбарият меҳнати шуморо қадр мекунад. Имрӯз имкони беҳтар кардани вазъи молиявӣ низ ҳаст. Кайфиятатон зуд тағйир меёбад, бинобар ин эҳсосотро идора кунед ва қарорҳои муҳимро танҳо баъд аз андеша қабул намоед.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз эҳтимол нисбати нафаре эҳсоси муҳаббат пайдо кунед. Барои изҳори муҳаббат шитоб накунед ва каме интизор шавед. Дар корҳои хона ташаббус нишон диҳед, вале дар масъалаҳои муҳим бо наздикон машварат кунед. Агар хоҳед, ки маошатон зиёд шавад, вақти хуб барои суҳбат бо роҳбар аст. Барои муоинаи тиббӣ ва нигоҳубини зебоӣ низ рӯзи муносиб мебошад.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Дар зиндагии шахсӣ фаъолтар бошед, зеро имкони ба даст овардани муҳаббати шахси дилхоҳ зиёд аст. Имрӯз бештар бо аҳли оила вақт гузаронед. Ба дӯстони нав бодиққат муносибат кунед, зеро на ҳама нияти нек доранд. Агар касе роҳи зуд бой шуданро пешниҳод кунад, ба осонӣ бовар накунед. Рӯз барои истироҳат, фароғат ва нигоҳ доштани рӯҳияи хуб хеле мувофиқ аст.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз дарк мекунед, ки ҳар сухани шахси дӯстдошта ҷиддӣ нест. Агар муносибат шуморо қонеъ накунад, дар бораи ояндаи он фикр кунед. Барои обод кардани хона ва беҳтар кардани шароити зиндагӣ рӯзи муносиб аст. Ҳоло вақти омодагӣ ва нақшакашист, на қабули қарорҳои калон. Имкони хариди арзишманд ё сафари деринтизор низ вуҷуд дорад. Кайфияти худро худатон идора кунед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Агар муносибати шумо ҷиддӣ бошад, эҳтимоли қадами нав, мисли издивоҷ ё зиндагии муштарак вуҷуд дорад. Мушкилоти кориро ба хона набаред. Имрӯз корҳои зиёде доред, бинобар ин фаъол бошед. Дар масъалаҳои молиявӣ бодиққат амал кунед, то зарар набинед. Аз машқҳои вазнини варзишӣ худдорӣ кунед, зеро эҳтимоли осеб дидан зиёд аст.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Ба ҳамкоре, ки кайҳо боз ба шумо таваҷҷуҳ дорад, диққат диҳед. Рӯзҳои наздик бештар бо дӯстону наздикон вақт гузаронед ва аз одамони манфӣ дурӣ ҷӯед. Имрӯз барои ёфтани роҳи ҳалли мушкилот фикрҳои хуб пайдо мешаванд. Аммо барои қабули қарорҳои муҳим рӯзи муносиб нест. Агар имкон бошад, сафарро ба вақти дигар гузоред ва бештар истироҳат кунед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз эҳтимол бо шахси нав шинос шавед, ки дар дили шумо муҳаббати қавӣ бедор мекунад. Дар муносибатҳои оилавӣ меҳрубон ва пуртоқат бошед. Рӯз пур аз воқеаҳои ғайричашмдошт мешавад. Дар кор бештар ба сифати иҷрои вазифа аҳамият диҳед. Аз хароҷоти нолозим худдорӣ кунед. Барои истироҳат вақт ҷудо намоед, то худро аз хастагӣ нигоҳ доред.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз бо шахси дӯстдошта суҳбати самимӣ кунед. Муоширати бештар муносибати шуморо мустаҳкам мекунад. Барои одамони касбҳои эҷодӣ рӯзҳои бобарор дар пешанд ва меҳнаташон қадр мешавад. Ҳангоми харид эҳсосотро идора кунед ва маблағро беҳуда сарф накунед. Барои саломатӣ бештар роҳ гардед, машқ кунед ва тарзи ҳаёти фаъолро интихоб намоед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз дар муносибатҳои ошиқона нофаҳмиҳои муваққатӣ пайдо шуда метавонанд, аммо онҳо зуд бартараф мешаванд. Ба гузашта ва зиндагии пешини шахси дӯстдошта аз ҳад зиёд аҳамият надиҳед. Барои одамони эҷодкор давраи пур аз илҳом оғоз меёбад. Дар кор шитоб накунед ва нерӯи худро сарфа кунед. Имкони гирифтани маблағи ғайричашмдошт вуҷуд дорад. Ба саломатӣ диққати бештар дода, аз хастагии зиёд худдорӣ намоед.
