Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз як кори одӣ метавонад аз шумо вақти бештар талаб кунад. Агар нақшаатон ногаҳон тағйир ёбад, асабонӣ нашавед, роҳи дигаре барои анҷом додани он пайдо мешавад. Дар муҳити корӣ беҳтараш ба баҳси тақсими вазифаҳо ҳамроҳ нашавед. Барои харидҳои калон рӯзи мувофиқ нест. Дар зиндагии шахсӣ каме танҳо мондан ва ба фикрҳоятон сомон додан фоида дорад. Шомро бо филми хуб ё машғулияти дӯстдошта гузаронед.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз мушкилиҳои хона ва рӯзгор диққати шуморо бештар мегиранд. Шояд таъмир ё иваз кардани ягон таҷҳизот зарур шавад, бинобар ин барои хароҷоти иловагӣ омода бошед. Дар кор андешаи худро қотеъона баён кунед, вале ба фикри дигарон низ гӯш диҳед. Нимаи дуюми рӯз барои харидани чизҳои зарурии хона мувофиқ аст. Кӯшиш кунед бегоҳӣ аз хӯроки зиёд худдорӣ намоед ва барои истироҳат вақти кофӣ ҷудо кунед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз фикру пешниҳодҳои нав пайи ҳам ба саратон меоянд. Аммо пеш аз қабул кардани ҳар пешниҳоди ҷолиб, дурустии маълумотро санҷед. Зангҳои телефонӣ ва паёмҳои зиёд метавонанд шуморо аз кори асосӣ дур кунанд, бинобар ин аввал вазифаи муҳимтаринро ба анҷом расонед. Ба дӯстатон ваъдае надиҳед, ки иҷрояш бароятон душвор мешавад. Бегоҳӣ сайругашти пиёда ё суҳбати ором ба шумо барои дур кардани фикрҳои зиёдатӣ ёрӣ медиҳад.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз яке аз наздикон метавонад ба кумак ё таваҷҷуҳи шумо ниёз дошта бошад. Барои ӯ чанд дақиқаи суҳбати самимӣ ҳам метавонад муҳим бошад. Дар ҷойи кор эҳсосотро ба қарорҳо омехта накунед, ҳатто агар вазъият шуморо нороҳат созад. Ҳама корҳои хонаро якбора анҷом додан шарт нест, онҳоро тадриҷан иҷро кунед. Агар танқид шунидед, фавран ҷавоб надиҳед. Бегоҳӣ муҳити ором ва истироҳати хуб ба шумо нерӯи тоза мебахшад.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз метавонад масъулияти роҳбарӣ ё ташкили кори гурӯҳӣ ба зиммаи шумо гузошта шавад. Қобилияти идора кардани дигаронро нишон диҳед, вале нисбати ҳамкорон беэҳтиромӣ накунед. Дар масъалаҳои пулӣ вазъият ором аст, аммо хариди калонро ба вақти дигар гузоштан беҳтар мебошад. Нимаи дуюми рӯз метавонед ба намуди зоҳирӣ ё либосатон тағйири хурд ворид кунед. Бегоҳӣ мулоқот бо дӯстони наздик метавонад табъатонро хеле беҳтар кунад.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз зеҳни шумо барои таҳлил ва ба тартиб даровардани маълумот хеле фаъол мешавад. Агар ҳуҷҷат ё ҳисоберо аз назар гузаронед, эҳтимол хатои хурдеро пайдо кунед, ки дигарон пай набурдаанд. Барои хондани маводи касбӣ ё омӯхтани чизи нав низ рӯзи мувофиқ аст. Аз худ талаб накунед, ки ҳама корро бенуқсон анҷом диҳед. Бегоҳӣ мизи корӣ ё ҳуҷраи худро ба тартиб дароред, муҳити тоза ба фикрҳоятон низ оромӣ мебахшад.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз хаёлу андешаҳои нав зиёд мешаванд ва эҳтимол як идеяи эҷодӣ шуморо ба худ ҷалб кунад. Вақте сухан дар бораи корҳои муҳим меравад, танҳо ба эҳсосот такя накунед. Дар масъалаҳои молиявӣ ҳисобу китобро аз назар гузаронед ва ба хариди ногаҳонӣ роҳ надиҳед. Дар муносибатҳо як сухани меҳрубонона метавонад фазоро хеле дигар кунад. Бегоҳӣ мусиқӣ, расмкашӣ ё машғулияти эҷодӣ барои ором кардани фикрҳо ва барқарор кардани рӯҳия мувофиқ аст.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз мумкин аст ба як масъалае, ки солҳои зиёд шуморо ба андеша водор мекард, аз ҷиҳати дигар нигаред. Маълумоти нав метавонад барои фаҳмидани сабаби баъзе рӯйдодҳои гузашта кумак кунад. Дар кор эҳсосоти худро ба дигарон нишон додан шарт нест. Аз овоза ва муҳокимаи ҳаёти дигарон дурӣ ҷӯед. Барои хароҷоти молиявии шубҳанок шитоб накунед. Бегоҳӣ каме танҳо мондан ба шумо имкон медиҳад, ки фикрҳоятонро ба тартиб дароред.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз идеяи ғайриодӣ метавонад ба ҳалли масъалае, ки дигаронро дар ҳайрат гузоштааст, кумак кунад. Аз тарзи фикрронии худ истифода баред, вале кӯшиш накунед андешаи худро ба дӯстону ҳамкорон маҷбур бор намоед. Барои кор бо компютер, омӯхтани барномаи нав ё такмил додани малакаҳо рӯзи муносиб аст. Агар нақшаи сафар ё мулоқот дошта бошед, ҷузъиёташро пешакӣ санҷед. Бегоҳӣ ба кори дӯстдоштаатон вақт ҷудо кардан рӯҳияатонро беҳтар мекунад.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз дар назди шумо якчанд роҳ кушода мешавад ва интихоби яке аз онҳо осон нахоҳад буд. Қарорро беохир ба таъхир нагузоред, вале пеш аз интихоби ниҳоӣ паҳлуҳои гуногуни масъаларо муқоиса кунед. Дар муҳити корӣ мумкин аст байни ҳамкорон баҳс пайдо шавад, кӯшиш кунед ба он ҳамроҳ нашавед. Нимаи дуюми рӯз барои нигоҳубини худ ё нав кардани намуди зоҳирӣ муносиб аст. Шомро бо корҳои писандида ва ором гузаронед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз хоҳиши тағйир додани муҳит ва дидани ҷойҳои нав пайдо мешавад. Агар сафар кардан имкон надошта бошад, бо омӯхтани мавзӯи нав ё тамошои филми мустанад низ метавонед ба худ таҷрибаи тоза бахшед. Дар кор эҳтимоли гуфтугӯ бо одамони дигар ё ҳатто ҳамкорони хориҷӣ вуҷуд дорад. Ҳама масъулиятро ба дӯш нагиред, то хаста нашавед. Бегоҳӣ ҳаракати ҷисмонӣ ё сайругашт дар ҳавои тоза барои шумо фоидаовар хоҳад буд.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз барои расидан ба ҳадафҳоятон меҳнати бештар лозим мешавад. Кӯшишу устувории шумо метавонад аз ҷониби роҳбарият ё ҳамкорон қадр шавад. Бо вуҷуди серкориҳо, танаффусро фаромӯш накунед ва ба худ фишори зиёдатӣ наоред. Агар наздикон ба шумо ёрӣ расонидан хоҳанд, аз дастгирии онҳо истифода баред. Бегоҳӣ корҳои оромкунанда, ба монанди истироҳат дар хона ё ваннаи гарм ба барқарор шудани нерӯ мусоидат мекунад.
