Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз барои ҳамалҳо бештар ба масъалаҳои муҳаббат ва муносибатҳои шахсӣ вобаста хоҳад буд. Шояд як шоми романтикӣ бо шахси дӯстдошта рӯҳияи шуморо хеле беҳтар кунад ва хотираи хуше ба ҷо гузорад. Дар корҳои таъҷилӣ фаъол бошед ва онҳоро ба таъхир нагузоред, зеро беэътиноӣ метавонад боиси нофаҳмӣ шавад. Аз муомила бо одамони ношинос ва аҳдҳои шубҳанок худдорӣ кунед. Хабарҳои муҳимро ҳатман санҷед. Барои оромии рӯҳӣ йога ва истироҳат муфиданд.
Савр (21 апрел-21 май)
Барои саврҳо дар муносибатҳои ошиқона рӯзи эҳтиёткорӣ фаро мерасад. Бо ҳамсар ё шахси дӯстдошта меҳрубон бошед, зеро як сухани нодуруст метавонад сабаби баҳси ҷиддӣ гардад. Агар касеро ранҷонда бошед, узр пурсидан беҳтарин роҳи ҳалли вазъият аст. Дар кор муошират бо ҳамкорон ва роҳбар натиҷаи хуб медиҳад. Эҳтимол мушкили молиявии дерина ҳал шавад ё маблағи нав ба даст ояд. Ба саломатӣ низ аҳамият диҳед ва дар сурати зарурат аз муоинаи чашм гузаред.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Дар ҳаёти шахсии ҷавзоҳо вазъият орому устувор хоҳад буд ва шахси дӯстдошта метавонад шуморо хушҳол кунад. Таъсири мусбати муҳаббат ҳанӯз чанд рӯз идома меёбад. Имрӯз имкони амалӣ кардани як хоҳиши дерина пайдо мешавад. Ҳатто хариди ногаҳонӣ метавонад рӯҳияи шуморо баланд кунад. Муошират бо одамони бонуфуз ба пешрафти касбӣ мусоидат мекунад. Дар қабули қарорҳои муҳим мустақил бошед, вале маслиҳатҳои муфидро нодида нагиред. Бегоҳ худро хаста эҳсос карда метавонед, бинобар ин истироҳат кунед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Барои Саратонҳо муносибатҳои ҷиддӣ метавонанд ба марҳилаи нав гузаранд. Агар муддати дароз бо касе муносибат дошта бошед, эҳтимоли вохӯрӣ бо волидони ҳамдигар, оғози зиндагии муштарак ё ҳатто издивоҷ вуҷуд дорад. Бо вуҷуди ин, ситораҳо аз баҳс ва ранҷиши наздикон ҳушдор медиҳанд. Дар кор ҳуҷҷатҳои худро бодиққат санҷед, зеро эҳтимоли санҷиши ғайринавбатӣ вуҷуд дорад. Масъалаҳои марбут ба хона метавонанд бомуваффақият ҳал шаванд. Барои нигоҳ доштани оромии рӯҳӣ ғизои солим ва фикрҳои мусбат кумак мекунанд.
Асад (23 июл-23 август)
Асадҳо метавонанд ба як шиносоии нави ошиқона рӯ ба рӯ шаванд, ки эҳсосоти қавӣ ба вуҷуд меорад. Рӯзи 7 сентябр барои шумо умуман сермаҳсул ва мусоид хоҳад буд. Дар оила ҳамдигарфаҳмӣ ва муҳаббат ҳукмфармо мешавад. Дар ҷои кор бошад, мушкилоти таъҷилӣ пайдо шуда метавонанд, аз ин рӯ дар ҳолати зарурӣ аз ҳамкорон ёрӣ пурсед. Агар мехоҳед таваккал кунед, аввал оқибатҳои онро ба назар гиред. Барои нигоҳ доштани нерӯ ба хӯроки солим, хоби кофӣ ва фаъолияти ҷисмонӣ аҳаммият диҳед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Дар ҳаёти шахсии сунбулаҳо давраи нави шиносоӣ ва вохӯриҳои ҷолиб оғоз шуда метавонад. Аммо хастагии зиёд метавонад ба муносибатҳо таъсири манфӣ расонад, бинобар ин барои барқарор кардани қувва вақт ҷудо кунед. Дар кор роҳбар метавонад вазифаи муҳимеро ба шумо супорад, ки масъулият ва диққати зиёд талаб мекунад. Аз ҷиҳати молиявӣ вазъият тадриҷан беҳтар хоҳад шуд ва имкони даромади нав пайдо мешавад. Инчунин рӯзи муносиб барои нигоҳубини зоҳирӣ ва тағйир додани симо мебошад.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Мизонҳо дар ояндаи наздик метавонанд бо интихоби душвор рӯ ба рӯ шаванд. Қароре, ки қабул мекунед, метавонад ба муносибатҳои наздик таъсири ҷиддӣ расонад. Аз ин рӯ, ба ҳисси ботинии худ гӯш диҳед. Нимаи дуюми рӯз барои намояндагони оиладор метавонад сюрпризи хуше дошта бошад. Имкони меҳмони ногаҳонӣ низ вуҷуд дорад. Барои рушди шахсӣ ва касбӣ аз омӯзиш даст накашед. Дар масъалаҳои молиявӣ нақшаи дуруст ба шумо кумак мекунад. Эҳсосоти худро ба таври солим баён карданро омӯзед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Дар муносибатҳои ақрабҳо эҳсоси маҳдудият метавонад ба миён ояд. Агар ба шумо озодӣ бештар лозим бошад, дар бораи эҳсосоти худ оромона суҳбат кунед. Бо наздикон, махсусан бо ҳамсар ва фарзандон, аз суханҳои сахт худдорӣ намоед. Ҳангоми ронандагӣ низ эҳтиёткор бошед. Корҳои ҷамъшударо ба таъхир нагузоред ва аввал вазифаҳои муҳимро анҷом диҳед. Дар масъалаҳои тиҷоратӣ ихтилофи молиявӣ метавонад муносибат бо баъзе шариконро тағйир диҳад. Барои беҳтар шудани ҳолати умумӣ хоби мунтазам ва истироҳати кофӣ муҳим аст.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Қавсҳо бояд дар муносибатҳои шахсӣ бештар ташаббускор бошанд. Агар худатон қадам нагузоред, шояд имкони шиносоии ҷолибро аз даст диҳед. Дар айни замон, нерӯи зиёд метавонад шуморо асабонӣ ё хашмгин кунад, бинобар ин эҳсосоти худро назорат намоед. Муносибати хуб бо ҳамкорон калиди муваффақият дар кор хоҳад буд. Ба овозаҳо ва суханҳои беасос, махсусан дар масъалаҳои пулӣ, зуд бовар накунед. Рӯзи серкор метавонад шуморо хаста кунад. Варзиш ва ғизои мутавозин барои барқарор кардани нерӯ кумак мекунанд.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Барои ҷаддиҳо имрӯз беҳтар аст каме аз корҳои рӯзмарра дур шуда, ба ҳаёти шахсӣ бештар таваҷҷуҳ кунанд. Агар танҳо бошед ва муносибати ҷиддиро орзу кунед, эҳтимоли ҷалби таваҷҷуҳи шахси мувофиқ зиёд аст. Аммо дар кор рӯзи душвор пеш меояд ва шояд вақти кофӣ барои наздикон наёбед. Кӯшиш кунед ин норасоиро ҷуброн кунед. Агар намехоҳед вазифаҳои иловагӣ гиред, дар кор худро бе зарурат ба роҳбар нишон надиҳед. Барои саломатӣ ҳаракати ҷисмониро тадриҷан зиёд кунед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Далвҳо имрӯз бояд барои худ равшанӣ ва оромии бештар пайдо кунанд. Шитоб кардан шарт нест, нақшаи дуруст тартиб диҳед ва корҳоро пайдарпай анҷом диҳед. Нимаи дуюми рӯз эҳтимоли баҳс бо ҳамсояҳо вуҷуд дорад, аз ин рӯ оромиро нигоҳ доред. Нерӯи зиёд ба шумо имкон медиҳад, ки ба корҳои нав шуруъ кунед ва натиҷаи хуб ба даст оред. Дар ояндаи наздик хароҷоти ғайричашмдошт имконпазиранд. Тағйир додани одатҳои ғизоӣ низ метавонад ба беҳтар шудани ҳолати ҷисмонӣ мусоидат кунад.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Ҳутҳо метавонанд бо меҳрубонӣ ва эҷодкорӣ муносибатҳои худро бо шахси дӯстдошта боз ҳам ҷолибтар созанд. Эҳтимол хабари хуше аз дӯсти наздик ё хешованд гиред. Дар масъалаҳои кор ва рушди шахсӣ ҳоло беҳтар аст қувва ҷамъ кунед, зеро имкониятҳои хуб дар пешанд. Маслиҳати дӯстону шиносон метавонад барои пайдо кардани манбаи нави даромад муфид бошад. Агар хоҳиши тарк кардани одатҳои бад дошта бошед, имрӯз вақти хуб барои оғози тағйироти мусбат ва ташаккули одатҳои солим аст.
