Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз эҳтимоли нофаҳмиву ихтилофҳо дар муносибатҳо зиёд мешавад. Кӯшиш кунед сабру таҳаммулро аз даст надиҳед ва роҳи созишро ҷустуҷӯ намоед. Дар кор ва хона масъулиятшинос бошед, корҳои нотамомро ба анҷом расонед. Мулоқотҳои муҳими кориро, агар имкон бошад, ба рӯзи дигар гузаронед. Пеш аз имзои ҳар гуна ҳуҷҷат онро бодиққат хонед. Агар вақтҳои охир аз дарди дил ё фишори хун ранҷ мебаред, ба саломатии худ диққати бештар диҳед.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз вақти он расидааст, ки ба манфиатҳои худ низ аҳамият диҳед. Дар муносибат бо шахси наздик эҳтимоли баҳсу нофаҳмиҳо вуҷуд дорад, ки сабаби асосии он пинҳонкорӣ ва беэътимодӣ мешавад. Дар ҷои кор баъзеҳо метавонанд аз меҳрубонии шумо истифода баранд. Аз саргузаштҳои молиявӣ ва қарорҳои шитобкорона дурӣ ҷӯед. Хароҷот аз интизорӣ зиёдтар мешавад. Ҳангоми пухтупаз ва кор бо ашёи гарм эҳтиёткор бошед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Шумо вақтҳои охир мекӯшед аз мушкилот канорагирӣ кунед, аммо ин роҳ ҳалли масъала нест. Агар вазъият душвор бошад, аз дӯстони боэътимод маслиҳат пурсед, онҳо омодаанд ба шумо кӯмак расонанд. Имрӯз эҳсосоти шумо ҳассос мешаванд, бинобар ин аз ҷанҷолу баҳсҳо дурӣ ҷӯед. Дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёт кунед, зеро хатари талафоти пул вуҷуд дорад. Барои саломатӣ аз таомҳои ғайриодӣ ва ношинос худдорӣ намоед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Агар эҳсос кунед, ки ҷозибаи пешинаатон камтар таъсир дорад, вақти тағйири услуб ва намуди зоҳирӣ расидааст. Оилаҳои ҷавон метавонанд барои истироҳати муштарак нақша кашанд. Вохӯрӣ бо шахсони бонуфуз барои шумо аҳамияти калон дорад, аз ин рӯ худро хуб нишон диҳед. Имрӯз нерӯи мусбат ва шавқи бештар ба кору даромад эҳсос хоҳед кард. Барои нигоҳ доштани саломатӣ бештар сабзавот, кабудӣ ва шарбат истеъмол намуда, аз нӯшокиҳои спиртӣ парҳез кунед.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз худро фаъолтар ва хушбинтар эҳсос мекунед. Дар муносибатҳои шахсӣ ба созиш омода нестед ва масъалаҳои рӯзгор метавонанд муҳаббатро ба ҷои дуюм гузоранд. Дар ҷои кор баъзе ҳамкорон ба ташаббусҳои шумо монеа эҷод мекунанд. Нимаи дуюми рӯз барои амалӣ кардани нақшаҳо мувофиқ аст. Аз ҷиҳати молиявӣ рӯз муваффақ хоҳад буд: эҳтимоли бозпас гирифтани қарз ё дарёфти маблағи ғайриинтизор вуҷуд дорад. Ба ҳисси ботинии худ бовар кунед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Бахт имрӯз махсусан дар масъалаҳои ошиқона ҳамроҳи шумост. Шахсони танҳо метавонанд диққати зиёди ошиқонро ҷалб намоянд. Бо вуҷуди ин, афроди оиладор бояд ба ваъдаву масъулиятҳои худ содиқ бимонанд. Дар кор рақибон фаъол мешаванд ва фишори атрофиён метавонад рӯҳияи шуморо паст кунад. Бо хирад ва дурандешӣ ҳамаи мушкилиҳоро паси сар мекунед. Ба мушкилоти хурд аз ҳад зиёд аҳамият надиҳед, зеро ин ба саломатӣ таъсири манфӣ мерасонад.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз бештар ба ҳисси ботинии худ такя кунед. Андешаи дигарон набояд ба қарорҳои шумо таъсири зиёд расонад. Аз танқид ва маломат кардани наздикон худдорӣ намоед, зеро суханони шумо метавонад онҳоро ранҷонад. Дар ҷои кор кӯшиш кунед барои ҳар масъала баҳс накунед. Ин рафтор обрӯи шуморо баланд мебардорад. Аз харидҳои калон муваққатан даст кашед. Агар мушкили меъда дошта бошед, аз хӯрокҳои равғанин ва тез парҳез кунед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Муносибати ошиқонае, ки имрӯз оғоз мешавад, метавонад дар оянда ба издивоҷи хушбахтона табдил ёбад. Дар оила бошад, хоҳиши аз ҳад зиёди роҳбарӣ кардан метавонад сабаби нофаҳмиҳо гардад. Ба корҳои рӯзгор бештар аҳамият диҳед. Равиши эҷодкорона дар кор ба шумо комёбиҳои назаррас меорад. Барои кор кардан қувва ва шавқи зиёд хоҳед дошт. Хароҷоти бемаврид метавонад вазъи молиявиро душвор кунад, бинобар ин буҷаро бодиққат тартиб диҳед. Бештар дар ҳавои тоза сайру гашт намоед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Нофаҳмӣ метавонад мушкили асосии имрӯз гардад, махсусан агар муносибатҳои шумо аллакай заиф шуда бошанд. Шояд вақти суҳбати ҷиддӣ фаро расидааст. Дар кор ва хона шуморо қадр мекунанд. Шумо роҳи ҳалли мушкилтарин вазъиятҳоро пайдо карда метавонед. Шомро барои омӯзиш ва рушди шахсӣ ҷудо намоед. Дар муносибат бо ҳамкорон ва роҳбарият эҳтиромро нигоҳ доред. Гарчанде масъалаҳои молиявӣ ҳанӯз пурра ҳал нашудаанд, аз танқисии ҷиддии маблағ нигарон шудан лозим нест.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз эҳсосоти худро зери назорат нигоҳ доред, зеро шитобкорӣ метавонад боиси хатогиҳои зиёд шавад. Давра барои тоза кардани хона ва харидани ашёи зарурӣ мусоид аст. Ба бонувони ин мучал тавсия мешавад, ки ба намуди зоҳирии худ диққати бештар диҳанд. Корҳо зиёд мешаванд, аммо танбалӣ метавонад садди роҳи муваффақият гардад. Барои худ ҳадаф ва ангезаи қавӣ пайдо кунед. Аз гирифтани уҳдадориҳои нави молиявӣ худдорӣ намоед. Ҳангоми машқҳои ҷисмонӣ эҳтиёткор бошед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Бо вуҷуди серкор будан, барои муҳаббат ва мулоқот низ вақт пайдо мекунед. Дӯстон ва шиносон хоҳиши бештар муошират кардан доранд ва ҳатто метавонанд шуморо ба меҳмонӣ даъват намоянд. Ба хешовандон диққати бештар диҳед, дастгирии онҳо барои шумо муҳим хоҳад буд. Роҳбарият метавонад нисбат ба шумо талаботи бештар гузорад, аммо ин метавонад нишонаи пешрафти касбӣ бошад. Дар баҳсҳои корӣ мавқеи худро боварӣ ҳимоя мекунед. Барои пешгирии сӯзиши меъда аз хӯрокҳои хеле шӯр ва тез худдорӣ намоед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Эҳсосоти зиёд метавонад ба шумо имкон надиҳад, ки муносибатҳои худро воқеъбинона арзёбӣ кунед. На ҳамсари худро аз ҳад идеалӣ кунед ва на танҳо камбудиҳояшро ҷӯед. Барои афроди оиладор рӯзҳои хуш ва хабарҳои фараҳбахш дар пешанд. Имрӯз лозим меояд ба ваъдаи додаатон вафо кунед. Дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед ва аз хавфҳои зиёдатӣ дурӣ ҷӯед. Вазъи саломатӣ хуб аст, танҳо худро аз хастагии ҷисмонӣ ва асабонияти беасос муҳофизат кунед.
