Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз дар муносибатҳои шахсӣ кӯшиш кунед бештар ба сухан ва эҳсосоти шахси дӯстдоштаатон гӯш диҳед. Баҳсу нофаҳмиҳо метавонанд рӯҳияи шуморо вайрон кунанд, бинобар ин аз ҷанҷол дурӣ ҷӯед. Дар кор имкони беҳтар шудани мавқеи шумо ва муносибати роҳбар вуҷуд дорад. Эҳтимоли ба даст овардани даромади хуб низ ҳаст. Барои баъзеҳо шиносоии нав ё имкони оғози кори тиҷоратӣ пайдо мешавад. Фаъолияти сабуки ҷисмонӣ ба саломатӣ фоида дорад.
Савр (21 апрел-21 май)
Дар ҳаёти шахсӣ тағйироте ба миён меояд, ки метавонад муносибат ва афзалиятҳои шуморо дигар кунад. Имрӯз беҳтар аст бо касе низоъ накунед ва барои оштӣ бо одамоне, ки бо онҳо ихтилоф доред, қадам гузоред. Дар кор имкони пешрафт вуҷуд дорад, ҳарчанд муваффақияти шумо метавонад ба баъзеҳо писанд наояд. Дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед ва ҳангоми баҳс бо наздикон ё ҳамкорон оромиро нигоҳ доред. Аз ғизои вазнин худдорӣ кунед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз эҳтимол дорад дар байни атрофиёнатон шахсе бошад, ки ба шумо пинҳонӣ таваҷҷуҳ дорад. Шояд ӯ ҳанӯз ҷуръат накунад эҳсосоташро ошкор кунад, аммо рафтораш метавонад ӯро фош созад. Дар масъалаҳои оилавӣ кӯшиш кунед бо ҳамдигар ҳамкорӣ кунед ва масъулиятҳоро байни аҳли хона тақсим намоед. Нимаи аввали рӯз барои муошират ва шиносоиҳои нав мусоид аст. Сафарҳои муваффақ метавонанд фоида оваранд, вале имрӯз таваҷҷуҳро бештар ба наздикон равона кунед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Дар муносибатҳои ошиқона устувор бошед ва бо эҳсосоти дигарон беҳуда бозӣ накунед. Агар миёни шумо ва шахси дӯстдоштаатон нофаҳмӣ вуҷуд дошта бошад, имрӯз баҳси ҷиддиро ба вақти дигар гузоред. Аз суханҳои зиёдатӣ ва ошкор кардани ҳар як сирри шахсӣ худдорӣ кунед. Дар масъалаҳои молиявӣ баъзеҳо метавонанд ба сармоягузорӣ таваҷҷуҳ пайдо кунанд, аммо натиҷааш номуайян аст. Имрӯз неруи ҷисмонӣ ва ҳолати умумии саломатӣ метавонад беҳтар шавад.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз эҳтимоли шиносоӣ бо муҳаббати нав вуҷуд дорад, ҳарчанд баъзе ҳолатҳои ғайричашмдошт метавонанд ба муносибат халал расонанд. Барои таъмир ё тағйири ороиши хона рӯзи чандон мувофиқ нест. Дар кор фаъол бошед, ба ҳисси дарунии худ такя кунед ва нақшаҳои худро ба ҳар кас нақл накунед. Молияро боэҳтиёт истифода баред. Бегоҳӣ сайругашт кардан хуб аст. Мулоқоти ошиқона метавонад рӯҳияи шуморо баланд карда, муносибатро мустаҳкамтар созад. Варзиш низ муфид аст.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз эҳтимоли шиносоии нав зиёд аст ва шояд шахси нав аз доираи наздикони худатон бошад. Оиладорон беҳтараш андешаи худро бо эҳтиёт баён кунанд, то баҳс ба миён наояд. Дар як масъала бояд аз чанд роҳи имконпазир якеашро интихоб кунед. Маслиҳати одамони соҳибтаҷриба метавонад кумак кунад, аммо қарори ниҳоиро худатон қабул мекунед. Аз амалҳои саросемавор худдорӣ намоед. Хастагии зиёд метавонад боиси бехобӣ гардад, бинобар ин бештар истироҳат кунед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз барои мулоқот бо дӯстону наздикон рӯзи хуб аст. Шояд таваҷҷуҳ ва таърифҳои дигарон ба шумо рӯҳияи хуб бахшанд. Ба корҳои рӯзмарра диққат диҳед ва аз дӯст ё хешованде, ки муддати зиёд надидаед, хабар гиред. Агар хато карда бошед, эътироф кардани он муносибатҳоро беҳтар мекунад. Муоширати хуб бо ҳамкорон метавонад ба пешрафти кор мусоидат намояд. Аз ҷиҳати молиявӣ мушкили ҷиддӣ пешбинӣ намешавад, вале эҳтимоли пайдо шудани шахсони ҳасуд вуҷуд дорад.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз намояндагони ин мучал метавонанд махсусан ҷолибу дилрабо ба назар расанд ва таваҷҷуҳи дигаронро ба худ ҷалб кунанд. Наздикон эҳтимол аз шумо кумак мехоҳанд, онҳоро танҳо нагузоред. Корҳои ҷамъшуда бояд ҳарчи зудтар анҷом дода шаванд, зеро ба таъхир гузоштанашон мушкилоти бештар меорад. Ҳангоми қабули қарорҳои муҳим саросема нашавед, то ба хатогӣ роҳ надиҳед. Кӯшиш кунед фикрҳои манфиро аз худ дур кунед ва ба корҳои рӯзмарра бо рӯҳияи ором машғул шавед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз нисбат ба шахси дӯстдошта бештар меҳрубон бошед, зеро ҳатто як масъалаи ночиз метавонад боиси ихтилоф гардад. Ба наздикон вақти бештар ҷудо кунед, то баъд аз имкониятҳои аздастрафта пушаймон нашавед. Дар атрофатон шахсони ҳасуд низ пайдо шуда метавонанд, бинобар ин аз ҷойҳои серодам дурӣ ҷӯед. Барои одамони соҳибкор муҳим аст, ки қувваи худро дуруст тақсим карда, корҳои оғозкардаро ба анҷом расонанд. Аз хастагии асаб эҳтиёт кунед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Ҳар як вохӯрӣ метавонад барои шумо таҷрибаи нав ва имконияти тоза оварад, аммо эҳсосоти одамонро беҳуда истифода набаред. Намояндагони насли калонсол метавонанд ба ҳаёти шахсии шумо дахолат кардан хоҳанд, бинобар ин суҳбатро оромона ба мавзӯи дигар гузаронед. Имрӯз барои рӯ ба рӯ шудан бо мушкилот неру ва боварии бештар доред. Агар мақсади худро равшан ва бо сабр баён кунед, ба натиҷаи дилхоҳ наздик мешавед. Бегоҳӣ сайругашт ё варзиш кунед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз муносибатҳои ошиқонаи худро аз нав баррасӣ кардан мумкин аст. Эҳтимол шахсе аз гузашта дубора пайдо шавад. Барои шахсони танҳо шиносоии хотирмон дар назар аст. Дӯстон ё наздикон метавонанд ба меҳмонӣ оянд, бинобар ин хона ва дастархонро омода кунед. Дар кор бо вазифаҳои душвор рӯ ба рӯ мешавед, ки маҳорати шуморо талаб мекунанд. Барои харидҳои калон ва баъзе муомилаҳои молиявӣ рӯзи мусоид аст. Аз одатҳои зараровар даст кашидан низ метавонад қарори хуб бошад.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз эҳсосоти худро на танҳо бо сухан, балки бо амал нишон диҳед, вале кӯшиш кунед, ки ин корро бе намоишкорӣ анҷом диҳед. Мушкилоти молиявӣ метавонад дар оила сабаби баҳсу маломат гардад, бинобар ин роҳи ҳалли онро оромона ҷустуҷӯ кунед. Барои нишон додани қобилияти роҳбарӣ ва пешрафти касбӣ рӯз мусоид аст. Аз ҷиҳати молиявӣ ташвиши ҷиддӣ пешбинӣ намешавад. Варзиш ва нигоҳубини саломатӣ ба шумо нерӯ мебахшад ва рӯҳияи мусбатро нигоҳ медорад.
