Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз метавонед ба осонӣ таваҷҷуҳи дигаронро ҷалб кунед, аммо серталабӣ ва эродгирии зиёд метавонад ба муносибатҳо халал расонад. Баъзе баҳсҳо танҳо аз он шаҳодат медиҳанд, ки шумо камтар ба ҳамдигар гӯш медиҳед. Рӯзи пур аз вохӯрӣ ва суҳбат мешавад ва то шом эҳтимол худро хеле хаста ҳис кунед. Имкон дорад қарзи кӯҳна ё маблағи ғайричашмдошт ба дастатон расад. Ҳангоми сафар ва ронандагӣ бодиққат бошед.
Савр (21 апрел-21 май)
Ба ҳисси ботинии худ такя кунед, зеро он имрӯз шуморо роҳгум намекунад. Дар муносибатҳои шахсӣ нофаҳмиҳои хурд сар зада метавонанд, вале бо сабру фаҳмиш ҳама чиз ҳал мешавад. Барои пешрафт дар кор вақти муносиб фаро расидааст. Имрӯз метавонед барои шавқу шуғлҳои дӯстдоштаатон вақт ва маблағ ҷудо кунед. Ба саломатӣ бештар аҳамият диҳед ва хастагии худро нодида нагиред.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Вақти он расидааст, ки аз гузашта дил канда, ба ояндаи беҳтар қадам гузоред. Муносибатҳои нав метавонанд аз пештара муваффақтар бошанд. Банақшагирии дуруст ба шумо барои расидан ба мақсадҳо кӯмак мекунад. Баъзе мушкилоти корӣ ё молиявӣ метавонанд шуморо аз романтика дур созанд, аммо бахт имрӯз ҷониби шумост. Аз корҳои молиявии хатарнок худдорӣ кунед ва барои истироҳат вақти кофӣ ҷудо намоед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз имкони анҷом додани коре пайдо мешавад, ки муддати дароз ба таъхир афтода буд. Дар муносибатҳои шахсӣ тағйироти ҷиддӣ имконпазиранд ва гуфтугӯи ошкоро барои ҳал кардани мушкилот муҳим мегардад. Дар ҷойи кор интизомро риоя кунед, зеро эҳтимоли пешрафт вуҷуд дорад. Барои рӯзҳои наздик нақшаҳои аз ҳад зиёд насозед. Каме ҳаракат ва фаъолият рӯҳия ва саломатии шуморо беҳтар мекунад.
Асад (23 июл-23 август)
Имрӯз эҳсосоти шумо хеле қавӣ мешавад ва фазои муҳаббат дар муносибатҳо бештар эҳсос мегардад. Бо шахси дӯстдоштаатон муносибатҳои хуб хоҳед дошт, агар аз ҳад моҷароҷӯӣ накунед. Барои онҳое ки дар соҳаи савдо фаъолият доранд, машғулият зиёд мешавад. Рӯз барои харидани хона ё мошин мусоид аст. Ба ғизо диққат диҳед, зеро эҳтимоли мушкилоти меъда вуҷуд дорад.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз метавонед беҳтар дарк кунед, ки чӣ гуна зиндагии худро ба роҳи дуруст равона намоед. Рӯз барои оромӣ, бахшиш ва муҳаббат мусоид аст. Муошират бо шарикони корӣ ба шумо фоидаи зиёд меорад ва фикрҳои эҷодӣ метавонанд сабаби пешрафтатон шаванд. Барои оғоз кардани кори шахсӣ давраи хуб аст. Ба саломатии ҷисмонӣ ва рӯҳии худ бештар аҳамият диҳед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз эҳтимол муҳаббат шуморо чунон машғул кунад, ки ба воқеаҳои атроф камтар диққат диҳед. Пеш аз қабули қарорҳои муҳим ба ҳама чиз бо чашми воқеӣ нигоҳ кунед. Машварат бо наздикон дар масъалаҳои харидкунӣ муфид мешавад. Беҳтараш ба корҳои ҳаррӯза диққат диҳед ва нақшаҳои дарозмуддат насозед. Хабарҳои нохуш метавонанд рӯҳияатонро каме ноором созанд, вале эҳтимол онҳо асоси воқеӣ надоранд.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Агар ба эҳсосоти худ ё ба шахси дӯстдоштаатон шубҳа дошта бошед, пас муносибатҳои шумо ҳанӯз ба вақт ниёз доранд. Имрӯз барои суҳбат бо дӯстону ҳамфикрон рӯзи хуб аст ва аз мубодилаи андешаҳо фоида мебинед. Дар кор заҳмат ва фаъолиятатон метавонад дастгирии роҳбариятро ба даст орад. Дар масъалаҳои молиявӣ сарфакор бошед. Хастагии зиёд метавонад ба фишори хун таъсир расонида, боиси сардард гардад.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Дар масъалаҳои ошиқона сабр ва хирад лозим мешавад. Агар шахси дӯстдоштаатонро аз ҳад идеалӣ тасаввур кунед, эҳтимоли хато кардан вуҷуд дорад. Ба эҳтиёҷоти шахсии худ низ аҳамият диҳед, то оромии рӯҳиро нигоҳ доред. Имрӯз беҳтараш корҳои муҳимро ба таъхир гузошта, хатогиҳои пешинаро ислоҳ намоед. Барои истироҳат ва машғулиятҳои дӯстдошта вақт ҷудо кунед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Онҳое, ки муддати дароз муҳаббатро интизор буданд, метавонанд тағйироти хубро эҳсос кунанд. Ба зиндагӣ ва муносибатҳои худ аз нав назар кунед. Бегоҳро дар муҳити ором ва дӯстона гузарондан беҳтар аст. Дар кор вазифаҳои якранг зиёд мешаванд ва баъзе нофаҳмиҳо бо ҳамкорон имкон доранд. Ҳангоми имзои ҳуҷҷатҳои муҳим хеле бодиққат бошед. Аз ғизои зудтайёр камтар истифода баред.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз имконият пайдо мекунед, ки ба муносибатҳои худ эҳсоси нав бахшед. Агар байни шумо ва шахси дӯстдоштаатон нофаҳмӣ ба вуҷуд ояд, кӯшиш кунед вазъиятро душвортар насозед. Эҳтимол роҳбарият шуморо ба сафари корӣ фиристад ё вазифаи нав диҳад. Дар масъалаҳои молиявӣ бепарвоӣ накунед, зеро маблағ метавонад зуд сарф шавад. Машғул шудан ба кори дӯстдоштаатон ба шумо рӯҳияи хуб мебахшад.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Барои расидан ба ҳадафҳо устуворӣ ва сабр нишон диҳед. Имрӯз имконият пайдо мекунед, ки таҷрибаи гузаштаро аз нав арзёбӣ карда, нақшаҳои нав тартиб диҳед. Дар муносибатҳои шахсӣ эҳсосоти манфиро идора кунед, зеро баҳс бо дӯст ё наздикон имкон дорад. Дар кор баъзе таъхир ва мушкилоти хурд ба вуҷуд меоянд. Бо вуҷуди ин, саломатӣ ва нерӯи шумо дар сатҳи хуб қарор дорад.
