Ҳамал (21 март-20 апрел)
Барои нафароне, ки дар мучали ҳамал таваллуд шудаанд, дар масъалаи муҳаббат рӯзи хуб аст. Эҳтимол дорад, ки ба зудӣ бо шахси муносиб шинос шавед. Барои оиладорҳо муносибатҳо орому хуб мегузаранд. Дар кор эҳтимоли баҳс вуҷуд дорад. Агар мушкиле пеш ояд, фикри худро росту ором бигӯед ва ғайбат накунед. Дар масъалаи пул эҳтиёт бошед. Ба аҳдҳои шубҳанок бовар накунед. Имрӯз худро зиёд хаста накунед, зеро саломатӣ ва нерӯи шумо метавонад каме суст шавад.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз саврҳо метавонанд бо шахси ҷолиб шинос шаванд. Ин шиносоӣ метавонад эҳсосоти сахт ба вуҷуд орад, вале муносибаташ шояд осон набошад. Аз ин рӯ, пеш аз қарор гирифтан хуб фикр кунед. Дар кор бештар ба қувваи худ такя кунед ва мунтазири ёрии дигарон набошед. Дар охири рӯз эҳтимол аст маблағи ғайричашмдошт ба дастатон расад. Агар хаста шуда бошед, хуб истироҳат кунед. Масҳ ё дигар роҳи ором шудан метавонад ба шумо кумак кунад.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз он чизе, ки аз он метарсидед, метавонад рӯй диҳад, вале натарсед, вазъият дар ниҳоят хуб ҳал мешавад. Нафаре, ки хуб намешиносед, метавонад ба шумо пешниҳоди ҷолиб диҳад. Эҳтимол, яке аз наздикон ҳақиқати нохушеро ба шумо бигӯяд. Ба ҷойи ранҷидан, фикр кунед, ки чӣ гуна камбудиро ислоҳ кардан мумкин аст. Барои корҳои ҳаррӯза нақша тартиб диҳед, то ба шитобкорӣ роҳ надиҳед. Ҳангоми харидани чизҳои қимат аввал ба имконияти молии худ нигоҳ кунед. Имрӯз худро зиёд хаста накунед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Саратонҳо имрӯз метавонанд бештар ба ҳисси ботинии худ бовар кунанд. Агар дар интихоби чизе дудила бошед, ба садои қалбатон гӯш диҳед. Вохӯрӣ бо хешовандон ё дӯстон метавонад барои шумо фоидаовар бошад ва шояд аз онҳо хабари муҳиме шунавед. Агар аз кори якранг хаста шуда бошед, дар бораи тағйири кор ё омӯзиши чизи нав фикр кунед. Агар бо шахси муҳим созиш карда натавонед, баҳсро давом надиҳед ва масъалаи мазкурро ба вақти дигар гузоред. Каме машқи ҷисмонӣ ва сайру гашт ба шумо фоида мекунад.
Асад (23 июл-23 август)
Асадҳо имрӯз бояд дар масъалаи муҳаббат шитоб накунанд. Эҳтимол, ба шахсе шавқ пайдо кунед, ки барои шумо интихоби хуб нест. Пеш аз оғози муносибат хуб андеша кунед. Дар байни кор ва вақтгузаронӣ бо наздикон мувозинат пайдо кардан лозим мешавад. Дар кор бо шахсе шинос шуданатон мумкин аст, ки барои пешрафти касбиатон кумак мекунад. Ин имкониятро аз даст надиҳед. Шояд барои вақтхушӣ маблағи зиёд сарф кунед, вале вазъи молиявӣ ҳанӯз хуб мемонад. Агар фишори хунатон баланд шавад, ба саломатӣ диққат диҳед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз Сунбулаҳо бояд мушкилоти шахсии худро ба ҳар кас нақл накунанд. Ба овоза ва ғайбат роҳ надиҳед, як сухани нодуруст метавонад муносибатҳоро вайрон кунад. Дар кор пеш аз оғози кори нав ҳама чизро хуб санҷед. Рӯз барои омӯхтани ихтисос ё гирифтани донишҳои нав хеле мувофиқ аст. Масъалаҳои молиявиро беҳтараш бо шарики худ якҷоя ҳал кунед. Нимаи рӯз эҳтимол худро хаста ва камқувват ҳис кунед. Каме танҳо мондан ва истироҳат кардан ба шумо кумак мекунад.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз барои Мизонҳо муҳаббат дар ҷойи аввал меистад. Ба шахси дӯстдоштаатон вақт ҷудо кунед ва бо меҳрубонӣ муносибат намоед. Шом барои мулоқоти ошиқона рӯзи хуб аст. Барои оиладорҳо масъалаи фарзанддор шудан низ метавонад муҳим гардад. Дар кор рӯзи чандон осон нест. Эҳтимол диққататон парешон шавад ва баъзе чизҳоро фаромӯш кунед. Аз ин рӯ, корҳои худро пеш аз анҷом ҳатман санҷед. Дар масъалаи пулӣ метавонед ба ҳисси ботинии худ такя кунед. Агар хоҳед вазнатонро кам кунед, имрӯз вақти хубест барои оғози ғизои солим.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз ақрабҳо диққати одамони зиёдро ба худ ҷалб мекунанд. Эҳтимол аст, ки намуди зоҳирӣ ва рафтори шумо ба дигарон писанд ояд. Агар ба наздикӣ оиладор шуда бошед, ба ҳамсаратон бештар меҳрубонӣ кунед. Дар кор имрӯз сустӣ накунед, зеро имконияти хуб метавонад пеш ояд. Барои сармоягузорӣ низ рӯзи мусоид аст ва дар оянда фоида оварда метавонад. Аммо худро аз ҳад зиёд хаста накунед. Эҳтимол, дарди сар, хастагӣ ё паст шудани рӯҳия шуморо нороҳат кунад. Барои истироҳат вақт ҷудо кунед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз дар масъалаи муҳаббат рӯзи хуб аст. Агар шахсеро дӯст медошта бошед, бо як сюрпризи хурд ӯро хушҳол кунед. Шом нерӯ ва эҳсосоти шумо зиёд мешаванд, бинобар ин бо одамони дӯстдошта вақт гузаронед. Дар масъалаи пул эҳтиёт бошед, махсусан ҳангоми хариду фурӯш бо пули калон. Пеш аз чунин қарор бо шахси ботаҷриба маслиҳат кунед. Агар мақсади молиявӣ дошта бошед, барои расидан ба он имкониятҳои хуб пайдо мешаванд. Аммо саломатии худро фаромӯш накунед ва барои истироҳат ҳам вақт ҷудо кунед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз дар ҳаёти шахсии ҷаддиҳо як воқеаи хуши ғайричашмдошт рух дода метавонад. Дар оила шояд фикри шумо бо фикри наздикон мувофиқат накунад. Кӯшиш кунед ором бошед ва ба сухани онҳо гӯш диҳед. Дар кор ташаббус нишон диҳед, зеро роҳбар метавонад меҳнати шуморо қадр кунад. Агар байни гирифтани пули бештар ва пешрафт дар кор интихоб дошта бошед, пешрафти касбиро интихоб кардан беҳтар аст. Аз гирифтани қарз ё дигар уҳдадориҳои молиявӣ худдорӣ кунед. Саломатӣ ва нерӯи шумо имрӯз хуб аст.
Далв (21 январ-19 феврал)
Далвҳо имрӯз метавонанд бо як воқеаи ҷолиб рӯ ба рӯ шаванд. Агар аломати ғайриоддӣ ё чизи диққатҷалбкунанда бинед, ба он аҳамият диҳед. Ба шахси дӯстдошта ва аҳли оила бештар таваҷҷуҳ кунед. Меҳрубонӣ муносибатҳои шуморо мустаҳкам мекунад. Шумо барои расидан ба мақсадҳо имкониятҳои хуб доред, танҳо набояд аз душвориҳо тарсед. Дар масъалаи хароҷот эҳтиёткор бошед, зеро мумкин аст ногаҳон ба маблағи иловагӣ ниёз пайдо шавад. Барои кам кардани асабоният истироҳат кунед ва ба ҳолати рӯҳии худ аҳамият диҳед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз муносибатҳои Ҳутҳо бо шахси дӯстдоштаашон метавонанд беҳтар шаванд. Нофаҳмиҳои пешина тадриҷан аз байн мераванд. Агар масъалаи муҳиме барои ҳал кардан дошта бошед, пеш аз қарор бо наздикон маслиҳат кунед. Дар оила шояд як ихтилофи хурд пайдо шавад, вале бо сабр ва меҳрубонӣ онро ба осонӣ ҳал кардан мумкин аст. Аз ҷиҳати молиявӣ рӯзи хуб аст ва имконияти ба даст овардани фоида вуҷуд дорад. Аз маслиҳат ва ёрии одамони боэътимод истифода баред. Бе сабаб асабонӣ нашавед, зеро оромӣ барои саломатии шумо муҳим аст.
