Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз шитобкорӣ метавонад боиси хатоҳо гардад. Пеш аз ҳар кор хуб андеша карда, ба эҳсосот дода нашавед. Дар муносибат бо ҳамсаратон вазъият ором хоҳад буд, ҳарчанд дар баъзе масъалаҳои ночиз ихтилофи назар пайдо шуда метавонад. Шояд фикрҳои ҷолибу ғайриодӣ ба саратон оянд, аммо ҳоло вақти амалӣ кардани онҳо нест. Аз қарз додану қарз гирифтан худдорӣ кунед. Барои рафъи асабоният ба нӯшокиҳои спиртӣ рӯ наоред.
Савр (21 апрел-21 май)
Агар ҳоло муҷаррад бошед, мувофиқи андешаи худ амал кунед ва ба гапи дигарон аз ҳад зиёд аҳамият надиҳед. Имрӯз ба наздикону дӯстони худ меҳрубонӣ нишон диҳед, ин рафтори шумо беҷавоб намемонад. Дар кор рӯзи бобарореро интизор бошед: роҳбарият метавонад заҳмататонро қадр карда, мукофоти иловагӣ диҳад. Эҳтимол, пешниҳодҳои судманди молиявӣ низ пайдо шаванд. Ҳамзамон, ба ғизои ҳаррӯза диққат диҳед, он ҳам ба саломатии ҷисмонӣ ва ҳам ба рӯҳия таъсир мерасонад.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Агар муҷаррад бошед, барои оғози муносибатҳои ошиқона шитоб накунед, ҳоло вақти муносиб нест. Суҳбат бо дӯстону рафиқон ба шумо рӯҳияи болида мебахшад ва имкон медиҳад, ки аз корҳои ҳаррӯза каме дур шавед. Дар фаъолияти касбӣ бодиққат бошед, вазъиятро дуруст арзёбӣ кунед ва барои расидан ба мақсад аз меҳнати пайваста рӯ нагардонед. Эҳтимол, манбаи нави даромад пайдо шавад ё дар бораи иваз кардани касбу кор фикр кунед. Маслиҳати дигаронро шунида, қарорро мустақилона қабул намоед. Имрӯз бештар ҳаракат ва дар ҳавои тоза сайругашт намоед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз нерӯманду хушҳол хоҳед буд ва атрофиён низ ин ҳолати шуморо пай мебаранд. Бо вуҷуди ин, аз харидҳои нолозим худдорӣ кунед, то пулатон беҳуда сарф нашавад. Эҳтимол, бо ҳамкорон дар масъалаҳои сиёсӣ ихтилофи назар пайдо шавад. Ба баҳсу мунозира дода нашавед ва дар ҷойи кор танҳо масъалаҳои кориро муҳокима кунед. Корҳои тиҷоратӣ бомуваффақият пеш рафта, натиҷаи дилхоҳ медиҳанд. Агар фишори хуни баланд дошта бошед, аз кори вазнини ҷисмонӣ ва машқҳои аз ҳад зиёд худдорӣ намоед.
Асад (23 июл-23 август)
Эҳтимол аз шахси наздикатон хабари хуше гиред. Ба ҳасади дигарон аҳамият надиҳед ва нагузоред, ки андешаи онҳо рӯҳияи шуморо паст кунад. Шояд бо яке аз наздикон нофаҳмӣ ба миён ояд, аммо он дер давом намекунад. Субҳро бо корҳои муқаррарӣ оғоз мекунед ва эҳтимол, барои истироҳат вақти зиёд наёбед. Намуди зоҳирии худро каме тағйир диҳед, либос ё асбобҳои рӯзгорро бо нархи муносиб харед. Агар сар дард кунад, ҳолати худро бодиққат пайгирӣ намоед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз баъзе воқеаҳо метавонанд шуморо ба ташвиш оварда, рӯҳияатонро тағйир диҳанд. Барои пешгирӣ аз баҳсу нофаҳмиҳо беҳтараш шомро каме дуртар аз ҳамсаратон гузаронед ва ба ҳар масъала бо оромӣ муносибат кунед. Рӯз барои омӯзиши чизҳои нав, мулоқотҳои корӣ ва харидҳои зарурӣ мувофиқ аст. Шиносоӣ бо одамони нав метавонад фикрҳои тоза ва имкониятҳои иловагӣ ба миён орад. Ҳоло фоидаи калонро интизор нашавед, вале аз кӯшиш даст накашед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз вақти он расидааст, ки муносибатҳои худро бо шахси дӯстдоштаатон беҳтар фаҳмед. Андеша кунед, ки чӣ шуморо ба ҳам наздик мекунад ва то чӣ андоза ба якдигар бовар доред. Вақтгузаронӣ бо одамони бароятон азиз ба шумо кумак мекунад, ки аз ташвишҳо дур шавед. Шиносоиҳои нав низ метавонанд ба дӯстии хуб табдил ёбанд. Дар кор ва муносибат бо ҳамкорон ва роҳбарият ба ваъдаҳои худ вафо кунед ва эҳтиромро нигоҳ доред. Аз корҳои шубҳаноки пулӣ худдорӣ намоед, онҳо метавонанд боиси зарар шаванд. Ба фикрҳои манфӣ дода нашавед ва умедро аз даст надиҳед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Агар ҳоло танҳо бошед, ғам нахӯред ва ба ҷуфтҳои ошноятон ҳасад набаред. Маълум нест, ки дар асл кӣ хушбахттар аст. Дар хонаатон вазъият орому устувор хоҳад буд, ҳарчанд дар масъалаҳои хариди либоси нав каме ихтилоф пайдо шуда метавонад. Дар кор аз усулҳои санҷидашуда истифода баред ва ба таҷрибаҳои хатарнок даст назанед. Имрӯз дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед, зеро амалиёти пулӣ метавонад боиси зарар гардад. Бештар истироҳат кунед, аз ҳар чиз нороҳат нашавед ва тамошои хабарҳои ташвишоварро камтар намоед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз имконияти шиносоӣ бо шахсе пайдо мешавад, ки метавонад ба шумо писанд ояд ва муносибати ошиқонаатонро оғоз бахшад. Агар оиладор бошед, ба ҳамсаратон бештар таваҷҷуҳ зоҳир кунед, то ӯ худро танҳо ҳис накунад. Агар ҳамаи нақшаҳоятон амалӣ нашаванд, рӯҳафтода нагардед: зиндагӣ ҳамеша мувофиқи хости мо пеш намеравад. Эҳтимол, дӯстатон ба ёрии молиявӣ ё маслиҳати шумо ниёз пайдо кунад. Агар имкон дошта бошед, ӯро дастгирӣ кунед. Имрӯз аз нӯшокиҳои спиртӣ, ғизои серравғану серкалория ва истифодаи моддаҳои кимиёвӣ эҳтиёт намоед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Аз изҳори муҳаббат шарм надоред. Ба шахси дӯстдоштаатон паёми самимӣ нависед ё бо суханони зебо эҳсосоти худро баён кунед. Чунин таваҷҷуҳ ӯро шод мегардонад. Кӯшиш кунед, ки муносибататонро бо ҳамсаратон аз нав гармтар созед ва агар ранҷишҳои кӯҳна ба ёд оянд, онҳоро баҳона барои ҷанҷол накунед. Дар кор манфиатҳои худро ҳимоя намоед ва аз нишон додани қобилияту истеъдоди худ натарсед. Барои варзиш кардан низ рӯзи мувофиқ аст, аммо худро аз ҳад зиёд хаста накунед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Барои намояндагони оиладори ин мучал дар муносибат бо ҳамсар муҳаббату ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмфармо хоҳад буд. Агар муҷаррад бошед, эҳтимол, имконияти пайдо кардани шахси дӯстдоштаатон фаро расад. Агар байни шумо ва ҳамсаратон мушкилӣ пайдо шуда бошад, онро нодида нагиред, баъдтар вазъият метавонад бадтар шавад. Дар ҷойи кор серташвишӣ пеш меояд ва шояд маҷбур шавед хатогиҳои дигаронро ислоҳ кунед. Агар нияти парҳез кардан дошта бошед, беҳтараш чанд рӯз сабр кунед, то ба васвасаи хӯрдани шириниҳо дода нашавед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Имрӯз барои муҳаббату муносибатҳои ошиқона рӯзи мусоид аст. Вохӯриҳои ошиқона метавонанд хуб гузаранд ва агар ҳоло муҷаррад бошед, эҳтимол, касе муҳаббаташро ба шумо изҳор кунад. Дастгирии наздикон ба шумо нерӯ мебахшад ва барои амалӣ кардани нақшаҳоятон илҳом мебахшад. Имрӯз аз имзои ҳуҷҷатҳои муҳим ва тарҳрезии нақшаҳои азим худдорӣ кунед. Агар худро бад ҳис кунед, хуб истироҳат намоед, мувофиқи ҳаво либос пӯшед ва машқҳои вазнини ҷисмониро ба рӯзи дигар гузоред.
