Яке аз вазифаҳои муҳимтарини оила тарбияи фарзанд мебошад. Фарзанд амонати Худованд аст. Ӯ танҳо ба ғизо ва либос ниёз надорад. Ба ӯ муҳаббат, таълим, тарбия ва роҳнамоӣ низ зарур аст. Дар ҷомеаи имрӯза баъзан падару модарон тамоми диққати худро ба таъмини моддӣ равона карда, аз тарбияи фарзандон ғофил мешаванд.
Аммо таҷрибаи зиндагӣ нишон медиҳад, ки муҳимтар аз сарват ахлоқ ва дониш аст. Фарзанди боодоб метавонад дар ҳар шароит роҳи худро пайдо кунад. Фарзанди беахлоқ бошад, ҳатто бо вуҷуди имкониятҳои зиёд метавонад ба роҳи нодуруст равад. Аз ҳамин рӯ, тарбияи фарзанд бояд аз солҳои аввал оғоз шавад.
Нақши модар дар бунёди оилаи солим
Дар фарҳанги тоҷикон модар ҷойгоҳи махсус дорад. Модар нахустин омӯзгор, нахустин мураббӣ ва нахустин сарчашмаи муҳаббат барои фарзанд аст. Бисёр олимон бар он назаранд, ки тақдири фарзанд то андозае аз тарбияи модар вобаста мебошад. Аз ҳамин сабаб дар ҷомеаи мо ҳамеша таълими духтарон аҳамияти махсус доштааст. Зеро духтари босавод дар оянда метавонад фарзандони босавод тарбия намояд.
Мақоли машҳури шарқӣ мегӯяд: «Агар як мардро таълим диҳед, як нафарро таълим додаед, вале агар як занро таълим диҳед, як ҷомеаро таълим додаед».
Нақши падар дар таҳкими оила
Агар модар қалби оила бошад, падар сутуни асосии он ба ҳисоб меравад. Дар фарҳанги миллӣ ва таълимоти исломӣ падар на танҳо таъминкунандаи рӯзгор, балки мураббӣ, роҳнамо ва ҳомии аҳли хонавода мебошад.
Фарзандон пеш аз ҳама аз рафтори падар сабақ мегиранд. Одоб, масъулиятшиносӣ, меҳнатдӯстӣ ва эҳтиром ба дигарон бештар тавассути намунаи шахсии падар дар зеҳни кӯдак ҷой мегирад.
Мутаассифона, имрӯз баъзе падарон масъулияти худро танҳо дар таъмини моддӣ мебинанд. Ҳол он ки фарзандон ба таваҷҷуҳ, суҳбат, маслиҳат ва меҳрубонии падар низ ниёз доранд. Падаре, ки барои фарзанд вақт ҷудо мекунад, бо ӯ суҳбат менамояд ва дар мушкилот ёрӣ мерасонад, дар ташаккули шахсияти фарзанд нақши бузург мебозад.
Ҷомеашиносон таъкид мекунанд, ки кӯдаконе, ки бо падар муносибати солим доранд, одатан дар зиндагӣ муваффақтар ва устувортар мебошанд.
