Ҳамал (21 март-20 апрел)
Агар муддати дароз танҳо бошед, бояд нигоҳатонро ба зиндагӣ тағйир диҳед. Ба ҷамъомадҳо равед, бо одамони нав шинос шавед ва беҳтарин хислатҳои худро нишон диҳед. Муносибат бо наздикон ба таваҷҷуҳи бештар ниёз дорад, бинобар ин меҳру ғамхории худро дареғ надоред. Рӯзҳои охир аз ҳад зиёд кор кардаед, аз ин рӯ ба саломатӣ низ аҳамият диҳед. Аз харидҳои гарону хатарнок худдорӣ намоед. Барои эҳсоси хуб ғизои дуруст ва парҳези муътадилро риоя кунед.
Савр (21 апрел-21 май)
Имрӯз баъзе ҷиҳатҳои хислати шумо барои шахси дӯстдошта ғайричашмдошт менамоянд ва ӯро водор мекунанд, ки ба шумо аз нигоҳи дигар назар кунад. Дар хона фазои оромӣ ва ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмфармо хоҳад буд. Барои муроҷиат ба роҳбарият ва баррасии масъалаҳои муҳим рӯзи мусоид аст. Дар муошират самимӣ бошед ва аз расмиятчигии зиёдатӣ канорагирӣ кунед. Хариди техника, либос ё ашёе, ки зиндагиро осонтар мекунад, бобарор хоҳад шуд. Барои беҳтар кардани қомат ва саломатӣ метавонед ба варзиш ё фитнес оғоз намоед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз имконият пайдо мекунед, ки муносибатҳои душворро бо атрофиён беҳтар созед. Сабру таҳаммул ва нармгуфторӣ ба шумо дар ёфтани забони муштарак кумак мекунанд. Дар кор рӯзи ором дар пеш аст. Агар чизеро гум карда бошед, хавотир нашавед, эҳтимол ба зудӣ пайдо мешавад ё ҷои онро чизи беҳтар мегирад. Нерӯи ҷисмонӣ каме коҳиш меёбад, аз ин рӯ худро аз ҳад зиёд хаста накунед ва ба ҳар кас кумак расониданро низ боэҳтиёт баррасӣ кунед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Агар хоҳед, ки дар зиндагӣ тағйироти мусбат ба вуҷуд ояд, худатон бояд барои он қадам гузоред. Нимаи дуюми рӯз барои варзиш ва истироҳати фаъол хеле мувофиқ аст. Шомро бо одамони дӯстдошта дар фазои гарму самимӣ гузаронед. Зимни муносибат бо атрофиён эҳтиёткор бошед, нафаре метавонад нисбат ба шумо норозигӣ дошта бошад. Вазъи молиявӣ устувор мемонад ва даромади иловагӣ низ имкон дорад. Барои нигоҳ доштани саломатӣ аз стресс ва асабоният дурӣ ҷӯед.
Асад (23 июл-22 август)
Эҳтимол касе ба шумо таваҷҷуҳи махсус дошта бошад ва ба зудӣ оғози муносибати ҷолибе имконпазир гардад. Агар дар муносибатҳои кунунӣ баъзе нофаҳмиҳо пайдо шаванд, онҳоро аз ҳад бузург накунед. Фикрҳои наве, ки имрӯз ба саратон меоянд, метавонанд дар оянда манбаи даромади иловагӣ шаванд. Субҳ хабарҳои хуши молиявӣ эҳтимол доранд. Бо ҳамкорон ба осонӣ забон меёбед. Барои саломатӣ бештар ҳаракат кунед, камҳаракатӣ ба сутунмуҳра ва узвҳои дохилӣ таъсири манфӣ мерасонад.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Дар масъалаҳои ошиқона имрӯз сабру таҳаммул нишон диҳед. Аз шахси дӯстдошта талаботи аз ҳад зиёд накунед, зеро ин метавонад муносибатҳоро сард созад. Рӯзи шумо бештар бо мулоқот ва муошират бо наздикон, дӯстону шиносон мегузарад. Дар ҷойи кор аз ҳар гуна гумону шубҳаҳо канорагирӣ намоед, то муносибат бо ҳамкорон вайрон нашавад. Барои сармоягузорӣ ба таълим, саломатӣ, таъмир ё сохтмон вақти хуб аст. Ба чашмонатон истироҳат диҳед ва аз кори зиёд худдорӣ намоед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Имрӯз рӯзи хубест барои корҳои эҷодӣ, вохӯриҳои ошиқона ва муоширати гуворо. Рӯҳияи хуб шуморо ба ҳамсуҳбати ҷолиб табдил медиҳад. Дар хона баъзе мушкилиҳои хурди рӯзгор пеш омада метавонанд, вале онҳо бе ташвиши зиёд ҳал мешаванд. Заҳматҳои пешинаатон дар кор бенатиҷа намемонанд ва роҳбарият метавонад ба шумо лоиҳаи муҳим пешниҳод кунад. Барои харидҳои калон ва оғози корҳои нав фурсати муносиб аст. Вазъи равонӣ ва ҷисмониатон низ қаноатбахш хоҳад буд.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Имрӯз эҳтиёҷ ба муҳаббат ва ғамхорӣ бештар эҳсос мешавад. Ба шахси дӯстдошта меҳрубонӣ нишон диҳед ва посухи хуб хоҳед гирифт. Рӯз барои вохӯриҳои оилавӣ, ҷашнҳои хонаводагӣ ва мулоқот бо дӯстони қадимӣ мусоид аст. Баъзеҳо метавонанд робитаҳои кӯҳнаро барқарор намоянд. Барои одамони эҷодкор давраи илҳом ва муваффақият фаро мерасад. Барои саломатӣ варзиш ва ҳаракати бештарро фаромӯш накунед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз барои мулоқотҳои ошиқона ва суҳбат бо шахси дӯстдошта рӯзи хуб аст. Аммо барои ҳалли масъалаҳои хонаводагӣ чандон мувофиқ нест. Агар хоҳед, метавонед ба навсозии хона ё таъмири баъзе қисматҳои он шурӯъ кунед. Дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед, зеро эҳтимоли фиреб ё талафи маблағ вуҷуд дорад. Ба ваъдаҳои шубҳанок бовар накунед. Парҳези сабук ба саломатии шумо фоида меорад, аммо тағйироти шадид дар реҷаи ғизо тавсия дода намешавад.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз аз қадами аввал гузоштан наҳаросед. Таҷрибаи нав ба шумо боварии бештар мебахшад ва ҷозибаи шахсиятатонро зиёд мекунад. Танҳо баҳсу муноқиша бо наздикон метавонад табъатонро каме хира кунад. Аз ваъдаҳои беҳуда ва корҳои ҷамъиятии душвор канорагирӣ намоед. Имрӯз метавонед дар бораи шавқу ҳавасҳои худ ҷиддитар фикр кунед, зеро баъзеи онҳо дар оянда манбаи даромад мешаванд. Барои харидҳои калон рӯзи муносиб нест. Ба саломатии ҷисмонӣ ва рӯҳии худ бештар ғамхорӣ кунед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз дар муносибатҳои шахсӣ сабру таҳаммул талаб мекунад. Барои ба даст овардани ҳамдигарфаҳмӣ бо шахси дӯстдошта кӯшиши зиёд лозим мешавад. Дар корҳои хона мушкилоти ногаҳонӣ пайдо шуда метавонанд. Дар ҷойи кор баъзе ҳамкорон метавонанд аз фаъолият ва ҷиддияти шумо норозӣ бошанд. Вақти он расидааст, ки қобилиятҳои худро аз нав арзёбӣ намуда, барои онҳо самти муносибтар пайдо кунед. Аз хӯрокҳои равғанин ва нӯшокиҳои спиртӣ худдорӣ намоед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Муҳаббати ҳақиқӣ метавонад дари хушбахтиро ба рӯятон боз кунад, бинобар ин имкониятҳои хубро аз даст надиҳед. Барои ҳар як узви оила вақт ҷудо кунед, зеро таваҷҷуҳи шахсӣ муносибатҳоро мустаҳкам месозад. Ба корҳои дигарон дахолат накунед ва кӯшиш накунед, ки ҳамаро идора намоед. Дар масъалаҳои молиявӣ бахт ба ҷониби шумост ва метавонед баъзе корҳои муҳимро бомуваффақият анҷом диҳед. Ба ғизои ҳаррӯза аҳамият диҳед, зеро эҳтимоли пайдо шудани мушкилиҳои марбут ба ҳазми хӯрок вуҷуд дорад.
