Ҳамал (21 март-19 апрел)
Имрӯз дар зиндагии шумо эҳсоси наве пайдо мешавад, ки ба оғози тӯфон монанд аст. Дар муносибатҳои ошиқона нооромӣ эҳсос шуда, тағйирот ногузир мегардад. Барои истироҳати муштарак вақт ҷудо кунед: бозӣ ё тамошои филм шуморо ба ҳам наздиктар месозад. Дар кор ҷасур бошед ва андешаҳои худро ошкоро пешниҳод намоед. Аз масъалаҳои молиявӣ, бахусус бо дӯстону шиносон, канорагирӣ кунед. Пеш аз хоб каме ором гиред.
Савр (20 апрел-20 май)
Имрӯз бахшиш ва узр пурсидан ба шумо сабукии рӯҳӣ мебахшад. Қабули иштибоҳҳо ба барқарор шудани оромӣ дар муносибатҳо кумак мекунад. Хабарҳои хуш дар бораи фарзандон дилатонро шод месозанд. Ба маслиҳати ҳамкорон гӯш диҳед, зеро он метавонад корро зудтар анҷом диҳад. Аз хариди нолозим худдорӣ намоед, беҳтараш имрӯз ба мағозаҳо наравед. Дар ғизо сабзавоти тару тозаро бештар истифода баред ва хӯрокҳои хамириро маҳдуд созед.
Ҷавзо (21 май-20 июн)
Аз тағйирот натарсед, ҳатто агар он ба зиндагии шахсӣ марбут бошад. Рӯзи серташвиш аст, лаҳзае бекор намешинед. Ба ҷанҷол роҳ надиҳед ва аз эродгирии майда худдорӣ кунед. Эҳсосоти худро пурра ошкор насозед, ин ба шумо имкон медиҳад ниятҳои дигаронро беҳтар дарк намоед. Шомгоҳон вазъи молиявӣ метавонад беҳтар шавад. Барои саломатӣ барвақт хоб рафтан муҳим аст.
Саратон (21 июн-22 июл)
Имрӯз ҳатто як таваҷҷуҳи хурд метавонад муносибатҳои ошиқонаро гармтар созад. Дар ҷои кор масъулиятро ба дӯш гирифтан лозим меояд, зеро вазъият роҳбариро талаб мекунад. Қобилиятҳои кории шумо барои ҳалли мушкилот басандаанд. Варзиш ё шиноварӣ ба шумо нерӯ мебахшад ва ҳолати ҷисмониро беҳтар мекунад.
Асад (23 июл-22 август)
Ба шахсони муҷаррад тавассути интернет шинос шудан тавсия намешавад, зеро эҳтимоли фиреб вуҷуд дорад. Барои оиладорон масъалаи устувории молиявӣ аҳамияти бештар пайдо мекунад. Нақшаи ҷолибе ба зеҳнатон меояд, аммо барои иҷрои он ҳоло омода нестед. Ба ҳисси ботинии худ эътимод кунед. Хариди ашёе, ки зиндагиро осонтар месозад, муфид хоҳад буд. Барои рафъи хастагӣ маҳс ё сайругашти кӯтоҳ кумак мекунад.
Сунбула (23 август-22 сентябр)
Дар муносибатҳои ошиқона каме мушкилӣ эҳсос мешавад, беҳтараш сабр пеша кунед. Агар танҳо бошед, эҳтимоли шиносоии ҷиддӣ вуҷуд дорад. Бо хешовандон нофаҳмӣ рух дода метавонад, аммо касеро гунаҳкор насозед. Хабарҳои хуб шуморо рӯҳбаланд мекунанд. Имрӯз имкониятҳои хуби пешрафти касбӣ ва дарёфти даромади иловагӣ фароҳам мегарданд. Ба саломатии худ аҳамият диҳед ва аз хастагии зиёдатӣ худдорӣ намоед.
Мизон (23 сентябр-22 октябр)
Имрӯз дар ҳама кор ба садои ботинии худ гӯш диҳед ва хулосаҳои шитобкорона набароред. Шом барои қабули меҳмонон ва суҳбати самимӣ хеле мувофиқ аст. Фишори масъулиятҳо тадриҷан коҳиш меёбад. Муносибати ҳамкорон беҳтар шуда, роҳбарият ба шумо бештар эътимод мекунад. Аз баҳсҳои молиявӣ канорагирӣ намоед. Барои пешгирии шамолхӯрӣ нӯшокиҳои хеле сард нанӯшед.
Ақраб (23 октябр-21 ноябр)
Ин рӯз барои рушди муносибатҳои ошиқона хеле мусоид аст. Ба дӯстдоштаатон сюрпризи хуш омода кунед. Дар худ фурӯ наравед, бештар бо одамони хушҳол муошират намоед. Дар кор оромӣ ва хирадро нигоҳ доред, ҳатто агар танқид шунавед ҳам. Дар масъалаҳои молиявӣ ба ҳисси ботинӣ такя кунед, имконият наздик аст. Аз исрофкорӣ худдорӣ намоед. Шомро бо машғулияти дӯстдоштаатон сипарӣ кунед.
Қавс (22 ноябр-21 декабр)
Дар муносибатҳои ошиқона ба шарик озодӣ диҳед ва талаботи зиёдатӣ нагузоред. Имрӯз корҳое пеш меоянд, ки диққати баланд мехоҳанд, вале шумо аз уҳдаашон мебароед. Ситораҳо барои шумо имкониятҳои хуб фароҳам меоранд: бахт ва нерӯ ҳамсафари шумо хоҳанд буд. Нороҳатии сабуки саломатӣ эҳтимол дорад, аммо ҷиддӣ нест. Пеш аз хоб сайругашти кӯтоҳ истироҳати шуморо беҳтар мекунад.
Ҷаддӣ (22 декабр-19 январ)
Вақти қабули қарорҳои ҷиддӣ дар муносибатҳои шахсӣ фаро расидааст. Рӯз барои истироҳат бо оила ва муошират бо наздикон хеле мувофиқ мебошад. Агар нақшаҳо амалӣ нашаванд, шояд лозим аст равиши худро тағйир диҳед. Эҳтимоли талафоти молиявӣ вуҷуд дорад, бинобар ин эҳтиёткор бошед. Ба саломатии худ беэътиноӣ накунед, он бояд ҳамеша дар ҷойи аввал қарор дошта бошад.
Далв (20 январ-18 феврал)
Хушбахтӣ дар зиндагии шахсӣ аз зиракӣ ва ҷасорати шумо вобаста аст. Онҳое, ки танҳо ҳастанд, метавонанд вазъиятро ба нафъи худ тағйир диҳанд. Худро нодида нагиред, вақти фаъол шудан фаро расидааст. Рӯз барои сафарҳои корӣ, бастани шартномаҳои молиявӣ ва қабули қарорҳои муҳим мусоид аст. Эҳтимоли муваффақият баланд мебошад.
Ҳут (19 феврал-20 март)
Дар муносибатҳои шахсӣ оромӣ ва ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмфармост. Шахсе шуморо дӯст медорад, аммо ҳанӯз ҷуръати иқрор шуданро надорад. Корҳои хонагӣ диққат металабанд, вале бо ҳамкорӣ сабуктар мешаванд. Эҳтимоли болоравии нерӯ ва шавқ ба кор вуҷуд дорад. Масъалаҳои касбиро ба осонӣ ҳал мекунед ва нақшаҳоро амалӣ месозед. Имрӯз ба интуитсия такя намоед, амалҳои ногаҳонӣ метавонанд фоида оваранд. Аз хӯрокҳои тезу шӯр худдорӣ кунед.
