Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз шояд ба назаратон расад, ки шахси дӯстдоштаатон нисбат ба шумо сард шудааст. Вале ин танҳо эҳсоси нодуруст аст, зеро ӯ айни замон бо мушкилоти зиёде рӯ ба рӯст. Бо наздикон баҳсҳои хурд имкон доранд, аз ин рӯ кӯшиш кунед онҳоро зуд ҳал намоед. Аз тағйирот наҳаросед, зеро онҳо метавонанд имкониятҳои нав оранд. Ба маслиҳати дигарон гӯш диҳед ва ба саломатии худ, махсусан ба бемориҳои кӯҳна диққат диҳед.
Савр (21 апрел-20 май)
Агар аз рафтори шахси дӯстдоштаатон норозӣ бошед, имрӯз вақти муносиб барои суҳбати самимист. Ӯ суханони шуморо ҷиддӣ қабул мекунад. Каме танҳо мондан ба шумо имкон медиҳад эҳсосоти воқеии худро беҳтар дарк кунед. Корҳои муҳимро дар нимаи аввали рӯз анҷом диҳед. Дар масъалаҳои молиявӣ эҳтиёткор бошед ва аз муомилаҳои шубҳанок дурӣ ҷӯед. Аз хастагии зиёд худдорӣ намоед, то ба саломатӣ зарар нарасад.
Ҷавзо (21 май-21 июн)
Дастгирии наздикон имрӯз ба шумо нерӯ ва илҳом мебахшад. Баъзе маълумоти муҳимеро, ки ба даст меоред, беҳтар аст махфӣ нигоҳ доред, то касеро наранҷонед. Барои гуфтушунидҳои муҳим рӯзи муносиб аст, вале даромади зудро интизор нашавед. Ҳоло сарфакор будан беҳтар аст. Рӯзро бештар ба истироҳат, суҳбат бо аҳли оила ва сайругашт бахшед, аз корҳои вазнин худдорӣ намоед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Дар ҳаёти ошиқонаи шумо эҳсосоти нав пайдо мешаванд ва эҳтимоли тағйироти муҳим вуҷуд дорад. Муҳити хона орому дӯстона хоҳад буд ва ҳамдигарфаҳмӣ дар оила бештар мегардад. Имрӯз корҳои дермондаро анҷом диҳед ва баъди нисфирӯзӣ интизори хабари муҳим бошед. Агар худро ноором ҳис кунед, аз имзои шартномаҳо ё гирифтани қарз худдорӣ намоед. Варзиши сабук рӯҳияи шуморо беҳтар месозад.
Асад (23 июл-23 август)
Муносибати дӯстиро бо ишқ омехта насозед, то баъд ноумед нашавед. Агар фарзандонатон иштибоҳи хурде кунанд, бо онҳо мулоимтар рафтор намоед. Имрӯз барои ҷамъбасти корҳои нотамом ва тартиб додани нақшаҳои нав мусоид аст. Аз хароҷоти беҳуда ва харидҳои нолозим худдорӣ кунед. Агар дар буғумҳо ё мушакҳо нороҳатӣ эҳсос кунед, истироҳат ва нигоҳубини саломатиро фаромӯш насозед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Баъзе ҳолатҳои ногаҳонӣ метавонанд шуморо саргардон созанд. Дар муносибатҳои шахсӣ шитоб накунед ва ба овозаҳо бовар накунед. Бо ҳамсар ё дӯстдоштаатон боэътимод ва ором муносибат кунед. Заҳмати имрӯз метавонад дар оянда ба пешрафти касбӣ оварда расонад. Вазъи молиявӣ низ тадриҷан беҳтар мешавад. Рӯз барои қабули қарорҳои муҳим ва нигоҳ доштани тавозуни рӯҳӣ хеле мусоид аст.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Агар танҳо бошед, имрӯз имкони шиносоии ҷолиб вуҷуд дорад, бинобар ин атрофро бодиққат назар кунед. Гарчанде корҳои зиёде пеш меоянд, шумо аз уҳдаи онҳо хуб мебароед. Дар ҷои кор қобилият ва заковати худро нишон медиҳед. Баъзе нақшаҳо метавонад ба таъхир афтанд, вале ин муваққатист. Машқи ҷисмонӣ ё сайругашти фаъол ба беҳтар шудани саломатӣ ва рӯҳияи шумо мусоидат мекунад.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Эҳтимол муносибати дӯстона ба эҳсосоти ошиқона табдил ёбад. Кӯшиш кунед эҳсосоти худро идора намоед, то баъд пушаймон нашавед. Имрӯз суҳбатҳо ва баҳсҳо зиёд мешаванд, аз ин рӯ сабрро аз даст надиҳед. Барои мулоқот бо роҳбарият ё ҳамкорон рӯзи хеле хуб аст. Дар оғоз кардани корҳои нав бахт ёр мешавад. Вазъи саломатӣ ва рӯҳияатон низ хуб хоҳад буд.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз барои оғоз кардани муносибати нави ошиқона вақти чандон мувофиқ нест ва касе метавонад шуморо ноумед созад. Бо наздикон ё фарзандон нофаҳмиҳо имкон доранд. Бо вуҷуди ин, дар кор ва масъалаҳои молиявӣ бахтатон баланд мешавад. Барои баланд бардоштани дониши молиявӣ китоб ё курсҳои омӯзиширо истифода баред. Агар рӯҳияатон паст бошад, бо кори дӯстдошта машғул шавед.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Агар аз рафтори ҳамсар ё шарикатон норозӣ бошед, эҳсосоти худро пинҳон накунед. Эҳтимоли баҳс бо марди калонсол, шояд хешованд, вуҷуд дорад. Боадаб бошед, вале аз мавқеи худ даст накашед. Ба овозаҳо аҳамияти зиёд надиҳед. Дар масъалаҳои молиявӣ аз таваккали зиёд худдорӣ кунед. Аз хастагӣ ва асабоният эҳтиёт шавед ва барои истироҳат вақт ҷудо намоед.
Далв (21 январ-20 феврал)
Имрӯз ҳисси дарки пешакӣ ва зеҳни шумо қавитар мешавад. Дар ибрози эҳсосот шитоб накунед, то шахси мавриди таваҷҷуҳро беҳтар бишносед. Вохӯрӣ бо як шиноси дерина эҳтимол дорад. Дар корҳои муҳим аз саросемагӣ ва қарорҳои беандеша дурӣ ҷӯед. Агар рӯҳафтода нашавед, масъалаҳои корӣ ва молиявӣ ба осонӣ ҳал мегарданд. Ба саломатӣ ва истироҳати худ диққати бештар диҳед.
Ҳут (21 феврал-20 март)
Имрӯз дар ҳаёти ошиқонаатон тағйироти мусбат рух дода метавонад. Масъулиятшиносӣ нисбат ба худ ва наздиконатон ба шумо комёбӣ меорад. Ба садои дили худ гӯш диҳед, он роҳи дурустро нишон медиҳад. Барои худ тӯҳфаи хурде бихаред ё бо кори дӯстдошта машғул шавед. Агар тарзи ҳаёти солимро риоя кунед, саломатиятон хуб мемонад, вале аз одатҳои зараровар даст кашидан беҳтар аст.
