Ҳамал (21 март-20 апрел)
Имрӯз миёни эҳсосот ва ақли солим мувозинат нигоҳ доштан муҳим аст. Дар ҷодаи ишқ шитоб накунед ва шахси дӯстдоштаро воқеъбинона арзёбӣ кунед. Дар ҷои кор ҳуҷҷатҳо ва созишномаҳоро бодиққат санҷед, як хатои гузашта метавонад ба обрӯятон таъсир расонад. Барои хариди калон рӯзи мусоид аст. Ба ҳисси ботинии худ бовар кунед. Муошират бо одамони хушбин ба шумо нерӯ ва рӯҳияи хуб мебахшад.
Савр (21 апрел-21 май)
Дар масъалаҳои ошиқона эҳтиёткор бошед ва қарорҳои саросема нагиред. Дар оила фазои орому гарм ҳукмфармо мешавад ва бо наздикон вақтро хуш мегузаронед. Дар кор фаъолиятатон қадр мешавад ва имкони беҳтар шудани даромад вуҷуд дорад. Агар худро хаста ё беҳол ҳис кунед, бештар истироҳат кунед ва ба саломатӣ аҳамият диҳед. Чойи гиёҳӣ метавонад барои барқарор кардани нерӯ муфид бошад.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Бо шахси дӯстдошта мулоим ва босабр бошед, зеро суханони сахт метавонанд дилозор шаванд. Дар кор бо ҷиддият амал карда, хатогиҳои пешинаро ислоҳ мекунед ва барои оғоз кардани нақшаҳои нав имконият пайдо мешавад. То амалӣ шудани ниятҳоятон онҳоро зиёд ошкор накунед. Аз ҷиҳати молиявӣ рӯзи хуб аст. Барои саломатӣ реҷаи мунтазами варзиш ва ғизои солимро риоя намоед.
Саратон (22 июн-22 июл)
Имрӯз барои нигоҳ доштани муносибатҳои хуб сабру таҳаммул лозим мешавад. Нимаи дуюми рӯз масъалаҳои вобаста ба фарзандон ё зиндагии шахсӣ метавонанд таваҷҷуҳи бештар талаб кунанд. Барои сафар ва корҳои тиҷоратӣ фурсати муносиб аст. Дар ҷои кор заҳмати шумо қадр мешавад ва эҳтимоли болоравии маош ё мансаб вуҷуд дорад. Ба ҳар хабар зуд бовар накунед ва ба истироҳати кофӣ аҳамият диҳед.
Асад (23 июл-23 август)
Агар муносибатҳои ошиқона каме сард шуда бошанд, беҳтар аст муддате фосила гиред. Дар ҳаёти оилавӣ тағйироти калон пешбинӣ намешавад, вале эҳтимоли нав кардани муҳити хона вуҷуд дорад. Дар кор мумкин аст санҷишҳо баргузор шаванд, бинобар ин ҳуҷҷатҳои молиявиро тартиб диҳед. Дар масъалаҳои пулӣ қатъӣ бошед. Барои оғози машқҳои варзишӣ рӯзи муносиб аст ва аз баҳсу асабоният дурӣ ҷӯед.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз эҳсосоти ошиқона ва рӯҳияи романтикӣ бештар мешавад. Имконият пайдо мекунед, ки истеъдод ва ҷозибаи худро нишон диҳед. Ба ҷойи ғарқ шудан дар андешаҳои манфӣ, диққатро ба кор равона кунед. Аз баҳсҳои вобаста ба пул ё қарз худдорӣ намоед. Барои нигоҳ доштани саломатӣ истеъмоли намак ва шакарро камтар кунед.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Ситораҳо тавсия медиҳанд, ки каме бо худ танҳо монед ва эҳсосоти воқеии худро дарк кунед. Эҳтимол баъзе ҳадафҳои пешинаро иваз намуда, нақшаҳои нав созед. Дар касбу кор суръати пешрафт кам мешавад, вале бо талош ин ҳолатро бартараф мекунед. Ба зиндагӣ бо назари мусбат нигаред, то имкониятҳои молиявиро аз даст надиҳед. Кӯшиш кунед оромӣ ва тавозуни ботиниро нигоҳ доред.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Агар аз зиндагии шахсӣ розӣ набошед, вақти тағйирот фаро расидааст. Баъзеҳо муносибати кӯҳнаро хотима медиҳанд, дигарон шиносоии нав пайдо мекунанд. Барои дур кардани фикрҳои манфӣ худро бо кори дӯстдошта машғул кунед. Дар кор дастгирии роҳбарон ва ҳамкоронро эҳсос мекунед. Барои ёфтани ҷавобҳо маълумотро бодиққат таҳлил намоед. Ғизои солим ва хоби кофӣ нерӯи шуморо нигоҳ медорад.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Имрӯз ҷозибаи шумо боиси шиносоиҳои ҷолиб мегардад. Дар баробари таваҷҷуҳ ба худ, эҳсосоти дигаронро низ ба назар гиред. Барои оғози корҳои душвор ҳоло вақти муносиб нест; беҳтараш хатогиҳои пешинаро ислоҳ кунед. Бо ҳамкорон ва шарикон муносибати хубро нигоҳ доред. Ғизои дорои оҳан, йод ва фосфор, инчунин ҳавои тоза ва ҳаракат ба беҳтар шудани ҳолат мусоидат мекунанд.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Имрӯз хоҳиши саёҳат, шиносоии нав ва таҷрибаҳои ҷолиб бештар мешавад. Дар оила лаҳзаҳои хушу хотирмонро қадр кунед. Муваффақияти шумо метавонад боиси ҳасади баъзеҳо гардад, аммо ба овозаҳо аҳамият надиҳед. Дар кор имкони болоравии маош ё пешрафти касбӣ вуҷуд дорад. Рӯз каме пурташвиш мешавад, бинобар ин бегоҳ барои истироҳат ва танҳо мондан вақт ҷудо кунед.
Далв (21 январ-20 феврал)
Дар муносибатҳои ошиқона эҳтимоли пайдо шудани рақиб вуҷуд дорад, вале бо эҳсосот қарор қабул накунед. Ба шарики зиндагӣ бештар таваҷҷуҳ диҳед, то муносибатҳо мустаҳкам шаванд. Нимаи аввали рӯз корҳои хурдро анҷом диҳед, то баъдтар осонтар пеш равед. Аз ҷиҳати молиявӣ имкони беҳтар шудани вазъ ҳаст. Боварӣ ба худ ва фаъолияти корӣ натиҷаҳои хуб медиҳанд. Варзишро мунтазам идома диҳед.
Ҳут (21 феврал-20 март)
Имрӯз барои оғоз ё таҳкими муносибатҳои ошиқона рӯзи мусоид аст. Агар чизеро мехоҳед, худатон низ ташаббус нишон диҳед. Шарики зиндагӣ омода аст шуморо дастгирӣ ва хушнуд созад. Байни пешрафти касбӣ ва оромии оилавӣ интихоби душвор пеш меояд, вале эҳтимол кор дар ҷойи аввал қарор гирад. Аз маҳорати муоширати худ истифода баред. Энергия ва ҷозибаи шумо бештар шуда, дигарон ба шумо бо назари мусбат менигаранд.
