Ҳамал (21 март-20 апрел)
Субҳ барои гуфтушунидҳои корӣ хеле мувофиқ аст. Ҳатто агар аввал чунин намояд, ки ба созиш расидан душвор аст, дар ниҳоят роҳи ҳалли хуб пайдо мешавад. Эҳтимол нақшаҳои нав пайдо шаванд ва шумо аз нақшаҳои дигарон низ истифода баред. Нимаи дуюми рӯз беҳтараш мустақилона кор кунед ва ба маслиҳатҳои зиёдатӣ гӯш надиҳед. Ба тартиб даровардани хона ё ҷойи кор рӯҳияатонро беҳтар мекунад ва ҳатто имкон медиҳад ашёи гумшударо пайдо кунед.
Савр (21 апрел-21 май)
Субҳи имрӯз барои оғоз кардани корҳои муҳим чандон мувофиқ нест. Эҳтимоли душворӣ ва хатогиҳое вуҷуд дорад, ки ислоҳашон вақти зиёдро мегирад. Аз мулоқотҳои муҳими шахсӣ ва корӣ низ беҳтараш худдорӣ кунед. Нимаи дуюми рӯз оромтар мегузарад ва барои истироҳат ва суҳбат бо наздикон муносиб аст. Харидҳои хуб, ҳатто харидҳои ғайринақшавӣ низ имкон доранд. Дар қарорҳои муҳим бошад, шитоб накунед.
Ҷавзо (22 май-21 июн)
Имрӯз барои ҷавзоҳо рӯз хеле хуб оғоз мешавад ва эҳтимол аст аз интизориҳо ҳам бештар ба даст оранд. Шумо метавонед ба шахсе, ки ба мушкилӣ дучор шудааст, ёрӣ расонед ва баъдтар аз ӯ хизмати муҳим гиред. Барои харид ва аҳдҳои молиявӣ рӯз мусоид аст. Пулро беҳуда сарф намекунед ва ҳатто хариди ғайринақшавӣ метавонад боиси пушаймонӣ нашавад. Дар ҳаёти шахсӣ низ тағйироти хуб ва барқарор шудани муносибатҳои кӯҳна эҳтимол дорад.
Саратон (22 июн-22 июл)
Саратонҳо имрӯз нерӯ ва иродаи зиёд доранд ва метавонанд аз рақибон пеш гузаранд. Аммо фаромӯш накунед, ки нерӯи инсон беохир нест. Дар давоми рӯз танаффус карда, барои барқарор кардани қувва вақт ҷудо кунед, то шом худро хаста эҳсос накунед. Барои наздикон низ вақт ёбед, зеро имрӯз ба таваҷҷуҳи шумо бештар ниёз доранд. Эҳтимол даъвати ногаҳонӣ ба як чорабинии ҷамъиятӣ ё маҳфил бигиред, онро рад накунед.
Асад (23 июл-23 август)
Рӯзи асадҳо дар аввал каме душвор оғоз мешавад, вале эҳсоси дарунии шумо нишон медиҳад, ки вазъият беҳтар хоҳад шуд. Аз шитобкорӣ худдорӣ кунед ва барои ҳар кор вақти муносибро интизор шавед. Эҳтимол бо ҳамкорон ё дӯстон баҳс пайдо шавад, аммо чунин баҳсҳо метавонанд барои равшан шудани ҳақиқат муфид бошанд. Бо наздикон бошад, имрӯз аз баҳсҳои ҷиддӣ худдорӣ кунед, зеро эҳтимоли ранҷиши тарафайн зиёд аст.
Сунбула (24 август-23 сентябр)
Имрӯз сунбулаҳо метавонанд бисёр корҳои муҳимро ба анҷом расонанд. Шумо масъалаҳои душворро бо такя ба мантиқ ва ақли солим зуд ҳал мекунед. Эҳтимол аст бо одамони ғайриоддӣ ва соҳибистеъдод шинос шавед ва ба онҳо таассуроти хуб гузоред. Чунин шиносоӣ метавонад ба дӯстӣ ё ҳатто муносибати ошиқона табдил ёбад. Дар корҳои якранг ҳам диққати худро аз даст надиҳед. Рӯзи муносиб барои омӯзиш, ҳамкорӣ ва оғоз кардани робитаҳои нав аст.
Мизон (24 сентябр-23 октябр)
Мизонҳо имрӯз нерӯманд ва қотеъ ҳастанд ва то ба мақсад нарасанд, аз нақшаи худ даст намекашанд. Аммо ин рафтор метавонад баъзе атрофиёнро асабонӣ кунад. Аз қарорҳои шитобкорона, махсусан дар масъалаҳои пул ва молу мулк, худдорӣ кунед. Ба ваъдаҳои одамоне, ки сарвати зиёд ва фоидаи осон ваъда медиҳанд, бовар накунед, эҳтимоли фиреб вуҷуд дорад. Пеш аз ҳар қадам ҳама ҷузъиётро бодиққат санҷед.
Ақраб (24 октябр-22 ноябр)
Барои ақрабҳо имрӯз рӯзи хеле хуб аст, махсусан барои корҳое, ки ҳамкорӣ ва муттаҳид кардани қувваҳоро талаб мекунанд. Эҳтимол шарикони нави боэътимод пайдо шаванд, ки баъдтар дӯстони хуб низ хоҳанд шуд. Шиносоии корӣ метавонад ба муносибати ошиқона табдил ёбад. Сафарҳо низ бобарор мегузаранд ва имкони дидани ҷойҳои ҷолиб вуҷуд дорад. Агар ошиқ бошед, ҳатто дар хона ҳам метавонед бо шахси дӯстдошта вақти хеле хуш гузаронед.
Қавс (23 ноябр-21 декабр)
Субҳи имрӯз барои қавсҳо чандон осон нест. Эҳтимол нақшаҳоро зуд-зуд тағйир диҳед ва ҳодисаҳои ғайричашмдошт диққататонро парешон кунанд. Хатоҳои хурд метавонанд ба обрӯятон таъсир расонанд, бинобар ин онҳоро ҳарчи зудтар ислоҳ кунед. Нимаи дуюми рӯз оромтар ва гуворотар мешавад. Онро барои суҳбат бо дӯстон, қабули меҳмонон ё истироҳат истифода баред. Машғулиятҳои сабуки солимгардонӣ низ имрӯз натиҷаи хуб медиҳанд.
Ҷаддӣ (22 декабр-20 январ)
Барои ҷаддиҳо беҳтар аст корҳои муҳим ва мулоқот бо одамони заруриро ба нимаи аввали рӯз гузаронанд. Дар ин вақт вазъият бештар ба нафъи шумо хоҳад буд. Баъдтар эҳсосот шиддат гирифта, ҳатто масъалаҳои хурд метавонанд рӯҳияатонро вайрон кунанд. Барои зуд ба натиҷа расидан шитоб накунед, зеро мумкин аст баъзе ҷузъиёти муҳимро аз назар дур созед ё хатогиҳои пешинаро такрор кунед. Дар ҳолати зарурӣ аз шахси боэътимод маслиҳат пурсед.
Далв (21 январ-19 феврал)
Имрӯз барои далвҳо воқеаҳои бузург эҳтимол кам бошанд, вале баъзе ҳолатҳо метавонанд асабро хароб кунанд. Вазъият норавшан мешавад ва барои фаҳмидани он вақт лозим меояд. Аз ин сабаб шояд баъзе корҳоро сари вақт анҷом дода натавонед, аммо хавотир нашавед, ҳама чизро баъдтар ҳам иҷро кардан мумкин аст. Мулоқот бо одамоне, ки мехоҳед дастгирии онҳоро ба даст оред, бошад, ба таъхир нагузоред. Ба намуди зоҳирӣ низ диққат диҳед.
Ҳут (20 феврал-20 март)
Барои ҳутҳо имрӯз рӯзи мусоид аст. Шумо метавонед нақшаи касбиеро, ки дер боз дар бораи он фикр мекардед, амалӣ созед. Эҳтимол баъзе мушкилоти хурд пайдо шаванд, вале шумо онҳоро зуд ҳал хоҳед кард. Гуфтушунидҳои корӣ низ бобарор мегузаранд ва метавонед ба ҳамсуҳбатон таассуроти хуб гузоред. Ҷолибаш он аст, ки муносибате, ки имрӯз ҳамчун робитаи одии корӣ оғоз мешавад, метавонад баъдтар ба дӯстӣ ё ҳатто муҳаббат табдил ёбад.
