Эрон гаҳвораи Наврӯз ба ҳисоб меравад ва дар ин кишвар онро бо шукӯҳи хоса ҷашн мегиранд.

Чанд ҳафта қабл аз иди Наврӯз эрониҳо гандум сабз карда, бо он хонаҳоро оро медиҳанд. Гандуми сабз нишонаи сарсабзӣ аст, онро 13 рӯз баъди соли нав дар хона нигоҳ дошта, баъд ба дарё мепартоянд. Чоршанбеи охирини қабл аз Наврӯз чун анъана дар кӯчаҳо оташ мегиронанд, ки нишонаи рӯзи нав ва хушбахтӣ дар соли нав аст. Инро “Чоршанбесурӣ” мегӯянд. Одамон дар ин рӯз бо шавқ аз болои оташ парида, нидо мекунанд: «Сурхии рӯятро бидеҳ, зардии рӯямро бигир!».

Барои он ки тамоми орзуҳо ҷомаи амал пӯшанд, дар шаби Наврӯз хӯроки махсусеро тайёр мекунанд, ки аз писта, нахӯди бирён, бодом, чормағз, биринҷ, ғулинг, мавиз омода шуда, аз қадим дар кишвари Эрон муқаддас маҳсуб меёбад.